Δημήτρης Καβατζικλής
Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να δούμε το διάστημα από τον φακό του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb. Ο διάδοχος του Hubble, αξίας δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων, μπορεί να κοιτάξει πιο μακριά από ποτέ. Στην ουσία, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να δει πιο πίσω στον χρόνο, περίπου 13,5 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή στην κατάσταση του πρώιμου σύμπαντος, γράφει το openculture.
Ο Σκωτσέζος επιστήμονας, φιλόσοφος και εφευρέτης του 19ου αιώνα, James Nasmyth, δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί τέτοιες εικόνες, αν και ίσως προαισθανόταν ότι μια μέρα θα γίνονταν πραγματικότητα. Η εφεύρεσή του, η ατμοκίνητη σφύρα ατμού, τού επέτρεψε να αποσυρθεί νωρίς, οπότε ήταν ελεύθερος να ακολουθήσει ενδιαφέροντα όπως η αστρονομία και η φωτογραφία. Το 1874 δημοσίευσε, μαζί με τον James Carpenter, ένα βιβλίο που συνδύαζε αυτά τα δύο.
Το The Moon: Considered as a Planet, a World, and a Satellite περιλαμβάνει εντυπωσιακά λεπτομερειακές φωτογραφίες της επιφάνειας της Σελήνης. Μεγάλο κατόρθωμα για την εποχή του. Ο Nasmyth χρησιμοποίησε μεν τηλεσκόπιο, το οποίο είχε κατασκευάσει ο ίδιος, αλλά μόνο ως βοήθημα για να σχεδιάσει «την καταπονημένη, γεμάτη κρατήρες και οροσειρές επιφάνεια της Σελήνης. Στη συνέχεια, κατασκεύασε γύψινα μοντέλα βασισμένα στα σχέδια και τα φωτογράφισε με μαύρο φόντο, υπό το πλήρες φως του ήλιου».
Ο Nasmyth και ο Carpenter έδειξαν αξιοσημείωτη επιστημονική διορατικότητα στις παρατηρήσεις τους, όπως για παράδειγμα στο «τεράστιο ταμιευτήρα ενέργειας που συνιστούν τα παλιρροϊκά ύδατα». Αν τις συγκρίνουμε με πραγματικές εικόνες της Σελήνης, παρατηρούμε ότι πέτυχε αρκετά σωστά την όψη της επιφάνειάς της, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα μέσα που διέθετε την εποχή εκείνη.
