Γιώργος Τσαγκόζης
Το punk όχι απλώς δεν έχει πεθάνει, αλλά με τη βοήθεια μπαντών όπως οι Amyl and the Sniffers, ζει και βασιλεύει, γεμίζει μεγάλα venues και σημειώνει sold out συναυλίες.
Οι Amyl and the Sniffers ξεκίνησαν το 2016 από ένα προάστιο της Μελβούρνης, εμποτισμένοι με την ενέργεια του αυστραλιανού γκαράζ πανκ. Εγγόνια των Radio Birdman και των Cosmic Psychos, μαζί με τους The Chats, ανανεώνουν τον ήχο της σπιντάτης, αλητοπανκ Ωκεανίας και τη μεταλαμπαδεύουν στον κόσμο.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Amyl and the Sniffers επισκέφθηκαν και την Αθήνα, στο τελευταίο σταθμό της ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Όπως κατάλαβα από τα πενιχρά μου αυστραλιανά, η Amy το επιβεβαίωσε και η ίδια από σκηνής.
Το Floyd στην Πειραιώς ήταν γεμάτο Έλληνες και ξένους οπαδούς της μπάντας, με πολλούς που θα ήθελά να δούνε την μπάντα να μένουν χωρίς εισιτήριο, καθώς δεν περίμεναν το sold out να γίνει τόσο γρήγορα.
Τη βραδιά άνοιξαν ακριβώς στην ώρα τους οι “δικοί μας” Frenzee. Τα τρία αδέρφια από την Κρήτη παρουσίασαν τη δική τους εκδοχή του female-fronted punk και τα κατάφεραν εξαιρετικά. Η Απολλωνία, με τη δυνατή φωνή και σκηνική παρουσία, πλαισιώθηκε άψογα από τον Νίκο στα ντραμς και τον Αντώνη στην κιθάρα, δημιουργώντας τον πανκ-χαρντκόρ ηχητικό κόσμο των Frenzee. Η μπάντα, που σχηματίστηκε το 2022, έχει ήδη πραγματοποιήσει μία ευρωπαϊκή περιοδεία και φαίνεται έτοιμη για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα.
Οι Amyl and the Sniffers ανέβηκαν στη σκηνή χωρίς καθυστέρηση και μας μετέφεραν πίσω στο χρόνο, στην εποχή που το ροκ εν ρολ φάνταζε επικίνδυνο. Η Amy, με το κολλητό λευκό φόρεμά της, το ξανθό μαλλί και το βάψιμο που θύμιζε αφίσες των New York Dolls, δεν σταμάτησε να ποζάρει να χορεύει και να κινείται σαν τον αεικίνητο Iggy Pop των πρώτων χρόνων με τους Stooges.
Η μπάντα, με χαλαρή διάθεση, όπως φάνηκε, βγήκε για να το διασκεδάσει και ήταν άψογη όπως και ο ήχος της. Μία κιθάρα, μπάσο και ντραμς που πυροβολούσαν τον έναν πανκ ύμνο μετά τον άλλο με τέλειο ήχο με την πανκ αλητεία να ξεχειλίζει από τα τάστα και τα ντραμς να δίνουν τον ρυθμό για πόνγκο και headbanging.
Η Amy ερμήνευσε τσαμπουκά και με τη χαρακτηριστική της αυστραλέζικη προφορά τραγούδια για τη γυναικεία ενδυνάμωση, όπως το “All I ever wanted was to walk in the park”, τις δυσκολίες της εργατικής τάξης:
“I wanna help out the people on the street
But how can I help them when I can’t afford to eat?
How do I survive? How do I get by?
I can’t go to sleep ’cause there’s trouble in my mind”,
τον έρωτα και τη rock ‘n’ roll ζωή.
@tsimitsouri96 Απάντηση στον χρήστη @cryaoticPleb Και όμως έχω! 😎 @amylandthesniffers ♬ πρωτότυπος ήχος – Efty_ra
Η ενέργεια της Amy παρέσυρε ακόμα και τους πιο αδιάφορους θεατές που είχαν έρθει “για τη φάση” (ναι, σε σένα αναφέρομαι, μπροστινέ μου, που κάποια στιγμή έβλεπες το παιχνίδι του Παναθηναϊκού στο κινητό).
Είδαμε μια μπάντα στο απόγειο της καριέρας της να παίζει πάνω από 20 κομμάτια, αποδεικνύοντας σε όσους τους κατηγορούν ως “overhyped” πόσο λάθος κάνουν.
Until next time, στο μυαλό μου θα αντηχεί η Amy να ουρλιάζει:
“I’m not looking for trouble
I’m looking for love
I’m looking for love”
υγ: Εκτός από το ανέκδορο με τον δότη σπέρματος, δεν κατάλαβα ούτε εγώ ούτε όσοι ρώτησα σχεδόν τίποτα από ό,τι έλεγε η Amy 🙁
Όλες οι φωτογραφίες είναι από τη σελίδα του Floyd. Photo credits: Αφροδίτη Ζαγγανά / Αργύρης Λιόσης / Χρισιτίνα Παππά / Πένυ Σωτηροπούλου
Hey! Ho! Let’s Go! Το punk δεν θα πεθάνει ποτέ!