Δημήτρης Καβατζικλής
Πριν από πέντε χρόνια, η φωτογράφος Barbara Iweins από το Άμστερνταμ αποφάσισε ότι ήθελε να γνωρίσει από κοντά όλους αυτούς τους συναρπαστικούς ανθρώπους που φωτογράφιζε. Και το έκανε. Το «Au Coin de ma Rue» ή «Στη γωνία του δρόμου μου» είναι ένα πολυετές έργο που διερευνά το πώς άλλαξε η σχέση της με τα πρόσωπα που φωτογράφιζε, όσο τα γνώριζε καλύτερα.
Λέει η ίδια: “Στην αρχή ήταν ένα εγωιστικό κοινωνικό πείραμα. Νόμιζα ότι επειδή θα τους συναντούσα μόνο μερικές φορές στη ζωή μου δεν θα άλλαζε κάτι στον τρόπο που τους έβλεπα. Αλλά πολύ γρήγορα, άρχισε να αναπτύσσεται ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και συνενοχής. Συνειδητοποίησα ότι αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ανώνυμοι. Αρχίζουμε να ενδιαφερόμαστε”.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του έργου είναι όταν η Iweins φωτογράφησε τους συμμετέχοντες στις 7 το πρωί, όταν μόλις είχαν ξυπνήσει και ξανά στις 7 το απόγευμα. Είτε περνούσαν τη νύχτα στο σπίτι της Iweins, είτε πήγαινε αυτή και τους ξυπνούσε: “Το να μπαίνεις στα σπίτια τους στις 7 το πρωί σαν διαρρήκτης είναι Η εμπειρία”, λέει.
Και να τα αποτελέσματα:
Προς απάλειψη αυτού του προβλήματος, συνίσταται (για όσους έχουν την δυνατότητα…) , το πρωινό σεξάκι!… ..όποτε το έχω δοκιμάσει (αβίαστα…), λάμπω κατά την έναρξη και κατά διάρκεια της επόμενη ημέρας…!
(Όταν σχολάσετε ή επιστρέψετε από τις ημερήσιες υποχρεώσεις, κάντε ένα… φρεσκάρισμα…)
σ.σ.: Και όταν λέμε σεξάκι, εννοούμε την παραδοσιακή, κλασσική διαδικασία, χωρίς τηλεφωνικά καλώδια και οθόνες ανάμεσα…
σ.σ.2: Η διάρκεια δεν παίζει ρόλο, αρκεί να το απολαύσετε. Είθισται τις εργάσιμες ημέρες να είναι μικρής διάρκειας με έμφαση στην ποιότητα και όχι την ποσότητα… ; )