Βάνα Κράβαρη
Οι εικόνες της επόμενης μέρας στη Ρόδο, μετά από έντεκα μέρες πύρινης κόλασης, ταράζει και τους πιο κυνικούς. Σήμερα φαίνεται να είναι η πρώτη μέρα που όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή μπορούν να καθησυχάζονται στην ιδέα πως η κατάσταση είναι υπό έλεγχο. Για πρώτη φορά μετά από έντεκα μέρες. Οι πληροφορίες ως τώρα κάνουν λόγο για μικρές αναζωπυρώσεις, οι οποίες όμως είναι απόλυτα ελεγχόμενες από τις πυροσβεστικές δυνάμεις. Και ενώ η σημερινή μέρα είναι η καλύτερη των τελευταίων ημερών, μια χθεσινή (από ό,τι φαίνεται) φωτογραφία, που βρήκε τη θέση της σε ένα φωτογραφικό θέμα του The Guardian με τις καλύτερες φωτογραφίες της Πέμπτης (27/7) κατάφερε να προκαλέσει αμηχανία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Το κλικ είναι του φωτογράφου Πέτρου Γιαννακούρη, ο οποίος με τον φακό του απαθανάτισε δυο νεαρούς να παίζουν βόλεϊ στην παραλία Γεννάδι στη Ρόδο και μια γυναίκα να ετοιμάζεται για τη βουτιά της. Οι λουόμενοι φαίνεται να έχουν στρώσει κανονικά τις πετσέτες τους, απολαμβάνοντας το μπάνιο τους ενώ λίγα μέτρα δίπλα τους τα πάντα είναι καμένα και σίγουρα τίποτα δεν θυμίζει -λογικά- την παραλία στην οποία απολάμβαναν τις ίδιες δραστηριότητες πριν έντεκα μέρες.
Όλοι μας έχουμε ανάγκη από διακοπές και ξεκούραση. Όλοι μας χρειαζόμαστε λίγη χαλάρωση στην παραλία. Αλλά αυτή η εικόνα είναι η απόλυτη κατάντια και αναισθησία από τους λουόμενους.Απορώ με την όρεξη τους απέναντι σε αυτό το θέαμα..Ντροπή. #φωτιες_2023 #φωτια_ροδος #Ροδος #Rhodes pic.twitter.com/w5SlNwLxMG
— Pantazopoulos john (@JPantazopoulos) July 28, 2023
Η εικόνα προκαλεί απορία αναμειγμένη με αμηχανία, ίσως και εκνευρισμό. Είναι άλλωστε εξαιρετικά εύκολο το να σχολιάσει κανείς, από απόσταση ασφαλείας, ηθικολογώντας στο όνομα της ενσυναίσθησης ή της πλήρους απουσίας της. Οι άνθρωποι αυτοί πράγματι φαίνονται σαν παραφωνία πάνω στην εικόνα της απόλυτης καταστροφής. Ομολογούμε πως με την πρώτη ματιά σκεφτήκαμε πως πρόκειται για προϊόν κάποιου προγράμματος ΑΙ. Τόσο σουρεαλιστική είναι η αντίθεση μπροστά σε όλα τα πρώτα ενστικτώδη συναισθήματα που προκαλεί η εικόνα των καμένων λίγα μέτρα πιο εκεί. Μόνο που η πραγματικότητα καταφέρνει συχνά να κοντράρει τις εμπνεύσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι και αυτή μια παράδοξη νίκη της ανθρώπινης κατάστασης ενάντια στην τεχνολογία.
Στον αντίποδα του διδακτισμού, ως απάντηση σε κάτι που μοιάζει εντελώς εκτός των περιστάσεων, μιας διάθεσης που δείχνει τουλάχιστον μια ανικανότητα αντίληψης του τι ακριβώς έχει συμβεί όχι σε ένα μακρινό νησί των Δωδεκανήσων, όχι «κάπου αλλού», αλλά ακριβώς δίπλα, με την ευκολία μιας συνειδητότητας που να βασίζεται σε ό,τι βλέπει κανείς και μόνο, χωρίς να είναι απαραίτητο να κάνει το πνεύμα κάποιο extra mile, υπάρχουν όλες εκείνες οι πιθανές εξηγήσεις. Μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να προσπαθούν να απολαύσουν τις λίγες μέρες των διακοπών τους, που κατέληξαν θρίλερ. Μπορεί να αυτό το παιχνίδι με τη μπάλα βόλεϊ να είναι οι μοναδικές στιγμές που κατάφεραν να ξεκλέψουν σε ένα νησί που τα τελευταία πολλά 24ωρα μετατράπηκε σε simulation της κόλασης. Μπορεί αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μέχρι πριν λίγο να προσέφεραν εθελοντικά τον χρόνο τους βοηθώντας σε ό,τι είναι απαραίτητο τέλος πάντων για να τελειώσει η ταινία τρόμου μια ώρα αρχύτερα και απλώς να πήγαν για μια βουτιά νιώθοντας και οι ίδιοι αμηχανία.
Ωστόσο, ακόμα και με αυτές τις εξηγήσεις, η εικόνα δεν παύει να μοιάζει με θρασεία παραφωνία.
Που ειναι βρε παιδιά η παραφωνία στην εικόνα;; Η θράσεια παραφωνία βρισκεται στο μυαλό μας και στον τρόπο που επιλέγουμε να δούμε κάτι. Ένα ολόκληρο άρθρο για να εκφράσουμε την αρνητιλα μας.! Που βρίσκετε τον χρονο και το κουράγιο;; Δεν διασκεδάζουν δίπλα σε μνήματα. Δεν έχω περάσει τις τελευταίες μέρες να βλεπω το νησί μου να καίγεται, να έχω αγωνία για την ζωή μου, τους ανθρώπους και τα ζώα μου, τα υπαρχοντα μου. Οταν το περάσω θα βγω κι εγώ να κρίνω και να κατακρίνω . Και μετά θα κάνω και μια βουτιά στην αγαπημένη μου , εστω και κατακαμένη… Διαβάστε περισσότερα »