Το εγκληματικό προφίλ των κακοποιητών ζώων

Δεν είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με την βάναυση μεταχείριση ενός ζώου. Δυστυχώς, όσοι ασχολούνται με την προστασία των ζώων έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με κακοποιημένα ζώα. Στη χώρα μας γίνονται περισσότερες από 3.000 καταγγελίες για κακοποιήσεις ζώων ετησίως και ας παραδεχθούμε ότι στη χώρα μας δε γίνονται πάντα καταγγελίες για ζώα που κακοποιούνται. Η λέξη ομερτά είναι περισσότερο συχνή στις τοπικές κοινωνίες από την λέξη καταγγελία.

“Πρωτοφανής” βιαιότητα έλεγαν αρκετοί τίτλοι αλλά ας απογοητευτούμε γιατί τέτοιες πράξεις μόνο πρωτοφανείς δεν είναι. Η βαναυσότητα απέναντι στα μη ανθρώπινα ζώα είναι καθημερινότητα. Και προς θεού, δεν αρχίσαμε οι Έλληνες να κακοποιούμε ζώα το 2022, δηλαδή ας μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ξαφνικά αρχίσαμε να κλωτσάμε αδέσποτες και πεινασμένες γάτες στις ταβέρνες για να σπάσουμε πλάκα δελεάζοντες τες με φαγητό, ούτε ότι ξεκίνησαν κάποιοι δήμοι να βάζουν σε άθλια κλουβιά σωρηδόν τα σκυλιά με μοναδικό τους στόχο να τα ξεφορτωθούν κι ας πεθαίνουν βασανιστικά, ούτε ότι κάποιοι σέρνουν ζωντανά ζώα με τ’ αμάξια τους γιατί νομίζουν ότι έχουν γιο στον περιφερειάρχη και οι ίδιοι είναι αντιδήμαρχοι στο χωριό.

No Title

No Description

Ο αστυνομικός και κλινικός ψυχολόγος Βαγγέλης Δρίβας σχολιάζει στα Μικροπράγματα της LiFO και σκιαγραφεί το προφίλ του παυμένου πια αντιδημάρχου:

“Για μία ακόμη φορά η περίπτωση με το σύρσιμο του γαϊδάρου επιβεβαιώνει τα διεθνή επιστημονικά δεδομένα για το εγκληματικό προφίλ των δραστών· το βεβαρημένο παρελθόν τους. Το να πω ότι ο συγκεκριμένος δράστης έχει χαμηλή ενσυναίσθηση ή παρουσιάζει ψυχοπαθητικά στοιχεία είναι αρκετά επισφαλές, καθώς δεν τον έχω ενώπιόν μου, ώστε ως ειδικός να τον αξιολογήσω. Όλα όσα πω θα είναι υποθέσεις. Αν βασιστώ, όμως, στα γεγονότα και σε όσα όλοι μας παρατηρήσαμε στα οδυνηρά στοιχεία των οπτικοακουστικών υλικών που δημοσιεύτηκαν, θα παρατηρήσουμε ότι ακόμα και λάθος να ήταν, δεν γίνεται να μη μπορείς να καταλάβεις ότι ένα ζώο δε βρίσκεται στην καρότσα σου για πολλά πολλά μέτρα ή ότι δεν άκουσες τον ήχο της πτώσης. Όλα όσα ακούστηκαν δε δείχνουν τίποτα άλλο παρά μια πρόθεση συγκάλυψης των φρικτών πράξεων ανάλογων δραστών, οι οποίοι ναι μεν έχουν το θράσος να διαπράξουν όλα όσα έχουν στο νου τους, αλλά δεν έχουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες που ορίζει η πολιτεία και η ηθική μέσα σε μία κοινωνία. Πολλοί μίλησαν για το ιστορικό του δράστη και τον τρόπο που φερόταν στα ζώα του. Το εγκληματικό και ψυχολογικό προφίλ αυτών των ατόμων προσεγγίζεται στη μελέτη “Η διερεύνηση της συσχέτισης ανάμεσα στην κακοποίηση/βιαιότητα ζώων και τη διαπροσωπική βία | Προσέγγιση σκιαγράφησης του εγκληματικού-ψυχολογικού προφίλ του δράστη” και ο καθένας θα μπορούσε να τη διαβάσει. δε θα σταθώ σε αυτά. Εδώ, όμως, θέλω να σταθώ στο ότι η βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε ζώα και ανθρώπους δεν σταματάει, αλλά επαναλαμβάνεται κι επεκτείνεται. Το παρελθόν αυτών των ατόμων μιλάει από μόνο του και μας εξηγεί, γιατί αυτά τα άτομα κάνουν ό,τι κάνουν, αλλά και ότι θα το ξανακάνουν. Είχε κακοποιήσει ζώα στο παρελθόν, του είχαν κάνει καταγγελίες για άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ζώων του κι εκείνος κακοποίησε ξανά. Είναι αρκετό! Σε αυτά τα άτομα θα πρέπει να αφαιρείται δια παντός η δυνατότητα απόκτησης ζώου”.

