σε ,
Screenshot_9

Η εικαστικός Λενιώ Grohmann δημιουργεί τους προσωπικούς της μύθους

Μια μικρή κουβέντα μαζί της, και 9 απ’ τα έργα που παρουσιάζονται τώρα στη νέα της έκθεση στη Θεσσαλονίκη

Η Λενιώ Grohmann γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου πήρε το Foundation Diploma in Arts από το City of  Bath College και το BA(HONS) από το Glasgow School of Art το 1996.

Το 1998 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη όπου έκανε το μεταπτυχιακό της στο School of Visual Arts.

Έζησε και εργάστηκε στην Νέα Υόρκη για 17 χρόνια, μέχρι που αποφάσισε να επιστρέψει στην Θεσσαλονίκη.

Με αφορμή τη νέα έκθεση της στη Θεσσαλονίκη, της ζήτησα να μας πει μερικά πράγματα για τα έργα της, που όσες φορές τα έχω δει (ειδικά από κοντά, σε εκθέσεις) με έχουν αφήσει άφωνο.

image0

-Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με την τέχνη;

Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου μαζί με δυο φίλες της ίδρυσαν το “Κόκκινο Μπαλόνι” ένα σχήμα εξωσχολικού, ελεύθερου και δημιουργικού παιχνιδιού. Εκεί είχα τα πρώτα μου ερεθίσματα και επαφή με την καλλιτεχνική δημιουργία. Μύρισα για πρώτη φορά μπογιά, λέρωσα τα χέρια μου με πηλό και ανακάλυψα ότι υπάρχουνε απεριόριστες επιφάνειες πάνω στις οποίες μπορεί κανείς να ζωγραφίσει και πολλοί διαφορετικοί τρόποι έκφρασης. Επίσης μεγάλωσα σε ένα σπίτι που πλημμύριζε από μουσική, βιβλία, κόμικς και ταινίες. Φυσιολογικά λοιπόν οδηγήθηκα σε μια πορεία σπουδών και ενασχόλησης με την τέχνη.

-Πόσο σε βοήθησαν οι σπουδές σου να καταλήξεις στο προσωπικό σου στυλ;

Οι σπουδές μου τόσο στην Μεγάλη Βρετανία όσο και στην Νέα Υόρκη μου δώσανε τα εργαλεία για να καλλιεργήσω και να δυναμώσω την εσωτερική μου φωνή και έτσι να αναπτύξω τη προσωπική μου αισθητική και οπτική άποψη. Το προσωπικό στυλ είναι κάτι που εξελίσσεται δυναμικά.

-Πώς θα περιέγραφες τα έργα σου; Αλλάζει η οπτική σου μέσα στα χρόνια;

Διαχρονικά τα έργα μου εξερευνούν έναν μύθο. Ξεκίνησα από την Ελληνική Μυθολογία και σιγά σιγά άρχισα να δημιουργώ τους προσωπικούς μου μύθους οι οποίοι πηγάζουν από μνήμες, συναισθήματα και βιώματα. Το βουνό σαν σύμβολο αιωνιότητας και πνευματικότητας εμφανίζεται συχνά στους πίνακες μου. Είναι η παρατήρηση της φύσης με μια σουρεαλιστική ένταση.

Η οπτική μου παραμένει ίδια μέσα στα χρόνια, όπως και η γήινη παλέτα μου. Αυτό που αλλάζει είναι η θεματολογία, τα μεγέθη και το φως.

-Τι μπορεί να σε εμπνεύσει;

Η έμπνευση μου πηγάζει από πολλές και διαφορετικές πηγές όπως ένα όνειρο, ένα τραγούδι, το περιτύλιγμα μια καραμέλας, μια σκιά, μια επαφή και βέβαια την φύση.

-Ποιες είναι οι βαθύτερες καλλιτεχνικές επιρροές σου;

Η βαθύτερες καλλιτεχνικές επιρροές μου είναι μεταξύ άλλων η ζωγραφική της Georgia O’keefe, του Egon Schiele, του Chaim Soutine, της Joan Mitchell , η μουσική της Nina Simone, του Nick Cave, του Van Morrison, τα βιβλία της Iris Murdoch και του Ian McEwan.

-Μίλησέ μας λίγο για τα έργα που παρουσιάζονται τώρα στη Θεσσαλονίκη…

Ο μεγαλύτερος όγκος έργων που παρουσιάζω για όλο τον Απρίλιο στην γκαλερί Ρω στη Θεσσαλονίκη, δημιουργήθηκε τα τελευταία δυό χρόνια εν μέσω πανδημίας. Ανησυχίες για το εφήμερο της υπάρξής μας και το ευάλωτο του πλανήτη μας δυνάμωσαν την ανάγκη μου να εκφράσω εικόνες δικών μου υποσυνείδητων τόπων και οικοσυστημάτων, με την ελπίδα να προσφέρουν στον θεατή ένα αίσθημα ελπίδας και αφύπνισης.

Mερικά έργα από την έκθεση:

1. My Heart I Try

1 9

2. Arizona Dream

2 10

3. Daybreak

3 9

4. Things Behind the Sun

4 8

5. In Search of Ordinary Things

5 8

6. Reminder of Beauty

6 9

7. Woman

7 8

8. Songs of Childhood

8 8

9. The Minor Falls, the Major Lifts

9 8

Η εικαστικός Χριστίνα Κατσάρη έχει γράψει:

«Οι πίνακες της Λενιώς Grohmann είναι σαν ανοίγματα σε υποσυνείδητους τόπους. Ο θεατής “βγαίνει από τον ημερήσιο κοινό κόσμο σε μια περιοχή υπερφυσικών θαυμάτων”*, ολομόναχος σε ένα προσκύνημα στον εσώτερό του εαυτό.

Τα σκιερά δέντρα και τα φιδοειδή μονοπάτια επιβάλλουν σταδιακά τους λεπτούς ρυθμούς τους, μια περιπέτεια μέσα από φωτεινά ίχνη χρώματος και ζεστούς τόνους, στοιχεία βοτανικής που φρουρούν το πέρασμα από το γνωστό στο άγνωστο. Είναι ένα κάλεσμα σε μια ζωτική εμπειρία, στη συναισθηματική απελευθέρωση, σε μια επαφή με κάτι που ο θεατής δεν γνωρίζει, δεν καταλαβαίνει, επομένως είναι ένα κάλεσμα σε μια μεταμορφωτική διεύρυνση.»

*Πληροφορίες για την έκθεση:

Pictorial Pilgrimage, της Λενιώς Grohmann

ρώ > art space exhibitions events projects shop > ρωμανού 5 2310 226 552 Θεσσαλονίκη

Έως τις 30.4. 2022

Τρ.-Πε.-Πα.: 18:00-21:00, Τετ,-Σαβ.: 11.00-15.00

Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
0 Comments
παλαιότερα
νεότερα δημοφιλέστερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια