Δημήτρης Καβατζικλής
Μόλις παρατηρήσεις πόσοι χαρακτήρες κινουμένων έχουν τέσσερα δάχτυλα, είναι δύσκολο να το αποφύγεις. Η καλλιτεχνική αυτή επιλογή προήλθε από τη Disney και άλλα στούντιο κινουμένων σχεδίων τη δεκαετία του 1920, και από τότε έχει εμφανιστεί σε καρτούν όπως Τομ και Τζέρυ, The Simpsons και Μπομπ Σφουγγαράκης, λέει το Mentalfloss.
Πώς λοιπόν η συγκεκριμένη λεπτομέρεια έγινε κοινός τόπος; Eίναι σχεδόν τόσο παλιά συνήθεια όσο και η ίδια η κινούμενη εικόνα. Πολλοί πρώιμοι χαρακτήρες καρτούν, όπως ο Μίκυ Μάους και ο Φέλιξ ο Γάτος, είχαν τέσσερα δάχτυλα για αισθητικούς λόγους. Οι animator χρησιμοποιούσαν κύκλους για να σχεδιάσουν τα σώματα, τα κεφάλια και τα χέρια, και οι κυκλικές παλάμες δεν ταίριαζαν με πέντε δάχτυλα.
Σύμφωνα με το Channel Frederator του Fred Seibert, μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι πολλοί χαρακτήρες καρτούν ήταν ζώα, όπως γάτες, κουνέλια και σκύλοι που έχουν πόδια με πέντε δάχτυλα, αλλά το ένα από αυτά είναι κρυμμένο. Αυτό ίσως έκανε τους animators να σχεδιάζουν τέσσερα δάχτυλα, ακόμα και όταν σχεδίαζαν ανθρωπομορφωμένες εκδοχές αυτών των ζώων.
Επιπλέον, είναι πιθανό οι animators της εποχής να σταμάτησαν στα τέσσερα δάχτυλα απλώς γιατί ήταν πιο γρήγορο. Η παραδοσιακή, χειροποίητη κινούμενη εικόνα ήταν χρονοβόρα. Η προσθήκη ενός πέμπτου δαχτύλου σε κάθε σκηνή απαιτούσε πολύτιμο χρόνο και χρήματα, έτσι τα στούντιο ήταν πρόθυμα να το θυσιάσουν.
Αν είναι έτσι όμως, γιατί να σταματήσουν στα τέσσερα και να μην σχεδιάσουν τρία; Για τους περισσότερους χαρακτήρες, αυτό θα τους έκανε παράξενους. Το Channel Frederator τονίζει ότι τα καρτούν με τρία δάχτυλα είναι συχνά μεταλλαγμένοι ή εξωγήινοι, όπως π.χ τα Χελωνονιντζάκια ή οι εξωγήινοι του Toy Story. Όλοι αυτοί έχουν τρία δάχτυλα για να ενισχύσουν τα αλλόκοτα χαρακτηριστικά τους, οπότε ο ίδιος αριθμός δαχτύλων σε έναν άνθρωπο, ποντίκι ή κουνέλι θα φαινόταν παράξενος.
Οι σύγχρονοι animators εξακολουθούν να υιοθετούν το καλλιτεχνικό στυλ για λόγους παράδοσης και απλότητας, και γιατί είναι αυτό που περιμένει το κοινό που συνήθισε σε αυτή την αισθητική.