Λίγο πριν την ευθανασία, καθώς το ζώο προσπαθούσε να φάει

Τελευταίες στιγμές

No Description

Η διαφορά είναι ότι πλέον έχουμε όλοι μας κινητά, ότι το βίντεο είναι αυταπόδεικτο στοιχείο, άπαξ και δημοσιευτεί δεν αλλάξει. Έχουμε μάθει να σηκώνουμε πρώτα τα κινητό μας με την κάμερά του και καλά κάνουμε από όσο φαίνεται. Κι ακόμη κι αν ξέρουμε ότι η Αστυνομία δεν είναι πάντα πρότυπο σε τέτοιου είδους περιπτώσεις που αφορούν την κακοποίηση ζώων, θέλοντας και μη σε ειδεχθή περιστατικά αναγκάζεται να κάνει την δουλειά της. Έστω και με παρέμβαση υπουργού, έστω και για τα μάτια του κόσμου, κάνει τη δουλειά της. Βέβαια αυτό δεν αρκεί γι’ αυτό αναμένονται ακόμη περισσότερες δράσεις όπως η εκπαίδευση των αστυνομικών, σχετικές διαταγές και υποδειγματική λειτουργία του Τμήματος Προστασίας Ζώων στην Ελληνική Αστυνομία.

Ωστόσο, χαρακτηριστικό είναι ότι μεγάλος αριθμός καταγγελιών για κακοποίηση ζώων υποβάλλεται από τουρίστες που κάνουν διακοπές στη χώρα μας. Σπανιότερα οι ντόπιοι μπαίνουν στη διαδικασία να υποβάλουν καταγγελίες τόσο γιατί αδιαφορούν ή φοβούνται τους συγχωριανούς τους αλλά και γιατί ξέρουν ότι μπορεί να αποδειχθεί μάταιο. Τουλάχιστον οι τουρίστες τώρα έχουν την ευκαιρία να γνωρίζουν πλήρως τι ισχύει νομοθετικά και πώς θα μπορέσουν να υποβάλλουν μήνυση κι όχι μία απλή καταγγελία μέσω email για τις σοβαρές περιπτώσεις κακοποίησης από τη σελίδα Report Animal Abuse.

Βέβαια μάθαμε (όσοι δεν ξέραμε ήδη) ότι οι κτηνιατρικές υπηρεσίες της περιφέρειας, δηλαδή κτηνίατροι που πληρώνονται από δημόσιο χρήμα και λειτουργούν ως ελεγκτικός μηχανισμός, δεν λειτουργούν και τόσο υποδειγματικά. Ασχολούνται κυρίως με παραγωγικά ζώα και βρίσκονται συνήθως στα σφαγεία. Έχουν όμως και ως αρμοδιότητά τους ακόμη και τους ελέγχους για τα ζώα συντροφιάς, τα καταφύγια, τα ζώα ιδιωτών κτλ. Η κτηνιατρική, λοιπόν, όχι απλώς ωραιοποίησε την κατάσταση υγείας του έρημου του γαϊδουριού με αποτέλεσμα να βασανίζεται για ακόμη περισσότερες ημέρες μέχρι να ευθανατωθεί αλλά έγραψε ότι δαγκώθηκε από άγριο ζώο! Δηλαδή ακολούθησε κατά γράμμα την υπερασπιστική γραμμή του δράστη… Και προφανώς όσοι κτηνίατροι και ιππίατροι είδαν το υποτιθέμενο δάγκωμα από άγριο ζώο έφριξαν, κάνουν λόγο απλώς για επιφανειακή οπή.

