Άρης Δημοκίδης
Την Πέμπτη 23 Μάϊου, οι δυο τους θα ανέβουν στη σκηνή του Temple Athens και εκτός των άλλων θα παρουσιάσουν το ντεμπούτο άλμπουμ “Between” της Καλλιόπης Μητροπούλου σε παραγωγή Νίκου Βελιώτη. [Οι δύο μουσικοί αν και παλιοί συνεργάτες (Επισκέπτες, Mohammad) ξεκίνησαν να δουλεύουν νέο υλικό τον Νοέμβριο του 2023.]
Πέρα από τα νέα τραγούδια θα παρουσιάσουν επίσης κομμάτια από την παλιότερη δισκογραφία του Βελιώτη και συγκεκριμένα τραγούδια από τις Ανάσες των Λύκων αλλά και των In Trance 95.
Μ’ αυτήν την αφορμή, τους ζητήσαμε να πάρουν συνέντευξη ο ένας απ’ τον άλλο.
Νίκος Βελιώτης
Στα ’80s δημιούργησε τους In Trance 95 μαζί με τον Αλέξανδρο Μαχαίρα.
Στα ’90s στράφηκε στον πειραματισμό και την avant-garde με βασικό όχημα το βιολοντσέλο. Δημιούργησε τους Cranc (με τα αδέλφια Rhodri & Angharad Davies).
Στα ’00s δημιούργησε τους Texturizer (με τον Coti K.) και τους Looper (με τους Ingar Zach & Martin Kuchen) . Κονιορτοποίησε το βιολοντσέλο του [Cello Powder] και συνεργάστηκε με τον Γιάννη Αγγελάκα και τον David Grubbs.
Στα ’10s δημιούργησε τους Mohammad μαζί με τους ILIOS και Coti K. [μετονομάστηκαν σε MMMΔ μετά την αποχώρηση του Coti K. τo 2015].
Οι απαντήσεις του Νίκου στις ερωτήσεις της Καλλιόπης
1) Τι θα ήσουν αν δεν ήσουν καλλιτέχνης;
Αν δεν ήμουν καλλιτέχνης θα ζούσα σίγουρα μια οργανωμένη ζωή, το πιο πιθανό να ήμουν υπάλληλος, δεν ξέρω τι υπάλληλος, σίγουρα σε κάποια θέση που θα μου εξασφάλιζε ελάχιστη επαφή με άλλους ανθρώπους. Ίσως δημόσιος υπάλληλος σε κάποιο σκοτεινό και ξεχασμένο γραφείο μιας υπηρεσίας. Η σε κάποια αποθήκη.
2) Τι έχεις θυσιάσει για τη μουσική και αν το μετανιώνεις
Φαντάζομαι πως έχω θυσιάσει μια πιο ασφαλή διαβίωση. Αλλά σίγουρα δεν το μετανιώνω. Δεν είναι εύκολο να ζεις από τη μουσική, ιδίως στην Ελλάδα και ιδίως αν η μουσική που κάνεις είναι αυτό που λένε “δύσκολη” και “σκοτεινή” (για μένα δεν είναι). Και γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Θα μπω σε δεύτερες σκέψεις μόνο αν σταματήσω να έχω όρεξη για εξερεύνηση. Ελπίζω να μη μου συμβεί!
4) Τι κάνει μία συνεργασία “πετυχημένη”;
Νομίζω η ηρεμία. Σήμερα όλα τείνουν να παρουσιάζονται ως “αναπάντεχα και εκρηκτικά”, μαζί και οι συνεργασίες, αλλά οι αναπάντεχες και εκρηκτικές συνεργασίες μου ακούγονται περισσότερο σαν βασανιστήριο. Για μένα μια συνεργασία πρέπει να είναι ήρεμη σαν αγκαλιά, γιατί σε μία τέτοια κατάσταση είναι πιο εύκολο να ξεπεραστούν οι εγωκεντρισμοί που όλοι οι καλλιτέχνες έχουμε αναπόφευκτα και οι όποιες διαφωνίες να οδηγήσουν σε κάτι δημιουργικό. Η ηρεμία φέρνει καλύτερο συντονισμό πνευματικό αλλά και συναισθηματικό. Δεν συμβαίνει πάντα στον ιδανικό βαθμό, αλλά με την Καλλιόπη έτσι ήταν.
5) Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο ποια συμβουλή θα έδινες στο νεότερο εαυτό σου;
Ευτυχώς δεν έχω αυτή την δυνατότητα, θα λυπόμουν τον νεότερο εαυτό μου σε μια τέτοια περίπτωση. Τώρα που είμαι παγιδευμένος στο παρόν προσπαθώ για το ιδανικό σε κάθε νέα μουσική που φτιάχνω ξέροντας ότι δεν θα το φτάσω. Το προσπαθώ όμως και κάποια στιγμή για πρακτικούς λόγους βάζω ένα τέλος, για να γίνει η κυκλοφορία ή να προλάβω κάποια προθεσμία. Και ελπίζω ότι θα το πετύχω στο επόμενο. Αν είχα την ευκαιρία να ταξιδεύω στο χρόνο θα ήμουν διαρκώς μπρος πίσω για να αλλάξω και να διορθώσω πράγματα και ο νεότερος εαυτός μου θα δεινοπαθούσε. Οπότε η καλύτερη συμβουλή που θα του έδινα θα ήταν να μην ακούει τις συμβουλές μου.
6) Έχεις περάσει ποτέ καλλιτεχνική “κρίση” και πως το αντιμετώπισες;
Παλαιότερα νόμιζα πως ήμουν συνέχεια σε “κρίση” και πως αυτό πυροδοτούσε την έμπνευση, τη δημιουργικότητα και άλλα τέτοια. Τα συζητούσα και αριστερά δεξιά αυτά και μου ακούγονταν κάπως βαθυστόχαστα. Τώρα γελάω, φυσικά, γιατί όταν ήρθε η πραγματική κρίση ούτε έμπνευση υπήρχε ούτε δημιουργικότητα, αλλά και να υπήρχε δεν το καταλάβαινα. Γιατί βρισκόμουν σε μία κατάσταση που όλες μου οι επιλογές φαίνονταν λάθος. Δεν ξέρω πώς το αντιμετώπισα, φαντάζομαι κάποια στιγμή συνειδητοποίησα τι συμβαίνει και ηρέμησα. Η ήρεμη σκέψη φέρνει και λύσεις.
Καλλιόπη Μητροπούλου
Η Καλλιόπη Μητροπούλου συνθέτει μουσική, είναι singer songwriter,τραγουδίστρια και βιολονίστα. Έχει συνεργαστεί με ορχήστρες οπως Guerzenich Orchestra, Κρατική ορχήστρα Αθηνών, London Philharmonic orchestra, London Contemporary Orchestra, BBC Symphony Orchestra και την ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έχει εργαστεί ως σοπράνο σε ρόλους όπερας και είναι η τραγουδίστρια των Echo Tides, Erland Cooper και Oi Va Voi. To 2024 θα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο της LP ‘BETWEEN’ και παράλληλα συνθέτει μουσική για εικόνα. Είναι ιδρυτικό μέλος του neoclassical experimental duo T U R Q U O I S E και του ensemble SIBiLIMA, ενώ συνεργάζεται με τους Pan Pan, Vassiłina, Logout, ΜΜΜΔ.
Οι απαντήσεις της Καλλιόπης
1) Τι θα ήσουν αν δεν ήσουν καλλιτέχνης;
Νομίζω θα ήμουν είτε δασκάλα Δημοτικού είτε κάτι σχετικό με ψυχική υγεία. Κατα τη διάρκεια της καραντίνας το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να σπουδάσω Ψυχολογία. Δεν το έκανα, αλλά η ψυχοθεραπεία και ο ανθρωπινος ψυχισμος είναι το αγαπημένο μου θέμα συζήτησης.
