Δημήτρης Καβατζικλής
Πριν από 20 χρόνια, οι ρομαντικές κωμωδίες θεωρούνταν το «μέλι» της βιομηχανίας του κινηματογράφου. Εύκολη προβολή, γρήγορα χρήματα και ένας σίγουρος τρόπος για να στηρίξεις την καριέρα ενός εκκολαπτόμενου σταρ. Ωστόσο, από τότε, η δομή της κινηματογραφικής βιομηχανίας έχει αλλάξει. Το Χόλιγουντ βρίσκεται στο έλεος των ιδιοτροπιών της Wall Street και τα στούντιο δεν δίνουν πλέον προτεραιότητα στις κυκλοφορίες ταινιών για το σπίτι. Η ρομαντική κωμωδία έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυετών συζητήσεων σχετικά με το εάν το είδος έχει πεθάνει επίσημα ή όχι, διαβάζουμε στο dazeddigital.
Η αλήθεια για το αν το είδος είναι νεκρό ή όχι είναι πιο περίπλοκη, επειδή, όπως κάθε κινηματογραφικό είδος, η απάντηση εξαρτάται από το πώς οι κινηματογραφιστές μπορούν να βρουν χρηματοδότηση για να κάνουν περισσότερες ταινίες. Ο κόσμος του κινηματογράφου βρίσκεται σε μια περίεργη θέση αυτή τη στιγμή, με την άνοδο των ανεξάρτητων ταινιών και των κινηματογραφιστών που ευδοκιμούν παράλληλα με ένα εχθρικό σύστημα από τα στούντιο που καταναλώνει τις ταινίες για διαγραφές φόρων χωρίς καν να τις βλέπει. Οι ταινίες μεσαίου προϋπολογισμού δεν αποτελούν προτεραιότητα για τα στούντιο εδώ και καιρό. Αντίθετα, έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας εστιάζοντας σε υπερπαραγωγές και αξιοποιώντας τη συλλογική μας εμμονή με τη νοσταλγία.
Ωστόσο, υπάρχει ακόμα ενδιαφέρον για τις ρομαντικές κωμωδίες. Πέρυσι, το Anyone But You του Sydney Sweeney έγινε μεγάλη επιτυχία και απέφερε συνολικά 170 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, ένα σπάνιο επίτευγμα για μια ρομαντική κομεντί στους κινηματογράφους. Αλλά μιλώντας στο The Hollywood Reporter, ο σκηνοθέτης Will Gluck δήλωσε ότι το Anyone But You ήταν μια προσπάθεια να γίνει «το τελευταίο romcom στην ιστορία του κινηματογράφου». Η δήλωσή του μοιάζει με εγκώμιο για το είδος, κάτι με το οποίο οι σκληροί θαυμαστές των ρομαντικών κωμωδιών μπορεί να μην συμφωνούν. Δυστυχώς, είναι αλήθεια ότι το Anyone But You είναι μια μοναδική ταινία στο τρέχον κινηματογραφικό τοπίο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το είδος έχει πάψει να υπάρχει εντελώς. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο. Έχουμε κατακλυστεί από εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, ρομαντικές κωμωδίες. Απλώς δεν είναι πια στους κινηματογράφους – είναι σε streamers.
Το Netflix, συγκεκριμένα, είναι ο κορυφαίος παραγωγός ρομαντικών κωμωδιών, με τίτλους όπως Someone Great, Set It Up και To All The Boys I’ve Loved Before, για να μην αναφέρουμε τις ευρέως επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές ρομαντικής κωμωδίας, όπως το Never Have I Ever, Emily In Paris και Heartstopper. Η ανανέωση του είδους του Netflix έχει κάνει αυτό που οι περισσότερες μεγάλες εταιρείες παραγωγής δεν έχουν καταφέρει εδώ και χρόνια.
Το γεγονός είναι ότι, ενώ έχουμε περισσότερες από αρκετές ρομαντικές κωμωδίες που παράγονται από streamers, σπάνια έχουμε καλές ρομαντικές κωμωδίες που ανταποκρίνονται στις ταινίες των 80s, 90s ή των αρχών του 2000. Ο λόγος είναι ότι το Netflix είναι φθηνό και έχει μόνο έναν στόχο – την επίτευξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους. Η ποιότητα των περισσότερων ρομαντικών κωμωδιών είναι στην καλύτερη περίπτωση αμφισβητήσιμη και αδιάφορη στη χειρότερη. Είναι μια γρήγορη λύση που προορίζεται να ικανοποιήσει την επιθυμία μας για ρομαντισμό και καλή αφήγηση, αλλά σπάνια αφιερώνεται χρόνος, προσπάθεια και χρήματα για αυτό.
Αυτές οι ταινίες συχνά έχουν λίγα να επιδείξουν όσον αφορά το σενάριο, τη φωτογραφία, τα κοστούμια και άλλες βασικές πτυχές που κάνουν τις κλασικές ταινίες διαχρονικές. Το casting είναι επίσης μια βασική πτυχή. Οι γυναίκες ηθοποιοί είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμες να πρωταγωνιστήσουν σε ρομαντικές κωμωδίες, αλλά φαίνεται ότι οι άντρες συνάδελφοί τους τις αποφεύγουν όσο περισσότερο μπορούν.
Σύγχρονες ρομαντικές κωμωδίες όπως το Love Life, το Lovesick και το Smothered, καθώς και ταινίες όπως το Plus One, το Palm Springs και το Rye Lane, δεν προσπαθούν να αναδημιουργήσουν την ίδια φόρμουλα με τις ρομαντικές κωμωδίες του παρελθόντος, αλλά αντίθετα, κάνουν το είδος δικό τους. Αφιερώνουν χρόνο στο σενάριο, δίνουν χημεία στους ηθοποιούς και φροντίζουν ώστε οι ταινίες και οι σειρές να έχουν ένα επίπεδο δεξιοτεχνίας που δεν βλέπουμε συχνά. Αν η ρομαντική κωμωδία δεν έχει πεθάνει, φαίνεται να ζει στο καθαρτήριο περιμένοντας την ημέρα που τα μεγάλα στούντιο θα καταλάβουν ότι το κοινό δεν είναι αντίθετο με την αγάπη. Απλώς θέλει κάτι που θα αξίζει τον χρόνο του.
