Γιώργος Τσαγκόζης
Μια μικρή ιστορία που ανέσυρα, λόγω της σημερινής επετείου της ιδρύσεως του ΠΑΣΟΚ, από τις περιπέτειες του Ανδρέα Παπανδρέου στο Λονδίνο που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Βασίλη Κεραμά «Το απόρρητο ημερολόγιο στο Καστρί», που κυκλοφόρησε το 1989 από τις εκδόσεις Παπαζήση.
Ο Κεραμάς δεν ήταν ένας απλός παρατηρητής. Είχε αποσπαστεί στην προσωπική ασφάλεια του Ανδρέα Παπανδρέου το 1977 και από τον Αύγουστο του 1981 έως τον Μάιο του 1986 διετέλεσε προϊστάμενος της προσωπικής ασφάλειας του τότε πρωθυπουργού. Στο βιβλίο του καταγράφει όσα, σύμφωνα με τον ίδιο, είδε και έζησε τα έξι χρόνια που βρέθηκε στο πλευρό του Παπανδρέου.
Μία από τις ιστορίες αφορά ταξίδι του πρωθυπουργού στο Λονδίνο και συνάντησή του με τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Ο Κεραμάς θυμάται ότι ήδη από το απόγευμα ο Παπανδρέου είχε εκφράσει έντονα την επιθυμία του να βρουν «κάποιο καλό ελληνικό κέντρο με μουσική για το βράδυ».
Η παρέα κατέληξε σε ελληνικό νυχτερινό κέντρο, όπου, σύμφωνα πάντα με την αφήγηση του Κεραμά, παρέμεινε περίπου πέντε ώρες, μέχρι τις 3:30 τα ξημερώματα.
Πρωταγωνιστής της βραδιάς έγινε κάποια στιγμή ο γραμματέας του Παπανδρέου, Μιχάλης Ζιάγκας. Συνεπαρμένος από μια γυναίκα από τη Μέση Ανατολή, πέταξε το σακάκι του στην πίστα και άρχισε να χορεύει μαζί της, έχοντας μάλιστα ένα ποτήρι κρασί στο κεφάλι.
Το κέφι, ωστόσο, λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε καβγά. Όπως αφηγείται ο Κεραμάς, μια παρέα Αράβων ενοχλήθηκε από το έντονο ενδιαφέρον του Ζιάγκα για τη γυναίκα και η ελληνική παρέα παραλίγο «να έρθει στα χέρια» μαζί τους. Τελικά δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις και, όπως γράφει σκωπτικά, ο κίνδυνος αποσοβήθηκε «στο όνομα της ελληνοαραβικής φιλίας».
Ο πρωθυπουργός, σύμφωνα πάντα με την ίδια μαρτυρία, ήταν σε κατάσταση ευθυμίας και υπό το κράτος μεγάλης οινοποσίας χειροκρότησε τον Ζιάγκα και ύστερα εισέπραξε με τη σειρά του επευφημίες και χειροκροτήματα, ακόμα και από τους άνδρες της ασφάλειάς του, όταν χόρεψε γοητευμένος από τα ερωτικά τραγούδια της Μαίρης Γιώτη.
«Εγώ εσένα αγαπώ», του τραγουδούσε πάνω από το κεφάλι του και σε λίγο την κάλεσε στο τραπέζι του, όχι μόνο για λόγους αβρότητας. Αλλά εκείνη τη βραδιά ο χρόνος στάθηκε ενάντιος στα σχέδιά του και έτσι περιορίστηκε στο να της δώσει το τηλέφωνό του για να τα πουν κάποια φορά στην Αθήνα”
Ποιος ήταν ο Βασίλης Κεραμάς
Ο Κεραμάς παρουσιάζει το βιβλίο ως προσωπική μαρτυρία και όχι ως ουδέτερη ιστορική καταγραφή. Μάλιστα, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να το γράψει, αναφέρει ότι αισθανόταν πως είχε ένα «χρέος» απέναντι στον τόπο και στους ανθρώπους του.
Ο ίδιος υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Ανδρέα Παπανδρέου ήδη από τα χρόνια της δικτατορίας και είχε αναπτύξει αντιστασιακή δράση στην Αυστραλία. Όπως γράφει όμως στον πρόλογο του βιβλίου του, η στενή επαφή μαζί του μετά την απόσπασή του στο Καστρί το 1977 άρχισε σταδιακά να αλλάζει την εικόνα που είχε σχηματίσει για εκείνον.
Το «Απόρρητο ημερολόγιο στο Καστρί» γράφτηκε, κατά τον Κεραμά, ως η προσωπική καταγραφή αυτής της απομυθοποίησης: όσων «είδα και όσα έζησα έξι χρόνια κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου», επιχειρώντας να παρουσιάσει αυτό που ο ίδιος θεωρούσε την πιο κρυφή και άγνωστη πλευρά ενός πολιτικού ηγέτη τον οποίο κάποτε είχε πιστέψει απόλυτα.
