Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι οι νέοι έχουν βαρεθεί τις εφαρμογές γνωριμιών. Σύμφωνα με το πρακτορείο ερευνών Savanta, περισσότερο από το 90% των Gen Z αισθάνεται απογοήτευση με τα διαδικτυακά ραντεβού, ενώ μια άλλη έρευνα από το Inner Circle δείχνει ότι τρεις στους τέσσερις εργένηδες στο Ηνωμένο Βασίλειο θα προτιμούσαν να συναντήσουν έναν μελλοντικό σύντροφο στην πραγματική ζωή. Όμως, παρά την επιθυμία να γνωρίσουμε ανθρώπους «οργανικά», η έρευνα με τίτλο «How Couples Meet and Stay Together», που δημοσιεύτηκε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, δείχνει ότι η πλειονότητα των ζευγαριών γνωρίζονται πλέον διαδικτυακά, αναφέρει το dazeddigital.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2022 το 55% των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών συναντήθηκαν μέσω Διαδικτύου, με τον αριθμό των ζευγαριών που γνωρίστηκαν μέσω φίλων να μειώνεται κατακόρυφα. Όταν οι διαδικτυακές γνωριμίες έγιναν η επικρατούσα τάση στις αρχές της δεκαετίας του 2010, αυτό χαρακτηρίστηκε ως πρόοδος. Η δεξαμενή γνωριμιών δεν περιοριζόταν πλέον σε τυχαίες γνωριμίες. Μπορούσες να φιλτράρεις προφίλ με βάση το φύλο, την ηλικία, την απόσταση, τη θρησκεία, το ύψος, ακόμη και το ζώδιο. Ακουγόταν λυτρωτικό και υποτίθεται ότι θα διευκόλυνε τους ανθρώπους να βρουν τον «σωστό» σύντροφο. Σύμφωνα με την κοινωνιολόγο Dr Jenny van Hooff, οι εφαρμογές γνωριμιών «έχουν σίγουρα δώσει στους ανθρώπους περισσότερες επιλογές» για τις σχέσεις τους. «Μας έχουν απελευθερώσει από τα παραδοσιακά πρότυπα όπου ο ετεροφυλόφιλος γάμος και τα παιδιά είναι ο κανόνας», λέει.
Όμως, όπως θα γνωρίζουν πλέον οι περισσότεροι χρήστες εφαρμογών γνωριμιών, το παράδοξο της επιλογής μπορεί να είναι απογοητευτικό, ειδικά επειδή αυτές οι εφαρμογές δύσκολα μας επιτρέπουν να ασχοληθούμε ουσιαστικά με τον άπειρο αριθμό αγνώστων που μας παρουσιάζουν. «Ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία, όπου τείνουμε να αξιολογούμε τις ημερομηνίες και τις σχέσεις ως καταναλωτές», λέει η van Hooff, προσθέτοντας ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνά της συχνά παρομοιάζουν τις εφαρμογές γνωριμιών με «διαδικτυακές αγορές».
Οι εφαρμογές έχουν επιταχύνει την άνοδο αυτού που η κοινωνιολόγος και συγγραφέας Marie Bergström ονόμασε «την ιδιωτικοποίηση της οικειότητας». Στο βιβλίο της The New Laws of Love το 2021, υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη των διαδικτυακών γνωριμιών έχει γεννήσει μια κουλτούρα όπου η η εύρεση αγάπης διαχωρίζεται ολοένα και περισσότερο από τη δημόσια σφαίρα και γίνεται «ατομική πρακτική», ιδιαίτερα μεταξύ των νέων. Σύμφωνα με την van Hooff, η ιδιωτικοποίηση της οικειότητας είναι σύμπτωμα της αυξανόμενης απομόνωσης της κοινωνίας. «Ο ελεύθερος χρόνος περιορίζεται κυρίως στο σπίτι και ο COVID το επιδείνωσε αυτό. Υπάρχουν λιγότεροι χώροι όπου οι άνθρωποι συναναστρέφονται με φίλους, καθώς πολλές παμπ και μπαρ κλείνουν», εξηγεί.
Ουσιαστικά, ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης των εφαρμογών γνωριμιών, της αυξανόμενης εξατομίκευσης και των επακόλουθων του κινήματος #MeToo, οι νόρμες έχουν αλλάξει, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα πολλοί νέοι να μη θέλουν να βγαίνουν ραντεβού, παρά το γεγονός ότι είναι μια συνηθισμένη πρακτική για τις παλαιότερες γενιές.
Ωστόσο, διαγράφοντας εντελώς τους ανθρώπους από τους κοινωνικούς μας κύκλους, χάνουμε δυνητικά ευτυχισμένες, μακροχρόνιες και ικανοποιητικές σχέσεις. Μια εργασία που δημοσιεύτηκε από την κοινωνιολόγο Elizabeth Bott διαπίστωσε ότι οι ρομαντικές σχέσεις στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους ήταν πιο πιθανό να είναι επιτυχημένες. ενώ πιο πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2021 διαπίστωσε ότι τα ζευγάρια που γνωρίζονται στο Διαδίκτυο είναι πιο πιθανό να χωρίσουν μέσα σε τρία χρόνια γάμου σε σύγκριση με τα ζευγάρια που γνωρίστηκαν εκτός Διαδικτύου.
Επιπλέον, όπως λέει η Bergström, η αυξανόμενη κοινωνική απομόνωση είναι σημάδι μιας ανθυγιεινής κοινωνίας. Η κοινωνία τείνει προς τον ατομικισμό και οι νέοι δέχονται πιο εύκολα αυτές τις ψευδείς αφηγήσεις που βραβεύουν την απόλυτη αυτάρκεια, την ιδιωτική ζωή και τον έλεγχο, δεδομένης της ταχείας διάβρωσης του κράτους πρόνοιας, της συνεχούς οικονομικής αναταραχής και του αντίκτυπου της πανδημίας. Πρέπει, ωστόσο, να πολεμήσουμε ενάντια στην παρόρμηση να απομακρυνόμαστε από τον έξω κόσμο, και ίσως το να βγούμε ραντεβού με έναν φίλο είναι ένας τρόπος αντίστασης.

