Τo cringe είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής τηλεόρασης. Από τις εποχές του Ρετιρέ π.χ που η αγανακτισμένη Κατερίνα Γιουλάκη με φοβερό overacting τα έβαζε με όλους και με όλα και επαναλάμβανε πάντα στο τέλος την τελευταία της ατάκα, μέχρι τους θεϊκούς, διαλόγους του Φώσκολου, είτε στο κάθε μέλος της οικογένειας Δράκου έπρεπε να επαναλάβει γύρω στις 20 φορές σε κάθε επεισόδιο κάθε ατάκα του είτε στο φοβερό σαπουνοπερικό-αστυνομικό δράμα του (ο θεός να το κάνει) Καλημέρα Ζωή, με τους αστυνομικούς να φτύνουν ατακάρες όπως “σκουλήκι θα πληρώσεις” σε ρυθμούς πολυβόλου σε κάθε επεισόδιο. Για να μην πιάσουμε και το κεφάλαιο, επιθεώρηση Σεφερλή… “Αχά καλό ε;”
Αφού λοιπόν οι παραγωγοί της ελληνικής τηλεόρασης, είδανε ότι το cringe πουλάει, αποφάσισαν να το χαρίσουν απλόχερα και βρήκαν τη φτηνή λύση των Οικογενειακών Ιστορίων. Μία σειρά, αυτοτελών επεισοδίων που δεν παίζουν ηθοποιοί (ή τουλάχιστον επαγγελματίες ηθοποιοί) και που τα σενάρια του Δαλιανίδη μπροστά στα σενάρια τους, φαντάζουν Οσκαρικά.
Η κορυφή κριντζιάς για πολύ κόσμο που παρακολουθεί φανατικά εδώ και 14 χρόνια τη σειρά (για το cringe), ήταν το επεισόδιο που ενώ ξεκινούσε με κάποιον που κόλλησε κορονοϊό κατέληγε σε ένα δράμα σχέσεων, με την κοπέλα του ασθενή να τον κατηγορεί, λόγω του ιού που αυτή δεν κόλλησε, ότι αυτός έχει παράνομη σχέση.
Απολαύστε τη σκηνή, αν είστε ηθοποιοί να σας προειδοποιήσω ότι μπορεί να συμβεί μόνιμη βλάβη στην υποκριτική σας τέχνη.
Spirosthe1st on X (formerly Twitter): “Κλαίω 😂😂😂 pic.twitter.com/lqTYrjHmpY / X”
Κλαίω 😂😂😂 pic.twitter.com/lqTYrjHmpY
-ειμαι θετικός στον κορονοιο
-Τι έκανε λέει??
— 🚜slow jackal👑 (@SlowJackal) September 12, 2024
Θεϊκό!!! Τύφλα ναχει ο Γιάγκος δράκος!!! Είδες η Βίρνα;;;
— giannoulis nikos (@giannoulisniko1) September 11, 2024
Το πιο κουφό για μένα, είναι ότι οι Οικογενειακές Ιστορίες έπαιζαν σύμφωνα με τη Wikipedia, για 14 χρόνια!


Ενδιαφέρον trivia (το θυμάμαι, πιστεύω κάπου θα είναι και καταγεγραμμένο). Η σειρά ξεκίνησε με τον τίτλο “Αληθινές ιστορίες”, μετά όμως επειδή μπορούσε (;) να προκαλέσει την εντύπωση ότι οι ιστορίες ήταν αληθινές και όχι σενάριο παιγμένο από ερασιτέχνες ηθοποιούς, το άλλαξαν σε οικογενειακές ιστοριες