Δημήτρης Καβατζικλής
Για να επιτύχει βάθος και διάσταση, ένας καλλιτέχνης πρέπει να τιθασεύσει το φως. Η Nadine Tralala το κατορθώνει αυτό αριστοτεχνικά, δημιουργώντας πίνακες που σφύζουν από έντονα χρώματα και μορφές των οποίων το δέρμα μοιάζει να ακτινοβολεί, δημιουργώντας λεπτεπίλεπτες επιφάνειες. «Με ελκύουν οι φιγούρες που είναι κάπως ρεαλιστικές, αλλά διατηρούν μια αιθέρια, σχεδόν απόκοσμη αίσθηση», λέει η ίδια στο My Modern Met. «Μου αρέσει να παίζω με το φως, την απαλότητα και τις λεπτές αλλοιώσεις, ώστε να δημιουργώ μια ονειρική παρουσία, αντί για αυστηρό ρεαλισμό».
Τα έργα της μοιάζουν με όνειρα, ενσωματώνοντας απαλούς, θερμούς τόνους σε συνδυασμό με έντονα μπλε και μαύρα. Παράλληλα, σκηνοθετεί τρυφερές συναντήσεις μεταξύ ανθρώπων και ζώων, με παραμυθένιο τρόπο: «Σπάνια βλέπω τους ανθρώπους τόσο γεμάτους από αγάπη και ηρεμία όσο όταν βρίσκονται μαζί με ζώα», εξηγεί. «Υπάρχει κάτι στον τρόπο με τον οποίο τα ζώα αναδεικνύουν μια πιο απαλή, πιο ευάλωτη πλευρά των ανθρώπων».
Για την Tralala, «η ικανότητα ενός ζώου να κάνει την ψυχή ενός ατόμου ορατή» αντικατοπτρίζει τη δική της προσπάθεια να εξερευνήσει τα συναισθήματα της μέσα από τη ζωγραφική της: «Νομίζω ότι αυτό με τράβηξε στη ζωγραφική. Είναι μια γλώσσα πέρα από τις λέξεις, ένας τρόπος να εκφράσω αυτό που νιώθω χωρίς να χρειάζεται να το εξηγήσω», λέει. «Ο κόσμος είναι τόσο περίπλοκος και σκληρός. Πρόθεσή μου είναι να δημιουργήσω ήρεμους, αβίαστους πίνακες, όπου οι θεατές μπορούν να αναπαύσουν τα μάτια και το μυαλό τους—προσφέροντας μια στιγμή γαλήνης μέσα στο χάος».
Να μερικά από τα έργα της:
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
