Οι παπάδες, ο Δήμος και τα μυστηριώδη ανώνυμα βίντεο «διώχνουν» τον Γιάννη Σακαρίδη απ’ το Φεστιβάλ Δράμας;

Έχει περίπου 5 χρόνια που το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας βελτιώθηκε δραματικά, εξελίχθηκε, μεγάλωσε και αναγνωρίστηκε, επιτέλους, παγκοσμίως. Κι αυτό επειδή πριν από 5 χρόνια, ο θεσμός -που έμοιαζε ελαφρώς με όμορφο αλλά ξεπερασμένο απομεινάρι άλλων εποχών- ευτύχησε να βρει στο τιμόνι του τον σκηνοθέτη και μέχρι σήμερα καλλιτεχνικό διευθυντή του Γιάννη Σακαρίδη, που μαζί με την ομάδα του έκανε ένα μικρό θαύμα, με κοινό και κριτικούς να βρίσκουν κάθε χρονιά το Φεστιβάλ όλο και καλύτερο (με κορυφαία μάλλον χρονιά την φετινή), με τις θεάσεις ταινιών να σπάνε κάθε ρεκόρ, αλλά και με τα διεθνή φεστιβάλ να το υμνούν και με την Ακαδημία των Όσκαρ να του δίνει εισιτήριο για τις υποψηφιότητές της!

Τα περίεργα, προπαγανδιστικά βίντεο ανωνύμων

Πριν από καναδυό μήνες είδα κάτι γελοία *χορηγούμενα* βιντεάκια στα σόσιαλ μίντια, από έναν ανώνυμο λογαριασμό που είχε δημιουργηθεί με μοναδικό σκοπό να απαξιώσει την άνοδο και την εξέλιξη του Φεστιβάλ της Δράμας και να οδηγήσει τον κ. Σακαρίδη στην έξοδο.

Με συνωμοσιολογικό ύφος του στυλ «ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ» και με μοντάζ για γέλια, είχε ξανά και ξανά τον υφυπουργό Ι. Φωτήλα να λέει το σύνθημα του Φεστιβάλ («Όλα Είναι Δράμα», ένα έξυπνο λογοπαίγνιο με την πόλη, τη δραματουργία και φυσικά την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Όλα είναι Δρόμος»), με το βίντεο να χρησιμοποιεί την ατάκα για να δείξει την… παρακμή του Φεστιβάλ.

Και το κάνει με τον πιο φοβικό, συντηρητικό και άσχετο με τον κινηματογράφο τρόπο: Ενώ όλη την ώρα αφήνει υπονοούμενα πως έχει φοβερά και τρομερά πράγματα να αποκαλύψει, τελικά ουσιαστικά απλώς επικρίνει τις επιτροπές που βράβευσαν μια ταινία στην οποία τα είχαν δυο αδέρφια, και όχι μόνο αυτό αλλά έδωσαν και βραβείο γυναικείας ερμηνείας στην τρανς γυναίκα που πρωταγωνιστεί στο “Honeymoon”. Άρα το Φεστιβάλ είναι woke = κακό = πρέπει να αλλάξει. (Το ότι το 98% των βραβείων δόθηκε σε εξίσου καλές αλλά πιο «συμβατικές» έως και «οικογενειακές» ταινίες, δεν συνέφερε την περίεργη αυτή ομάδα οπότε, φυσικά δεν αναφέρθηκε.)

Όπως είπα τα βίντεο αυτά ήταν *χορηγούμενα*, δηλαδή οι ανώνυμοι δημιουργοί τους πλήρωναν λεφτά για να διαδώσουν το μήνυμά τους. Τάγκαραν μάλιστα διάφορα ΜΜΕ με την ελπίδα να προκαλέσουν «θέμα», να τα δουν τα ΜΜΕ (νομίζω και η Ομάδα Αλήθειας της ΝΔ!;) και να στηρίξουν την ανόητη προσπάθειά τους.

Εννοείται πως η πάλαι ποτέ αξιοσέβαστη εφημερίδα Εστία, που τώρα πια θυμίζει μια εμμονική, ακροδεξιά εκδοχή της σκανδαλοθηρικής Espresso, θα εγκαλούσε τον κ. Φωτήλα για τελείως άλλο λόγο από εκείνον που συζητιόταν τότε (δηλαδή την ελληνική υποψηφιότητα για τα Όσκαρ).

