Δημήτρης Καβατζικλής
Το 1861, η φωτογραφία είχε προοδεύσει αρκετά ώστε ο Σκωτσέζος φυσικός James Clerk Maxwell να δημιουργήσει την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία που δεν ξεθώριαζε άμεσα ούτε χρειαζόταν χειροκίνητο χρωματισμό. Επέλεξε μια κορδέλα με ταρτάν «φωτογραφίζοντάς την τρεις φορές μέσα από κόκκινα, μπλε και κίτρινα φίλτρα και κατόπιν συνδύασε τις εικόνες σε μία έγχρωμη σύνθεση». Η μέθοδος τριών χρωμάτων του Maxwell είχε στόχο να μιμηθεί τον τρόπο με τον οποίο το μάτι επεξεργάζεται το χρώμα, βασισμένη σε θεωρίες που είχε αναπτύξει σε εργασία του το 1855, αναφέρει το openculture.
Ο Maxwell δημιούργησε την εικόνα με τη βοήθεια του φωτογράφου Thomas Sutton. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η αναπαραγωγή χρώματος δεν είχε σημειώσει ουσιαστική πρόοδο, αν και μια αφαιρετική μέθοδος επέτρεπε μεγαλύτερη λεπτότητα στο φως και τις σκιές, όπως φαίνεται στη φωτογραφία Louis Ducos du Hauron το 1877. Ακόμη κι έτσι, οι έγχρωμες φωτογραφίες του 19ου αιώνα δεν μπορούσαν να συναγωνιστούν σε ζωντάνια και πιστότητα τις χρωματισμένες από χειρός εικόνες της εποχής.
Μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα με την ανάπτυξη έγχρωμων τεχνικών από τον Gabriel Lippman και την εταιρεία Sanger Shepherd το χρώμα κέρδισε πραγματικά έδαφος. Η πρωτοπόρος Αγγλίδα φωτογράφος Sarah Angelina Acland τράβηξε το 1900 την παρακάτω εικόνα χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Sanger Shepherd. Η διαδικασία αυτή βελτίωσε σημαντικά τα αποτελέσματα του Maxwell, αλλά η βασική της λειτουργία παρέμενε σχεδόν ίδια: τρεις λήψεις, κόκκινο, πράσινο και μπλε, συνδυασμένες σε μία εικόνα.