Με αφορμή αυτή την γνωμάτευση της κτηνιατρικής και της πραγματικότητας που οδήγησε στην ευθανασία από τον ιδιώτη κτηνίατρο ίσως ήρθε η ώρα να βάλουμε όντως το μαχαίρι στο κόκκαλο. Είναι η ίδια κτηνιατρική που είχε ως χρέος τους, βάσει νόμου, τον έλεγχο των συνθηκών διαβίωσης των υπολοίπων 1.000+ ζώων του άλλοτε πια αντιδημάρχου στον οποίο είχαν γίνει καταγγελίες και στο παρελθόν αλλά μάλλον έμειναν στο συρτάρι. Είναι η ίδια που βρήκε τον Αύγουστο μόνο 4 απλώς υποσιτισμένες αγελάδες κατόπιν καταγγελίας της Κατρίνας Τσάνταλη στο Ζερβοχώρι Θεσπρωτίας με φωτογραφίες να δείχνουν πολλές σκελετωμένες αγελάδες και τον περιφερειάρχη να προσπαθεί να υποστηρίξει με κάθε τρόπο τον… “καλό” κτηνοτρόφο. Είναι η ίδια κτηνιατρική που στις 27 Δεκεμβρίου 2021 έκρινε ότι δε χρειάζεται η άμεση αφαίρεση του σκυλιού στην Άρτα με τα κατακόκκινα μάτια και τα πρησμένα πόδια, που δεν μπορούσε καν να σταθεί και ζούσε μέσα στα σκουπίδια, τα νεκρά ποντίκια και τα κόπρανά του δίπλα από το κοτέτσι σε καταπατημένο κτήμα, προσκομίζοντας γνωμάτευση από το… Google και 29 Δεκεμβρίου 2021 ιδιώτης κτηνίατρος το ευθανάτωσε ενώ εκκρεμούσε προφορική εισαγγελική εντολή αφαίρεσης σε μία απόπειρα συγκάλυψης που οδήγησε τον ίδιο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να παρέμβει. Ας μην ξεχνάμε και την κτηνιατρική στη Σπάρτη που έβρισκε 20 μέρες πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο τα σκυλιά των δημοτικών κυνοκομείων Σπάρτης σε καλή θρεπτική κατάσταση… Τα ίδια σκυλιά που είδε όλη η Ελλάδα να ζουν μέσα στα κόπρανά τους σκελετωμένα, άρρωστα, νεκρά και ζωντανά μαζί.

Η δικηγόρος της ΠΦΠΟ Έλενα Αρβανίτη δηλώνει στη LiFO:

“Μετά τη θλιβερή κατάληξη του ζώου συνεπεία αποκλειστικά της βάναυσης κακοποίησης που υπέστη από τον ιδιοκτήτη του, το κύριο πλέον μέλημά μας είναι η όσο το δυνατόν αυστηρότερη ποινική μεταχείριση του δράστη.
Πλέον δεν έχουμε μια κακουργηματική κακοποίηση, έχουμε ένα θάνατο για τον οποίο θεωρώ πως υπήρξε ενδεχόμενος δόλος, με την έννοια ότι ο ιδιοκτήτης αποδέχθηκε την πιθανότητα επέλευσης σοβαρότατου τραυματισμού και ίσως και θανάτωσης οφειλομένης στην μεταφορά του συρόμενου στην άσφαλτο επί πολλών μέτρων”.

Η Ευαγγελία Κρυστάλλη από την Κίνηση για τα Δικαιώματα των Ζώων (ΚΙΔΙΖΩ) Ιωαννίνων που από την πρώτη στιγμή έσπευσε στο τραυματισμένο γαϊδουράκι και δημοσιοποίησε το τραγικό περιστατικό μας λέει τη μικρή και τραγική του ιστορία στα Μικροπράγματα της LiFO:

“Γαϊδουράκος ήταν τ’ όνομα που του δόθηκε από τον άνθρωπο που έμελλε να το οδηγήσει στο φρικιαστικό χαμό. Ένα ζώο νεαρό, ζωηρό που πλήρωσε με την ζωή του τις μικρές του αποδράσεις. Ένα μούδιασμα στο μυαλό και στα σωθικά με κάνει να αισθάνομαι βαθιά μέσα μου ότι απέτυχα, μια ολόκληρη ομάδα ετερόκλητων ανθρώπων που μας ενώνει η αγάπη μας για τα ζώα και την φύση, αποτύχαμε στο κοινό αγώνα να το σώσουμε πάση θυσία. Δεν είναι η πρώτη φορά που χάνω ένα ζώο όσο και να έχω παλέψει γι’ αυτό.