Η ξαφνική εξαφάνιση – και ποιος κρυβόταν από πίσω;

Τις τελευταίες μέρες τα βίντεο και ο λογαριασμός, απ’ όσο μπορώ να δω, εξαφανίστηκαν.

Τι άλλαξε; 

Όπως μαθαίνουμε σήμερα, απ’ την επιστολή του εδώ και 5 χρόνια καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Γιάννη Σακαρίδη, αυτό που άλλαξε είναι ότι η καινούργια Δημοτική Αρχή της Δράμας, αποφάσισε να μην συνεχίσει τη συνεργασία μαζί του. Και μάλιστα, όπως διαβάζουμε, έβαλαν μία υπάλληλο του Δήμου να του το ανακοινώσει (!).

Στο Ποντίκι διαβάζουμε ότι, μεταξύ των άλλων, αυτός που πίεσε για την αντικατάσταση του κ. Σακαρίδη ήταν… ο Μητροπολίτης:

«Μία σκανδαλώδης παρέμβαση του υπουργείου Πολιτισμού σε βάρος του, καταξιωμένου και αναγνωρισμένου διεθνώς, Φεστιβάλ Δράμας βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του topontiki.gr ο διευθυντής του Φεστιβάλ, Γιάννης Σακαρίδης, βλέπει την πόρτα της εξόδου μετά από παρέμβαση του υπουργείου Πολιτισμού στο Φεστιβάλ της Δράμας.

Παρότι η επιτυχημένη πορεία του φεστιβάλ δεν αμφισβητείται, φαίνεται ότι υπάρχει έντονο παρασκήνιο γύρω από την πρόθεση, αν όχι ειλημμένη απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου. Καλά πληροφορημένες πηγές αποδίδουν την κίνηση αυτή σε παρέμβαση της μητρόπολης Δράμας που φέρεται ενοχλημένη, καταλογίζοντας στον κ. Σακαρίδη ότι προωθεί ή ανέχεται τη λεγόμενη woke κουλτούρα.

Ο μητροπολίτης Δωρόθεος θεωρείται εκ των “σκληρών” της εκκλησίας, καθότι πνευματικό τέκνο του Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου Δημήτριου, ο οποίος επίσης είναι εκ των φανατικών.»

***

Δεν γνωρίζω αν ισχύει το ρεπορτάζ του Ποντικιού, άλλες πηγές λένε πως και η Δημοτική Αρχή ήθελε να μη συνεχίσει τη συνεργασία με την ομάδα του Σακαρίδη, με κάποιους να εικάζουν πως ήθελε να βάλει τους δικούς της παντού.

Επιστρέφοντας όμως στα ανώνυμα βίντεο, διαπιστώνουμε πως με το που πέτυχαν το σκοπό τους αυτοί που τα έφτιαξαν – να δημιουργήσουν μια τεχνητή πίεση, ότι «να ο κόσμος είναι εξοργισμένος» (καμία σχέση) ώστε να παυθεί ο κ. Σακαρίδης, αυτο-εξαφανίστηκαν!

Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε πως η δημιουργία λογαριασμού και βίντεο μπορεί να ήταν και «εσωτερική δουλειά» -πχ. να γράφω και να στέλνω εγώ στον εαυτό μου μέιλ που να λέει «διώξε τον τάδε δημοσιογράφο απ’ τα Μικροπράγματα είναι χάλια», και μετά να τον διώχνω με πρόσχημα τις αντιδράσεις του κόσμου που μου γράφουν ότι είναι χάλια.

Καθώς δεν γνωρίζουμε ποιοι κρύβονται πίσω απ’ το συντηρητικό σχέδιο απαξίωσης του Φεστιβάλ -ισχυρίζονταν, όχι απολύτως πειστικά, ότι ήταν κινηματογραφόφιλοι πολίτες της Δράμας που παρέμεναν ανώνυμοι γιατί φοβόντουσαν (!)- μπορούμε να κάνουμε μόνο εικασίες.

