Γιώργος Τσαγκόζης
Το χώρος πέριξ του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη είναι πολύ συχνά χώρος διαμαρτυρίας, στα ελαφρά 90s αυτό δεν αποτέλεσε εξαίρεση, αλλά μια διαμαρτυρία ήταν διαφορετική από όλες τις άλλες και έκανε την περιοχή…μπουζουξίδικο με κόσμο να χορεύει δίπλα στους τσολιάδες σε κατάσταση μέθης.
Ήταν Φεβρουάριος του 1994 όταν η Αθήνα μετατράπηκε για ένα βράδυ σε μια τεράστια υπαίθρια πίστα διαμαρτυρίας. Αφορμή στάθηκε ο περίφημος «νόμος Παπαθεμελή», ένα μέτρο που υποχρέωνε τα νυχτερινά κέντρα να κλείνουν στις δύο τα ξημερώματα τις καθημερινές και στις τρεις τα Σαββατοκύριακα. Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Στέλιος Παπαθεμελής, ήθελε να περιορίσει την ηχορύπανση και να προστατεύσει, όπως έλεγε, την κοινή ησυχία. Όμως η απόφασή του εξόργισε τους γλεντζέδες της εποχής!
Οι Αθηναίοι, συνηθισμένοι στην έντονη ζωή της πόλης και στο μεταμεσονύκτιο ξενύχτι, αντέδρασαν με τρόπο που κανείς δεν περίμενε. Το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου χιλιάδες νέοι και θαμώνες των μπαρ κατέβηκαν στην Πλατεία Συντάγματος κρατώντας κιθάρες, πικάπ, ποτά μπουζούκια, καπνογόνα, γαρδένιες.. μέχρι και τρομπόνι. Η πλατεία μετατράπηκε σε μια γιορτή με μουσική, χορό και τραγούδια όπως το «Παπαθεμελη Παπαθεμελή απόψε ένα ναύτης το κορμί μου αμελεί» το σουξέ που είχε κάνει τότε ο Λαζόπουλος. Οι εικόνες έκαναν τον γύρο της χώρας και του κόσμου: νέοι άνθρωποι διασκέδαζαν ειρηνικά μπροστά από τη Βουλή, διεκδικώντας με τρόπο χιουμοριστικό το δικαίωμα τους να ξενυχτούν και ξενύχτησαν, αφού αυτό το αυτοσχέδιο γλέντι κράτησε μέχρι τις “δεύτερες” πρωινές ώρες.
Οι επιχειρηματίες της νύχτας και οι μουσικοί εξέφρασαν έντονα τη δυσαρέσκειά τους, ενώ οι εφημερίδες και τα σατιρικά προγράμματα της εποχής ασχολήθηκαν εκτενώς με το θέμα. Η φράση «μην το παίζεις Παπαθεμελής» έγινε προσωρινά συνώνυμη της υπερβολικής αυστηρότητας.
Τελικά, το μέτρο δεν κράτησε. Οι αντιδράσεις ήταν τόσο έντονες που μέσα σε λίγους μήνες οι έλεγχοι χαλάρωσαν και τα μαγαζιά επέστρεψαν στα κανονικά τους ωράρια. Ο νόμος ξεχάστηκε γρήγορα, όμως έμεινε στην ιστορία ως μια από τις πιο παράδοξες στιγμές της Μεταπολίτευσης, όταν η διασκέδαση μετατράπηκε σε πράξη διαμαρτυρίας και οι Αθηναίοι βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν το δικαίωμα τους στη νύχτα.
Τοπ σκηνή στο παρακάτω βίντεο, οι τσολιάδες να πηγαίνουν στο μνημείο με τον κόσμο να τους τραγουδάει το “Πλάτσα πλάτσα πλούτσα με έχεις κάνει λούτσα”
Στο 2.05 στο δεύτερο βίντεο είναι μια τραγουδάρα που παιζόταν και σε μια διαφήμιση ποτού, νομίζω του campari;