Ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter απορώντας (και με το δίκιο του) πως αυτή η φωτογραφία που θυμίζει ταινία τρόμου των 60ς κατάφερε να πάρει 30.000 likes από τους νοσταλγούς της Ελλάδα που «κοιμόμασταν με τις πόρτες ξεκλέιδωτες».
Βαγγεληηηηηηηη!! on X (formerly Twitter): “Δείτε τα likes pic.twitter.com/Y3IaAjVUty / X”
Δείτε τα likes pic.twitter.com/Y3IaAjVUty
“Κάποτε που στα σπίτια ζούσαν και οι γιαγιάδες και οι παππούδες
Κάποτε που παίζαμε στις αλάνες
Κάποτε που κάναμε φίλους καρδιακούς
Κάποτε που κοκκινίζαμε όταν ντρεπόμασταν
Κάποτε που ξέραμε να λέμε και ένα συγγνώμη
Κάποτε… κάποτε που ήμασταν πιο Άνθρωποι”
Γράφει η λεζάντα πάνω στη φωτογραφία και κατευθείαν καταλαβαίνουμε ότι απευθύνεται στη γενιά των μπούμερς άντε και λίγο στους σημερινούς σαραντάρηδες, τουτέστιν τον βασικό κορμό των χρηστών του facebook στο οποίο οι μπουμεροσελίδες έχουν την τιμητική τους. Αυτό εν μέρει εξηγεί τα 30.000 likes αλλά, δεν είναι μόνο αυτό.. Υπάρχει και η θεωρία του νεκρού ίντερνετ. που λέει ότι υπάρχουν ποστ με πάρα πολλά reaction και σχόλια, αλλά πολλά από αυτά είναι από bots.
Κάτω από το tweet του eVan_GiAn υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το γιατί πήρε αυτή η μίζερη φωτογραφία τόσα likes αλλά και σχολιασμός για το πόσο δύσκολες ήταν αυτές οι εποχές που νοσταλγούν.
Μπορεί βέβαια τα likes να έχουν μέσο όρο ηλικίας 70, άρα γεννημένοι στα ηρωικά 50s, όπου οριακά το πρόλαβαν αυτό το «κάποτε».
Τώρα, γιατί τους άρεσε, είτε το πρόλαβαν είτε όχι, θα τα λύσουν οι ψυχολόγοι των παιδιών τους…
— Vassilis Papandreou (@sili81) August 3, 2024
Που να πιάσουμε την κουβέντα…
Για το που έκαναν το ΣΕΞ με 10 παιδιά μέσα στο σπίτι— Kourtakos (@KourtakosO) August 3, 2024
Είναι σχεδόν αντανακλαστική σκέψη. Όλοι εξιδανικεύουμε την παιδική μας ηλικία, ξεχνώντας επιλεκτικά πόσο για τα μπάζα ήτανε.
Απλά ήταν η ξέγνοιαστη περίοδος της ζωής μας, όλα τα άλλα είναι σάλτσες.— Savvas Papadopoulos (@Savvas98374297) August 3, 2024
Ρε θα μας τρελανεις ; Ακομα δεν εχεις καταλαβει πως ο Ελληνικός πληθυσμός ειναι στην πλειοψηφια του βαθιά συντηρητικός. Ακόμα και οι νεότεροι. Πόσο μαλλον που οι 50+ πλεον ειναι πλειοψηφια
— Άνιωθος AlAuh-Andro 🇨🇴 (@AlexandrosFL350) August 3, 2024
Θυμάμαι το χωριό,τα καπνά,την τουαλέτα έξω από το σπίτι,τη σκάφη που μας έκαναν μπάνιο το καλοκαίρι και τρέμω στην ανάμνηση κ εγώ τα έζησα ως fun μήνες καλοκαιρινούς
— Apostolia (@Lila_Ka_) August 3, 2024
Κάποτε που πεθαίναμε στα 30 από ένα κρυολόγημα, ααχ ωραία χρόνια
— provocator (@provocator82) August 3, 2024
Τότε που ο παππούς σάπιζε στο ξύλο τη γιαγιά και τα παιδιά 😛
— Ντενις 🇺🇸🇬🇷 (@elonxwrismusk) August 3, 2024
Κάποτε που οι γυναίκες κυνηγούσαν την τροφή τους. Τι ωραίες αθώες εποχές αχ Ελλάδα μου pic.twitter.com/g871EpQCRe
— Greco Mascara (@grcmscr2_0) August 3, 2024
Η νοσταλγία για το ”ήρεμο και οικογενειακό περιβάλλον” είναι άλλο ένα σημάδι ακροδεξιάς στροφής. Είδες τι έγινε με την αλγερινή, μια φήμη και τρελάθηκαν όλοι. Σε λίγο θα πούνε ότι εκείνη την εποχή τις ράβανε άμα τις βιάζανε για να μπορούν να τις παντρέψουν.
— Stelios Rizogiannis (@SteliosRizogia1) August 3, 2024
Η νοσταλγία είναι ένα ισχυρό συναίσθημα που συχνά επηρεάζει τους ανθρώπους, κάνοντάς τους να θυμούνται το παρελθόν με θετικό τρόπο, ακόμα και αν οι συνθήκες τότε ήταν αντικειμενικά χειρότερες από το παρόν. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό και ως “νοσταλγία για το παρελθόν,” μπορεί να εξηγηθεί με διάφορους τρόπους, πρώτον, τείνουμε να θυμούνται τις καλές στιγμές και να ξεχνούν τις κακές. Έτσι, το παρελθόν μπορεί να φαίνεται πιο ευχάριστο από ό,τι ήταν πραγματικά κατά τα παιδικά τους χρόνια ή άλλες παλιές εποχές, είχαμε λιγότερες ευθύνες και άγχη οπότε η ανάμνηση τους μας προσφέρει μία συναισθηματική ασφάλεια. Οι ταχείς κοινωνικοί και τεχνολογικοί μετασχηματισμοί μπορεί να κάνουν για πολλούς ανθρώπους το παρόν να φαίνεται χαοτικό ή ασταθές, ενισχύοντας την επιθυμία για το “απλούστερο” παρελθόν. Συνήθως οι ίδιοι αισθάνονται ότι οι αξίες και οι παραδόσεις που εκτιμούν έχουν χαθεί ή μειωθεί. Πολλές από αυτές τις μπουμεροσελίδες χρησιμοποιούν τη νοσταλγία για να εκφράσουν ακροδεξιές απόψεις και δεν είναι τόσο αθώες όσο φαίνονται και πολλές φορές χρησιμοποιούνται και από κόμματα της ακροδεξιάς σαν μέσα προπαγάνδας.

