Γιώργος Τσαγκόζης
Άγνωστοι βανδάλισαν το Seatac στην παραλία των Νέων Επιβατών, το μηχάνημα που βοηθούσε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα να μπούνε με ασφάλεια στην θάλασσα.
Η Βούλα Πατουλίδου έγραψε σε ποστ που ανέβασε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook:
“ΚΑΤΑΝΤΙΑ!
Μου κόπηκαν τα γόνατα όταν με ενημέρωσε ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, ο Θεόδωρος ο Τζέκος, πως βανδάλισαν το Seatrac των Νέων Επιβατών. Ένιωσα το αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι. Γιατί γι’ αυτά τα μηχανήματα, εγώ δεν έβαλα απλώς μια υπογραφή. Έφτυσα αίμα, έδωσα μάχες. Κοιτάζω αυτή τη φωτογραφία από το καλοκαίρι του ’23 και μου ραγίζει η καρδιά. Θυμάμαι τον κ. Μιχάλη να μπαίνει στη θάλασσα και να τραγουδάει με όλη δύναμη της ψυχής του:
«Κι αν χιονίζει και αν βρέχει, το αγριολούλουδο αντέχει…»
Πόση λαχτάρα! Πόση χαρά, θαμμένη και ξεχασμένη στην ψυχούλα του, ξυπνούσε με μια και μόνο «βουτιά» στη θαλασσίτσα μας. Εκεί, μέσα στο νερό, ο κ. Μιχάλης ήταν ελεύθερος. Ήταν νικητής.
Ο κ. Μιχάλης αντέχει. Έχει μάθει στα δύσκολα. Εγώ όμως δεν αντέχω! Δεν έμαθα ποτέ να σωπαίνω. Έχω μάθει να παλεύω μετωπικά, με το κεφάλι ψηλά, και αυτή η σαπίλα με ξεπερνάει. Γίνομαι έξαλλη! Γιατί αυτό που κάνατε δεν είναι απλά βανδαλισμός σε σίδερα και βίδες. Είναι βανδαλισμός στην ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Κι αν είστε ανήλικοι εσείς που το κάνατε, τότε το χαστούκι στο πρόσωπό μας είναι ακόμα μεγαλύτερο. Σημαίνει ότι αποτύχαμε παταγωδώς ως κοινωνία. Σημαίνει ότι μεγαλώνουμε παιδιά με νεκρωμένα σπλάχνα. Παιδιά-ρομπότ, ανίκανα να νιώσουν τον πόνο του διπλανού τους.
Το Seatrac θα φτιαχτεί. Ο Δήμαρχος με διαβεβαίωσε ότι την Τετάρτη θα ναι στη θέση του.
Με τη δική μας συλλογική ψυχή όμως τι γίνεται; Ποιος θα αποκαταστήσει αυτό το σπασμένο, άρρωστο κομμάτι μας;
Ακούστε λοιπόν, εσείς οι «μάγκες» του σκοταδιού: Ξέρετε τι είναι ένα βήμα για τον κ. Μιχάλη; Εσείς το κάνετε χωρίς να το σκέφτεστε, θεωρώντας το δεδομένο. Για εκείνον, η απόσταση από την άμμο μέχρι το νερό είναι ένας ολόκληρος μαραθώνιος.
Αν είχατε έστω και μια στάλα συνείδησης, αν μπορούσατε να νιώσετε έστω και στο ελάχιστο το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου την ώρα που τραγουδάει μες στο νερό, θα θέλατε να ανοίξει η γη να σας καταπιεί από ντροπή.
Τα σίδερα ξαναφτιάχνονται. Οι μάχες μας για το δίκαιο, για τον άνθρωπο, για την αξιοπρέπεια, δεν λυγίζουν από μερικές μαύρες, άδειες ψυχές. Εμείς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε μπροστά. Εσείς μείνετε στο σκοτάδι σας και στη μιζέρια σας.”
