Γιώργος Τσαγκόζης
Στην ταινία Meeting (2022) του Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη, παρακολουθούμε την κάθοδο στην παράνοια της συνωμοσιολογίας ενός ψεκασμένου συμπολίτη μας.
Όπως διαβάζουμε στην περίληψη της ταινίας:
“Ο θυμός και η αναζήτηση δικαίωσης για τις απόψεις του, είναι η αιτία που ο Άγγελος χάνει τους φίλους του σε μια σειρά τηλεφωνημάτων μαζί τους.
Αιτία το σκάσιμο του λάστιχου του αυτοκινήτου του που το αποδίδει σε οργανωμένο σχέδιο του βουλκανιζατέρ της περιοχής.
Με αφορμή αυτό το περιστατικό ξεδιπλώνει τηλεφωνικά στους φίλους του τις απόψεις του για διάφορες συνωμοσίες που τις πιστεύει και οι οποίες ταλανίζουν τον κόσμο.
Από το καταπίστευμα της Ελλάδας μέχρι τους ψεκασμούς και από την ύπαρξη των Ερπετοειδών της Κούφιας Γης μέχρι τις επισκέψεις των εξωγήινων πολιτισμών
Στην Πεντέλη διαφαίνεται η αφοσίωσή του στην υπεροχή του Έλληνα ως θεόσταλτο είδος από τον Σείριο.
Όλοι τον θεωρούν παράλογο. Και είναι. Αλλά είναι παράλογος σε όλα;”
Ο πρωταγωνιστής (Ηλίας Βαλάσης) είναι σε ένα μόνιμο κρεσέντο. Μια κραυγή για βοήθειας σε έναν δικό του κόσμο μίσους, βουτηγμένος σε ένα πηγάδι που οι κραυγές σου σιγά σιγά μαζεύονται σαν το νερό και σε καταπίνουν, ενώ αρνείσαι να δεις τα χέρια που προσπαθούν να σε τραβήξουν έξω τα οποία και σιγά σιγά λιγοστεύουν καθώς σε βλέπουν να πνίγεσαι μόνος σου, ψάχνοντας για σωτηρία στα βάθη του πηγαδιού και όχι από εκεί που έρχεται το φως.