Γιώργος Τσαγκόζης
Οι δύσκολοι καιροί απαιτούν δραστικές λύσεις, ειδικά όταν υπάρχουν και λύσεις συμβολαίων στη μέση εν μέσω της μπουζουξίστικης σεζόν.
Η είδηση την προηγούμενη βδομάδα έλεγε τα εξής «Ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος απολύθηκε από το νυχτερινό κέντρο στο οποίο εμφανιζόταν μέχρι τις γιορτές, με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού να τον κατηγορεί για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά.» με τον ιδιοκτήτη του κέντρου να προσθέτει
«Τον πήραμε εμείς, τον αναστήσαμε. Ονοματάκι έτσι παλιό, αλλά δεν κάνει αυτός ο άνθρωπος. Περίμενα πως και πως να περάσουν οι γιορτές για να τον απολύσουμε. Ανέβαινε στην πίστα, έλεγε ασυναρτησίες».
Ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος μπορεί να έφυγε από το μαγαζί, αλλά κάτι είχε μείνει από αυτόν σε αυτό, η τεράστια αφίσα που τον είχε στο κέντρο της, έξω από το λαϊκό κέντρο που τραγουδούσε μέχρι πριν από λίγο καιρό.
Η λύση βρέθηκε, όπως είχε κάνει στο παρελθόν και ο Στάλιν που έβγαζε από το κάδρο αυτούς που δε συμπαθούσε, το ίδιο έκαναν και στο Can Can.
Μάλιστα το έκαναν με μπογιά και μπαντανόβουρτσα για να φαίνεται εμφατικά, ότι δε θέλουν να έχουν καμία σχέση πλέον με τον σπουδαίο, λαϊκό τραγουδιστή.
Σβήσανε και τον Χριστοδουλόπουλο και τον καναπέ του και το όνομα του. Το αποτέλεσμα αισθητικά θυμίζει, σβησμένη μουτζούρα με μπλάνκο, αλλά τη δουλειά της την κάνει και ο συμβολισμός, ότι “κανείς δεν είναι αναντικατάστατος” περνάει σε όποιον βλέπει την αφίσα.