Ζώντας στην επαρχία έρχομαι συχνά αντιμέτωπη με την σκληρότητα των ανθρώπων και την αδιαφορία για το πόνο που προκαλούν στα ζώα. Όμως ένα γαϊδουράκι, ένα τόσο συμπαθές και φιλήσυχο πλάσμα δε μπορώ να χωνέψω πώς προκάλεσε τόση βάναυση μεταχείριση από τον άνθρωπο που το πλήρωσε όπως συχνά άκουσα να λέει, που το αγαπάγε όπως τον άκουσα να λέει και που το ήθελε στολίδι στο κτήμα του… Τι κάνει έναν άνθρωπο τόσο σκληρό;

Ναι το ζώο υπέφερε! Από την μια μέρα στην άλλη οι πληγές του κακοφόρμιζαν κι έχανε τις δυνάμεις του. Εχθές είχε άλλη εικόνα, τραύματα πολλά και που πρέπει να του προκαλούσαν φριχτό πόνο. Όμως έβλεπες ζωή στα μάτια του και οι πληγές είχαν το ελαφρό ροζ που σε κάνει να νομίζεις ότι θα κατορθώσεις να τις κάνεις καλά. Τη μέρα που το κοιμίσαμε για πάντα ήταν ένα άλλο ζώο… Ένα ζώο που δεν ήθελε να το σκάσει, την είχε ήδη «κοπανήσει» για κάπου καλύτερα. Οι πληγές μαύρες, η αναπνοή γρήγορη κι αγωνιώδης, το κεφάλι σηκωνόταν λίγο ψηλά για να πέσει πάλι στο πλάι με βογκητά πόνου.

Το δικό μας «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Έχουν θεσπιστεί νέοι νόμοι , αυστηρότεροι, υπάρχουν κενά, ελλείψεις. Παλεύουμε καθημερινά να συμπληρώσουμε τα κενά, να διορθώσουμε τα λάθη.  Εδώ διαφωνούμε, εκεί συμφωνούμε, παρακάτω συσπειρωνόμαστε για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον, να πάψουν να ζουν και να πεθαίνουν τα ζώα στο δρόμο. Να ανοίξει ο κόσμος την καρδιά του σε ένα ζωάκι από τον δρόμο να γεμίσει το σπίτι του άδολη αγάπη”.

Και πριν ξεχάσουμε ακόμα μια φρικτή κακοποίηση, ας καταλάβουμε ότι δεν είναι η εξαίρεση που θέλουμε να πιστεύουμε και να είμαστε ειλικρινείς για τα ιπποειδή. Μπορεί ο νόμος για τα ζώα συντροφιάς 4830/2021 να γίνεται ομπρέλα για όλα τα ζώα και να τα προστατεύει ισότιμα στους βασανισμούς τους ως προς την νομική τους μεταχείριση -είτε είναι σκυλιά είτε γαϊδούρια- αλλά δεν τα προστατεύει για να μη γίνουν τοσο εύκολα αντικείμενα εκμετάλλευσης.

“Ούτε το πρώτο ούτε, δυστυχώς, το τελευταίο από αυτά τα “αόρατα” ζώα που βασανίζονται καθημερινά στα χέρια ανίκανων ανθρώπων, έχασε τη μάχη για τη ζωή. Και κάπως έτσι θυμηθήκαμε ξαφνικά, έστω και για μια στιγμή, το φαινόμενο της εγκατάλειψης και της κακοποίησης που υφίστανται αυτά τα ζώα σε όλη τη χώρα εδώ και χρόνια… μέχρι να ξεχαστεί και αυτό και να επιστρέψουμε όλοι στην καθημερινότητα μας. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα είναι έτσι και θα υπάρξει ουσιαστική βελτίωση στη ζωή αυτών και όλων των άλλων ζώων που δεν έχουν φωνή για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα δικαιώματά τους. Η απουσία κρατικού μηχανισμού, η παντελής έλλειψη νομοθετικού πλαισίου και η μη καταγραφή τους θα μας φέρνει διαρκώς αντιμέτωπους με παρόμοιες καταστάσεις και το τίμημα θα το πληρώνουν πάντοτε τα άτυχα ζώα”, σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Ελληνικός Σύλλογος Προστασίας Ιπποειδών (ΕΣΠΙ).

Ακόμα δεν υπάρχει ολοκληρωμένος Κώδικας Ορθής Πρακτικής που να εξηγεί τη φύση τους και να περιγράφει πώς πρέπει να διαβιούν και ποιές είναι οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών τους, ούτε καν λειτουργεί πλατφόρμα ψηφιακής καταγραφής τους, ούτε τα επίσημα έγγραφα ιδιοκτησίας είναι αυτά που επιβάλει η Κοινοτική Νομοθεσία. Οι εγκύκλιοι δεν φτάνουν. Τα ιπποειδή χρειάζονται δικό τους νόμο. Έναν νόμο που θα γίνει με γνώμονα την προστασία τους και με αρχή τους ότι είναι πρώτα ζώα συντροφιάς και μετά ζώα… εργασίας.