(Μέσω του Δήμου Δράμας έχω ζητήσει τα σχόλια του Προέδρου και Αντιπροέδρου του Φεστιβάλ – προέρχονται απ’ την παράταξη που κέρδισε τις περσινές Δημοτικές Εκλογές- για την επιστολή Σακαρίδη και για τα βίντεο. Μέχρι στιγμής δεν έχω λάβει απάντηση, αλλά εννοείται με το που θα μου έρθει θα βάλω τα σχόλια/απαντήσεις τους εδώ. UPDATE: To Φεστιβάλ έβγαλε Δ.Τ. -ολόκληρο στο σάιτ του- και λέει: «Για πρώτη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ, η επιλογή του επόμενου Καλλιτεχνικού Διευθυντή θα γίνει μέσω ανοιχτής διαγωνιστικής διαδικασίας. Αυτή η απόφαση βασίζεται σε θεμελιώδεις αρχές διαφάνειας και ίσης πρόσβασης για όλους τους υποψήφιους, πρακτική που συναντάται σε μεγάλα φεστιβάλ διεθνώς. Η απόφαση αυτή εντάσσεται στη στρατηγική ανανέωσης του Φεστιβάλ Δράμας, με στόχο τη διατήρηση της πρωτοπορίας και της ανταγωνιστικότητας του στον διεθνή πολιτιστικό χάρτη. Πιστεύουμε ότι κάθε μεγάλος θεσμός αναπτύσσεται και ανανεώνεται μέσα από ανοιχτές και διαφανείς διαδικασίες που προάγουν την πολυφωνία, την καινοτομία και τη συμμετοχικότητα. Αυτή η διαγωνιστική διαδικασία αντικατοπτρίζει τη δέσμευση μας για συνεχή πρόοδο. Αναφορικά με πρόσφατες δηλώσεις και δημοσιεύματα, η Διοίκηση επισημαίνει ότι η απόφαση για τη διαγωνιστική διαδικασία δεν σχετίζεται με την προσωπική ή καλλιτεχνική πορεία του νυν Καλλιτεχνικού Διευθυντή. Αντιθέτως, αποτελεί ένα ακόμα βήμα προς την ενίσχυση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στον τρόπο λειτουργίας του θεσμού.»

Οπότε, λένε, ότι διώχνουν αυτόν που έφερε την πρωτοπορία και ανταγωνιστικότητα, ώστε να… τις διατηρήσουν. Με το που βρέθηκε δηλαδή στο peak του το Φεστιβάλ ξαφνικά πρώτο μέλημα να ενισχυθεί η διαφάνεια -πώς;- και μάλιστα προσβάλλοντας έτσι τον καλλιτεχνικό διευθυντή που ουσιαστικά διώχνουν…)

Η επιστολή Σακαρίδη

Πριν από λίγες ώρες, το κινηματογραφικό σάιτ FLIX, ανέβασε με νέο άρθρο την ανοιχτή επιστολή του.

Παύεται ο Γιάννης Σακαρίδης από τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ Δράμας; – FLIX

Αυτό δείχνει η ανοιχτή επιστολή του και οι λόγοι μάς γεμίζουν αγωνία – για την πορεία του Φεστιβάλ αλλά και του πολιτισμού στη χώρα.

Σ’ αυτήν, μετά από την αποτίμηση της τελευταίας πενταετίας και τις ευχαριστίες του, αναφέρεται στην απόφαση του Δήμου για μη συνέχιση της συνεργασίας με το Φεστιβάλ – μια πραγματικά κακή απόφαση που ελπίζω ότι θα την ξανασκεφτούν:

«Η φετινή χρονιά έφερε προκλήσεις» λέει και συνεχίζει: «Η νέα διοίκηση του Φεστιβάλ, παρά το γεγονός ότι δηλώνει δημόσια πως το φετινό ήταν το καλύτερο Φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων μού ανακοίνωσε, μέσω της υπηρεσιακής οδού, χωρίς καμία προειδοποίηση, ότι η θητεία μου δεν θα ανανεωθεί. Της ανακοίνωσης αυτής είχε προηγηθεί μια απαξίωση της θέσης του Καλλιτεχνικού Διευθυντή όλη τη χρονιά, με δριμεία κριτική από τη νέα διοίκηση του Φεστιβάλ για το ύφος και την κατεύθυνση που έλαβε το πρόγραμμα ταινιών επί της δικής μου καλλιτεχνικής διεύθυνσης, επικριτική και ενάντια στις αρχές της προόδου, της συμπερίληψης και του σεβασμού της διαφορετικότητας που υπηρετεί ο σύγχρονος κινηματογράφος και όπως οφείλει να υπηρετεί ένα εθνικό κινηματογραφικό Φεστιβάλ, κάνοντας νύξη ακόμη και για κατάργηση του Βραβείου Drama Queer στο Εθνικό Διαγωνιστικό και των ακόμη δύο αντίστοιχων βραβείων στα άλλα διαγωνιστικά προγράμματα και διατυπώνοντας αναχρονιστικές, ομοφοβικές, άκρως ανησυχητικές κατά τη γνώμη μας απόψεις.

