Βάνα Κράβαρη
Σε όλους αρέσουν τα κεφτεδάκια. Επίσης, σε όλους φαίνεται να αρέσει να τσακώνονται για το ποια είναι η ρίζα της λέξης. Γενικώς, έχουμε φτάσει να αποδεχόμαστε πως πρόκειται για δάνειο από την τουρκική λέξη köfte.
Ελπίζουμε να μην υπάρχει κανείς ανάμεσά μας που να αρνείται ακόμα πως η λέξη «κεφτές» δεν έχει ελληνική ρίζα. Βασικά, για να τα πούμε όπως είναι, η λέξη «κεφτές» είναι τουρκικό δάνειο.
Προέρχεται από την τουρκική λέξη köfte, που πιθανότατα προέρχεται από την περσική λέξη kofte. Όπως καταλαβαίνεται, λέξεις όπως «κεφτές» και «κεφτεδάκια» είναι κάπως εξελληνισμένες εκδοχές αυτών των λέξεων.
Η ελληνική λέξη για τα «κεφτεδάκια» που δεν έζησε πολύ
Βέβαια, πριν καταλήξουμε στα «κεφτεδάκια» κάποιοι θέλησαν να βρουν μια ελληνική λέξη που να περιγράφει αυτό το πιάτο, που η γιαγιά μας και σας κάνει καλύτερα από κάθε μα κάθε άλλο άνθρωπο στον κόσμο. Κάπως έτσι, επινόησαν τη λέξη «κρεατοσφαιρίδιον». Μη γελάτε. Αυτή είναι η ελληνική λέξη για τα κεφτεδάκια. Ορκιζόμαστε.
Για τα πρακτικά να αναφέρουμε πως η τουρκική λέξη köfte προέρχεται με τη σειρά της από το περσικό kofte που σημαίνει «κοπανιστό» ή «αλεσμένο». Στα περσικά, το ρήμα koftan σημαίνει «κοπανώ». Η λέξη αυτή, όπως διαβάζουμε, πάει πίσω στην ινδοευρωπαϊκή ρίζα kop- που σημαίνει κόβω και κοπανώ. Επομένως, η σύγχρονη ελληνική λέξη προέρχεται από την τουρκική, η οποία την έχει δανειστεί από τα περσικά, τα οποία είναι ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Έτσι εξηγείται και η ομοιότητα της λέξης με το ρήμα «κόπτω», το οποίο στα αρχαία ελληνικά σήμαινε και «χτυπώ».
