Γιώργος Τσαγκόζης
Αγαπητά φιλαράκια, ήρθε επιτέλους το Threads, δηλαδή το Twitter του Μαρκ Ζούκεμπεργκ, η νέα του πλατφόρμα που υποσχόταν ότι θα αποτελέσει φάρο έκφρασης μακριά από την τοξικότητα του Ίλον Μασκ και του ακροδεξιού συφερτού του.
Η Meta αποφάσισε να ντεμπουτάρει τη νέα της εφαρμογή σε μία δύσκολη περίοδο για το twitter, τότε που ο Μασκ αναγκάστηκε να βάλει όριο στα πόσα tweets μπορεί να δει ο κάθε χρήστης, λέγοντας ότι έφτασε εν μέρει σε αυτό το σημείο λόγω της κλοπής δεδομένων χρηστών του twitter, από εταιρείες που χτίζουν μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης. Το app μέχρι πρόσφατα, δεν ήταν διαθέσιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω των αυστηρότερων απαιτήσεων που υπάρχουν όσον αφορά το απόρρητο και την προστασία των δεδομένων, τώρα που τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, το Threads είναι εδώ, ενωμένο δυνατό.
Μπήκα και εγώ διστακτικά στο νέο social και ένιωσα λίγο, σαν να μπαίνω σε μία εμπόλεμη ζώνη, με τράπερζ να βρίζονται με παρουσιαστές, youtubers να μπιφάρουν τράπερζ, κορίτσια από το Only fans να προμοτάρουν τις σελίδες τους. Αν υπήρχε μία ιντερνετική, βαλκανική βερσιόν της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όπου όλα είναι χαοτικά, υπάρχουν μόνιμες κόντρες και όλα αυτά διανθισμένα με αναφορές σε ωμό σεξ, αυτό είναι το ελληνικό Threads και θέλει γερό στομάχι.
Η αρχή της εισόδου του κόσμου στο Threads ξεκίνησε με ένα μπαμ, το μπαμ ήταν το ότι ο ράπερ Bossikan ανέβασε τους όρχεις του στο μέσο κάτι που έγινε αμέσως viral και έδωσε το σήμα στη νεολαία, ότι κάτι σοβαρό (NOT) συμβαίνει στο Threads.
Μετά περάσαμε σε περισσότερες λεπτομέρειες που πήρανε μάλιστα και μπόλικες χιλιάδες
Ναι, οι διάλογοι πάνε κάπως έτσι.
Και κάπως έτσι
Και οι κοντρούλες παίρνουνε μορφή χιονοστιβάδας, εδώ δεν υπάρχουν σεις και σας (και οι ατάκες με τα αμελέτητα του Bossikan αποτελούν πλέον τη νόρμα)
Στο ίδιο μήκος και η Super Kiki που τα έβαλε με τον τράπερ Fly Lo
Διάλογοι επιπέδου…
Και άλλο κουτσομπολιό.
Και λίγη ιστορία… από τον ραψωδό Light
Η πρώτη μου επαφή με το άναρχο αυτό μέσο μου δίνει την εντύπωση, ότι είναι κάτι σαν ένα ηλεκτρονικό “Ερωτοδικείο” κάτι που θεωρώ ότι ΔΕΝ έλειπε από τον ελληνικό socialόκοσμο αλλά δεν έγινε τυχαία έτσι, υπήρχε προφανώς κάποιο κενό που δεν είχαμε πάρει χαμπάρι τόσο καιρό και ήρθε να το καλύψει. To Threads θεωρείται ψιλο – αποτυχία στις ΗΠΑ που παρά την εντυπωσιακή του αρχή, ο κόσμος έχασε το ενδιαφέρον του για το μέσο, για να δούμε πως θα πάει αυτό στα νότια Βαλκάνια.
