Άρης Δημοκίδης
Στο cretalive (και χάρη στον Θανάση) είδα αυτό:
Διαβάζουμε: «Ενδεικτικές της… κουλτούρας μας είναι οι φωτογραφίες από το χώρο του αεροδρομίου Νίκος Καζαντζάκης του Ηρακλείου, που μου έστειλε ένας φίλος.
Και καλά τα πλαστικά φυτά, που ίσως…βολεύουν σε εποχές ανομβρίας!
Καλή και η… ξενόγλωσση επιγραφή σε χαρτί Α4 κολλημένη με… σελοτέιπ στο πλαστικό φυτό.
Καλή και η προτροπή να μην ποτίζουμε τα πλαστικά, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να τα ξεσκονίσουμε ε; Τουλάχιστον στους 5 πόντους έχει φτάσει η σκόνη πάνω στα φύλλα και συνεχίζει…
Σε ένα χώρο απ’ όπου περνούν καθημερινά δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες του νησιού μας, ας δείξουμε τουλάχιστον ότι είμαστε λίγο… νοικοκύρηδες, έστω και με πλαστική κουλτούρα!»
(Δηλαδή πραγματικά, Ηράκλειο, εργαζόμενοι, οποιοσδήποτε: Έχετε αυτό το πανβρώμικο πλαστικό έκτρωμα πρώτη μούρη στο Αεροδρόμιο, και το μόνο που σας νοιάζει είναι μη τυχόν και το ποτίσει κάποιος;!)
Το αεροδρόμιο του Ηρακλείου δεν έχει παραχωρηθεί στη FRAPORT.
Έχετε δίκιο. Έτσι εξηγούνται μερικά πράγματα…
Αεροδρόμια που διαχειρίζεται η Fraport
Άκτιο
Ζάκυνθος
Θεσσαλονίκη
Καβάλα
Κέρκυρα
Κεφαλονιά
Κως
Λέσβος
Μύκονος
Ρόδος
Σάμος
Σαντορίνη
Σκιάθος
Χανιά
Να υποθέσει κανείς ότι
είτε πρέπει να δουλεύει για ξένο όμιλο είτε κατω απο την επίβλεψη ξένου
προκειμένου να έχει, στοιχειώδη καλαισθησία, ελάχιστη τροπή προς την καθαριότητα, τυπική φροντίδα για το εργασικό περιβάλλον που περνα 10ωρες της ημέρας