Ανησυχώ για τον τρόπο διοίκησης του φεστιβάλ που φέτος χωρίς καμία οικονομική πίεση κατάργησε τα κουπόνια σίτισης των διαγωνιζομένων δημιουργών, κάτι που είναι χαρακτηριστικό της φιλοξενίας χρόνια τώρα, και όλη τη χρονιά ζητούσε από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή να μην επικοινωνήσει με χορηγούς και θεσμούς, ενώ δεν κοινοποιούσε τις προτάσεις στον ΚΔ με αποκορύφωμα της πρότασης του πετυχημένου Εργαστηρίου κινηματογράφου και του Cinematherapy στα σχολεία για το έτος 2024-25.»

Η ελληνική κουτοπονηριά

Δεν είναι περίεργα ή πρωτοφανή αυτά τα πράγματα για την Ελλάδα. Κι αν δεν αγαπούσα το σινεμά (και ειδικά το ελληνικό), και δεν πήγαινα στη Δράμα κάθε χρόνο απ’ το 2013 -πολύ πριν αναλάβει ο κ. Σακαρίδης δηλαδή και το κάνει το διεθνώς αναγνωρισμένο φεστιβάλ που είναι σήμερα- προφανώς και δεν θα έβρισκα τόσο τραγική την υπόθεση. Θα ήταν ενδεχομένως απλά άλλος ένας Δήμος κι άλλη μια Μητρόπολη που προσπαθούν να περάσουν το δικό τους (και τους «δικούς» τους) εις βάρος της αξιοκρατίας.

Ζώντας όμως το Φεστιβάλ εκ των έσω και παλιότερα και πρόσφατα (εκτός από τακτικός επισκέπτης και θεατής έχω υπάρξει και κριτής και συμμετείχα και σε ένα Cinematherapy ως συνομιλητής), βρίσκω ακόμα πιο απαράδεκτο το αν η μη συνέχιση της εξαιρετικής πορείας του δεν οφείλεται απλά στην ελληνική κουτοπονηριά για το βόλεμα των «δικών» μας, αλλά και στην προσπάθεια οπισθοδρόμησης σε εποχές που δεν δίνονταν «βραβεία σε ανώμαλους και σε ανώμαλες ταινίες»…

Και το γεγονός ότι όλο αυτό συνδέεται (έμμεσα ή/και άμεσα) με την βρόμικη, ανώνυμη και χορηγούμενη καμπάνια για την οποία ακόμη υπάρχουν πολλά ερωτηματικά, κάνει τη φάση ακόμα πιο περίεργη και απογοητευτική.

Πολύ σωστά σχολιάζει η Λήδα Γαλανού στο Flix: «Στην ομολογουμένως καλύτερη στιγμή του, με το μεγαλύτερο διεθνές κύρος και τον πιο δραστήριο εγχώριο προγραμματισμό, με αυξημένες και τις συνεργασίες αλλά και την παρουσία θεατών, με λίγα λόγια στο ως τώρα peak του, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας αρνείται να ανανεώσει τη σύμβαση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του, σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη, καθώς η νέα Δημοτική Αρχή που βρίσκεται επικεφαλής της διοργάνωσης, φαίνεται να επιλέγει μια κατεύθυνση συντηρητισμού, ομοφοβίας και αναχρονισμού.»

Μακάρι να πρυτανεύσει η λογική σε ένα θέμα που δεν θα έπρεπε να είναι ούτε πολιτικό, ούτε «ιδεολογικό» αλλά καθαρά κινηματογραφικό.