Δημήτρης Καβατζικλής
Οι τίγρεις αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση, και αυτός είναι ο λόγος που πολλές οργανώσεις παγκοσμίως εργάζονται για τη σωτηρία τους. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2025 έδειξε ότι η Ινδία κατάφερε να διπλασιάσει τον πληθυσμό τους μέσα σε 12 χρόνια. Σύμφωνα με την Εθνική Αρχή Προστασίας της Τίγρης της Ινδίας, ο αριθμός τους αυξήθηκε από 1.706 το 2010 σε 3.682 το 2022. Αυτό σημαίνει ότι πλέον η Ινδία φιλοξενεί πλέον περίπου το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, σύμφωνα με το mymodernmet.
Η μελέτη εντοπίζει διάφορους παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτήν την επιτυχία. Η αυστηρότερη νομοθεσία για την προστασία τους από τη λαθροθηρία, η προστασία των οικοτόπων, η αφθονία θηραμάτων και η μείωση των συγκρούσεων μεταξύ ανθρώπων και άγριων ζώων ήταν καθοριστικά στοιχεία για την αύξηση του πληθυσμού τους. Επιπλέον, η μελέτη επισημαίνει ότι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου στις κοινότητες που ζουν κοντά στις περιοχές που ζουν οι τίγρεις συνέβαλε στην αύξηση του πληθυσμού τους. Αυτό αποδεικνύει πως η προστασία της βιοποικιλότητας και η ανθρώπινη ευημερία δεν είναι αντικρουόμενες έννοιες. Αντιθέτως, ορισμένα χωριά επωφελήθηκαν από την αύξηση του πληθυσμού τους, καθώς ο οικοτουρισμός έφερε μεγαλύτερα οικονομικά κέρδη, γεγονός που βελτίωσε και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Ο Yadvendradev Jhala, κύριος συγγραφέας της μελέτης, λέει: «Η κοινή πεποίθηση είναι ότι η μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού εμποδίζει την αύξηση του πληθυσμού των τίγρεων. Όμως, η έρευνα δείχνει πως δεν είναι η ανθρώπινη πυκνότητα το ζήτημα, αλλά η συμπεριφορά των ανθρώπων».
Η μελέτη διορθώνει προηγούμενους λανθασμένους υπολογισμούς σχετικά με την εξάπλωση του πληθυσμού των τίγρεων στη χώρα, εκτιμώντας ότι καλύπτουν λίγο λιγότερο από 55.000 τετραγωνικά μίλια. Από αυτήν την έκταση, μόνο το 25% αποτελεί προστατευμένη γη πλούσια σε θηράματα, ενώ το 45% επικαλύπτεται με περιοχές όπου ζουν περίπου 60 εκατομμύρια άνθρωποι. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι η συνύπαρξη άγριας ζωής και ανθρώπων εξαρτάται από τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και των δύο πλευρών.
Η μελέτη έχει λάβει θετική ανταπόκριση, αν και ορισμένοι περιβαλλοντολόγοι ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια στα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς αυτά προέρχονται από κυβερνητικούς φορείς της Ινδίας. Παρόλα αυτά, το βασικό συμπέρασμα παραμένει: η νομοθεσία για την προστασία της άγριας ζωής και την υποστήριξη των κοινοτήτων, η οποία μειώνει τις ένοπλες συγκρούσεις και την εκμετάλλευση των δασικών πόρων, βοηθά σημαντικά στην προστασία των ειδών υπό εξαφάνιση. Η μελέτη μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο μοντέλο για την προστασία και άλλων απειλούμενων ειδών στην Ινδία και αλλού.
