Γιώργος Τσαγκόζης
“Η σύντροφός μου και εγώ θέλουμε να πάμε στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι. Πριν από μερικά χρόνια πήγαμε στη Βαρκελώνη και η σύντροφός μου λάτρευε την ηλιοθεραπεία τόπλες, ένιωθε πολύ απελευθερωμένη και ελεύθερη. Ανησυχεί μήπως δεν αισθανθεί άνετα να το κάνει αυτό στην Ελλάδα, αν δεν υπάρχουν πολλές άλλες γυναίκες που κάνουν το ίδιο. Πόσο διαδεδομένο είναι αυτό και υπάρχουν συγκεκριμένα νησιά όπου είναι περισσότερο/λιγότερο αποδεκτό;”
Γράφει ένας redditor στο Reddit/GreeceTravel και οι απαντήσεις των άλλων redditor του εξηγούν γιατί πλέον ο κόσμος φοβάται να κάνει γυμνισμό όπως έκανε στα ΄90ς και στις αρχές των ’00ς και υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.
Κάποιες χαρακτηριστικές απαντήσεις:
“Ως Έλληνας, με οικογένεια, δεν θα με ενδιέφερε. Είναι αλήθεια ότι οι δεκαετίες του 1980 και του 1990 ήταν η δεκαετία του max toplessness. Η μητέρα μου περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού γυμνόστηθη και ήμασταν περισσότερο συντηρητικοί παρά χίπηδες ως οικογένεια. Δεν το βλέπεις πολύ πια. Δεν είμαι σίγουρος γιατί. Ίσως ο λόγος να είναι τα τηλέφωνα με τις κάμερες. Όλες οι παραλίες όπως είπε και κάποιος άλλος , αν είναι αρκετά μεγάλες, έχουν γυμνιστές στη μία ή και στις δύο άκρες, συνήθως στην άκρη που είναι πιο μακριά από εκεί που αφήνεις το αυτοκίνητο. Ή έχουν γυμνιστές παντού. Οπότε, βασικά, διάβασε το δωμάτιο.”
“Συνήθιζα να βλέπω περισσότερες γυμνόστηθες γυναίκες τη δεκαετία του 1990 , ακόμα βλέπω μερικές αλλά τείνουν να ξεχωρίζουν εκτός αν πρόκειται για απομακρυσμένες ή παραλίες γυμνιστών.
Οι κάμερες στα τηλέφωνα ουσιαστικά το σταμάτησαν. Στο Λουτρό είδα μια πινακίδα που έλεγε ότι δεν επιτρέπεται η ηλιοθεραπεία χωρίς μαγιό. Εγώ πάντως έκανα ηλιοθεραπεία χωρίς μαγιό, αλλά είμαι άντρας.”
“Είμαι Αμερικανίδα και επισκέφτηκα την Κρήτη πριν από μερικά χρόνια. Δεν είδα πολλούς να κάνουν ηλιοθεραπεία τόπλες, αλλά είδα κάποιους περίεργους Αμερικανούς άντρες να κοιτάζουν επίμονα τις λίγες γυναίκες που έκαναν ηλιοθεραπεία τόπλες και να τις δείχνουν στους φίλους τους στο FaceTime. Αυτοί ήταν οι μόνοι που ήταν περίεργοι, κανείς άλλος δεν έδινε σημασία.”
“Θυμάμαι ότι ήμουν στη Ρόδο το 1990 και ένιωθα λιγότερο γυμνή χωρίς μπλουζάκι απ’ ό,τι με μπικίνι ή ακόμα και με ολόσωμο στη Βόρεια Αμερική. Είναι το ταμπού της γύμνιας που είναι λιγότερο μεταξύ των Ευρωπαίων.”
“Ο γιος μου ακόμα αναφέρει τη διαφορά των Σκανδιναβών έναντι των Βρετανών επίσης ,όσον αφορά τις σάουνες ( Βρετανοί με μαγιό ) . Και το ντους στην Ισλανδία πριν μπουν σε πισίνες.”
Με λίγα λόγια, ενώ στα ’90ς υπήρχε μία μεγαλύτερη ελευθερία για γυμνισμό και topless στις ελληνικές παραλίες, οι κάμερες στα κινητά έχουν κάνει τον κόσμο να φοβάται πλέον να γδυθεί. Ακόμα και σε αυτό η κοινωνία μας κάνει βήματα προς τα πίσω.