2) Τι έχεις θυσιάσει για τη μουσική και αν το μετανιώνεις;
Ώρες παιχνιδιού και ξεγνοιασιάς ως παιδί. Όταν τα αλλά παιδάκια έπαιζαν έξω η είχαν ελεύθερο χρόνο, εγώ έπρεπε να κλειστώ στο δωμάτιο να μελετήσω. Και δε μελετούσα και σωστά γιατί απλά ήθελα να ειμαι έξω με τα αλλά παιδάκια! Για αυτό που μετανιώνω πιο πολύ όμως ειναι το συνειδητό όχι σε διακοπές η γάμους και χαρές για να μη χάσω το ‘gig’. Η ακόμη χειρότερα, να έχω κανονίσει ήδη διακοπές και να ακυρώνω ταξίδι γιατί προέκυψε δουλειά.
3) Τι κάνει μία συνεργασία “πετυχημένη”;
Η εύκολη επικοινωνία, οι αγαπημένες μου συνεργασίες είναι με φίλους. Νιώθω τυχερή που δουλεύω πολύ με φίλους μου τα τελευταία χρόνια. Με το Νίκο στην προκειμένη περιπτωση, δεν είναι απλά φιλία, είναι σχεδόν οικογένεια πλέον. Πολλες φορές είπαμε ο ένας στον άλλον πχ το χειμώνα που γράφαμε το άλμπουμ “ρε αυτό είναι βλακεία” χωρίς να το πολυσκεφτουμε. Επίσης πετυχημένη είναι η συνεργασία που ο ένας δίνει έμπνευση στον άλλον και είναι συνεχώς ένα πάρε δώσε δημιουργικό, οι καλλιτεχνικοί κόσμοι συναντώνται και αλληλεπιδρούν αρμονικά.
4) Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο ποια συμβουλή θα έδινες στο νεότερο εαυτό σου;
Να μην επηρεάζομαι από τα θέλω των άλλων. Στη δεκαετία των 20-30, μπερδευόμουν πολύ από τα πράγματα που έκαναν οι γύρω μου και νόμιζα πως τα θέλω και γω. Πχ έβγαινε μια μόνιμη θέση σε μια ορχήστρα σε μια επαρχιακή πόλη στην Αγγλία; Θα έδινα οντισιόν επειδή όλοι έδιναν και ήθελαν μια σταθερή δουλειά, ενώ ούτε μπορούσα να με φανταστώ να μένω εκεί. Όποτε ναι, αληθινή ακρόαση των θέλω μου. Και ρίσκο, ζήτω το ρίσκο.
5) Έχεις περάσει ποτέ καλλιτεχνική “κρίση” και πως το αντιμετώπισες;
Πολλές φορές! Εχω έρθει κοντά στο να εγκαταλείψω το να παίζω σε ορχήστρα, μετά από τραυματικές εμπειρίες συνήθως. Άλλαζα τη ζωή μου κάθε φορά μετά από κάθε μια από αυτές τις κρίσεις, διαλεγοντας κάτι διαφορετικό. Συγκεκριμένα, δεν τραγουδούσα για χρόνια επειδή φοβόμουν και ένιωθα πως λείπει ένας θεμέλιος λίθος του εγώ μου. Πάντοτε ένιωθα πως δεν ειμαι απλά μια βιολονίστα, αλλά μουσικός. Σε αυτό με βοήθησε η εσωτερική αναζήτηση και η θεραπεία, στο να αποδεχτώ το ότι ναι έχω φωνή, θέλω να τραγουδήσω, θέλω να πω τη δικη μου ιστορία, θέλω να έχω τον δικό μου ήχο.
****
Καλλιόπη Μητροπούλου & Νίκος Βελιώτης live
Πέμπτη 23 Μαΐου – Temple Athens
