Γιώργος Τσαγκόζης
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο Κατερίνα Π. Τριχιά, που από το 2012 αναζητά μέσω ενός ανοιχτού καλέσματος με τίτλο, Σκέφτομαι και Γράφω εκθέσεις από την περίοδο του Δημοτικού. Ο σκοπός της συλλογής αυτών είναι η δημιουργία μιας ανθολογίας με εκθέσεις που ο εκάστοτε δάσκαλος/α την αξιολόγησε ως εκτός θέματος.
photo: Κατερίνα Π. Τριχιά
Κατερίνα, πώς σου γεννήθηκε η ιδέα για αυτήν τη συλλογή εκθέσεων εκτός θέματος;
Η ιδέα ξεκίνησε πριν έντεκα χρόνια, όταν έτυχε να πέσει στα χέρια μου το τετράδιο εκθέσεων του φίλου μου, Άγγελου. Η δασκάλα τους είχε ζητήσει να περιγράψουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους, ο Άγγελος δεν είχε πάει διακοπές και για αυτόν τον λόγο έγραψε το πώς πέρασε το καλοκαίρι του ο φίλος του, ο Φώτης. Η δασκάλα σημείωσε από κάτω ότι δεν του ζήτησαν να γράψει για τον Φώτη, αλλά για τον ίδιο, άρα είναι εκτός θέματος.
Αντίστοιχο σχόλιο είχα δεχτεί και εγώ σε μία δική μου έκθεση.
photo: Κατερίνα Π. Τριχιά
Τι είχε συμβεί στη δική σου περίπτωση;
Το θέμα της έκθεσης ήταν Περιγράψτε την καθημερινότητα μιας προϊστορικής οικογένειας. Άρχισα να γράφω για έναν εφευρέτη, τύπου Κύρος Γρανάζης, που τον επισκέπτεται ένας καλός του φίλος και αποφασίζουν να δοκιμάσουν μαζί τη νέα του εφεύρεση, μία μηχανή του χρόνου. Επιλέγουν να πάνε στα προϊστορικά χρόνια, όπου συναντούν μία οικογένεια και μέσα από την αφήγηση απαντάω στο θέμα, γιατί περνάνε μία ολόκληρη μέρα εκεί. Η δασκάλα αν και με συγχάρηκε για τη φαντασία μου, με βρήκε εκτός θέματος.
Βρίσκεις βαρετά τα “εντός θέματος”;
Σίγουρα δεν πιστεύω ότι είναι βαρετά εξ ορισμού, αλλά εμένα με ενδιαφέρει η εφευρετικότητα του παιδιού και η επιλογή του να ολοκληρώσει τη δοκιμασία – έκθεση με ένα εναλλακτικό ή παράδοξο τρόπο.
Για όποιον/α ενδιαφέρεται για τις εντός θέματος, υπάρχει το σίγουρα όχι βαρετό βιβλίο Εγώ ελπίζω να τη βολέψω του δάσκαλου Marcello D’ Orta.
Το “εκτός θέματος” σε ελκύει και σαν στάση ζωής; Δηλαδή είναι ένας τρόπος να “ξεφύγεις”;
Θα απαντήσω καταφατικά και στα δύο ερωτήματα. Μου έρχεται στο μυαλό μια ιστορία που κάπου έχω ακούσει ή διαβάσει: Καλείται ένας μαθητής να γράψει σε μία έκθεση (μεγαλύτερης τάξης) το θέμα Τι είναι ρίσκο; Εκείνος γράφει Αυτό, και παραδίδει την κόλλα του.
Ποιος ο σκοπός μιας τέτοιας έκδοσης;
Γενικά αγαπώ τα βιβλία, τις αυτοεκδόσεις και τον αντισυμβατικό τρόπο σκέψης. Θεωρώ ότι ένα τέτοιο ανθολόγιο θα αναδείξει άμεσα τη φαντασία και το χιούμορ των παιδιών και έμμεσα κάποια σημαντικά εκπαιδευτικά ζητήματα. Ταυτόχρονα θα δικαιώσει τους κακούς μαθητές, κακούς σύμφωνα με τα επικρατούντα πρότυπα.
Πώς πάει μέχρι τώρα η αναζήτηση;
Δυστυχώς, προχωρά με πολύ αργούς ρυθμούς, οι περισσότεροι δεν έχουν κρατήσει τις εκθέσεις τους, ή αν τις έχουν κρατήσει είναι εντός θέματος. Έχω καταφέρει να βρω κάποιες και ελπίζω ότι με αυτήν τη συνέντευξη θα μου στείλουν και κάποιες άλλες. Έχω σκεφτεί να κάνω μέχρι και αφισοκόλληση.
Σίγουρα δε θέλω να απευθυνθώ σε δασκάλες/ους, αν και μου έχουν πει ότι συναντούν συχνά διαμαντάκια.
Στο εύχομαι! Πώς μπορεί να σου στείλει κάποιος/α την έκθεσή του;
Μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω email στο ablaze.meursault @gmail.com ή μέσω instagram@ablaze.meursault.
Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.