σε

Synth, drama, αυτοσαρκασμός και Αθήνα – Οι Dramachine μας μιλούν λίγο πριν το live στο Gagarin

Με φόντο την Αθήνα των τρυπανιών, των κόρνων και της ασφυξίας, οι Dramachine επιστρέφουν με ηλεκτρισμένη ενέργεια και post-synth ευαισθησία

dramas

Το ελληνικό underground, παρά τον άνισο και ανηλεή πόλεμο που του γίνεται από το “overground”, συνεχίζει να υπάρχει και να δημιουργεί μουσικάρες. Οι Αθηναίοι Dramachine, είναι μια από αυτές τις μπάντες, που μεταφέρουν με εντυπωσιακή επιτυχία τον synth punk ήχο των ’80s στην εποχή μας. Τα είπαμε με αφορμή το επερχόμενο live τους στο Gagarin 205.

Ποιοι είναι οι Dramachine;

Ελένη Μ. (Μάντυ) στις κιθάρες και τις φωνές, Γιώργος Π. στα συνθεσάιζερ και Χάρης Ζ. στα μπάσα. Είμαστε μία τρελή ομάδα.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Dramachine (@dramachinemustbestopped)

Γιατί Dramachine εκτός από το προφανές λογοπαίγνιο με το drum machine που είναι μαστ σε κάθε συνθ πανκ μπάντα που σέβεται τον εαυτό της

; Αφενός διότι ως Dramachine προσελκύουμε και παράγουμε τόνους drama (και με μια γερή δόση αυτοσαρκασμού) το οποίο εκτονώνεται στη μουσική μας. Αφετέρου η υπερβολή και η θεατρικότητα αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία του performance μας στα live.

Που οφείλεται η αναγέννηση του ελληνικού post-synth punk στην post κρίσης Ελλάδα, που ναι μεν είχε μεγάλη ιστορία στα 80s με μπαντάρες όπως οι Metro Decay οι Villyes οι Αντί… και πολλές άλλες, αλλά το είδος είχε ψιλοεξαφανιστεί για πάνω από μια δεκαπενταετία πριν ανακάμψει.

Έλα ντε. Υπάρχουν λόγοι που υπερβαίνουν την ελληνική πραγματικότητα (π.χ. το ενδιαφέρον ξένων εταιρειών, όπως της Minimal Wave, για επανεκδόσεις παλιών και ξεχασμένων διαμαντιών από τα ’80s) και άλλοι που έχουν να κάνουν με την ίδια: ατομικές καταθλίψεις, συλλογική δυσφορία, αριστερή μελαγχολία –έχουμε φτάσει πια στο 2015–, και πρόσθεσε στον κατάλογο ό,τι μπορείς να σκεφτείς. Παράλληλα, είναι και έργο πολλών ικανών και στρατευμένων στην κουλτούρα ανθρώπων που με το στήσιμο συναυλιών, τις εκδόσεις ή επανεκδόσεις δίσκων, τα ντοκιμαντέρ (όπως αυτά του Νίκου Χατζή για τη γενεαλογία του ελληνικού minimal synth και την Creeps) διατήρησαν την ιστορία ζωντανή: ένας ακόμη κατάλογος που είναι αρκετά μακρύς.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Myrto Tzima (@myrto.tzima)

Πώς βλέπετε την DIY σκηνή στη χώρα μας σε σχέση με άλλες σκηνές του εξωτερικού; Τι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια στη σκηνή με τη μεγάλη έλλειψη χώρων για ελεύθερη έκφραση λόγω της κρατικής παρέμβασης και του “εξευγενισμού” της πόλης;

Η DIY σκηνή στην Ελλάδα, σε σύγκριση με του εξωτερικού, ήταν –και ίσως παραμένει– πιο αυστηρή όσον αφορά ζητήματα «καθαρότητας». Από τη μία, αυτή η στάση λειτουργεί ως μηχανισμός αυτοπροστασίας απέναντι στον εξευγενισμό, την αφομοίωση και την εμπορευματοποίηση. Από την άλλη, όμως, συχνά οδηγεί σε μικροπολιτικές και ανταγωνισμούς που τελικά φθείρουν τον πλούτο και την ποικιλομορφία της σκηνής. Τώρα, η πολιτική συγκυρία των τελευταίων χρόνων, με το κλείσιμο καταλήψεων, τις καραντίνες, την ακρίβεια, τα ψηλά ενοίκια, την απαγόρευση των live σε δημόσιους χώρους και πανεπιστήμια – όλα αυτά λειτουργούν καταλυτικά για την D.I.Y κουλτούρα. Ωστόσο, πάντα θα υπάρχει αντίσταση που γεννιέται από την επιθυμία για αυτο-οργανωμένα συλλογικά εγχειρήματα, εκδηλώσεις και συναυλίες. Ευτυχώς, υπάρχει δυνατή παρακαταθήκη που κρατάει τη φλόγα ζωντανή.

Είστε μια αμιγώς αθηναϊκή μπάντα, υπάρχει κάτι που θα αντιλαμβανόσασταν σαν “αθηναϊκός ήχος” ή αισθητική;

Ο αθηναϊκός ήχος: τρυπάνια, κόρνες, άγχος, ασφυξία. Και αυτός ο ήχος χωρίς αμφιβολία έχει περάσει στη μουσική μας.

Τα πλάνα σας για το μέλλον;

Αναμένουμε την κυκλοφορία δύο single με συνεργασίες που θα εκπλήξουν. Και έπειτα την κυκλοφορία του δεύτερου LP μας, συνοδευόμενο και από μια ευρωπαϊκή περιοδεία. Εν ολίγοις, είμαστε σε φάση που πατάμε τα γκάζια και ελπίζουμε να μην τρακάρουμε!

Τι θα δούμε στο live σας στο Gagarin;

Το live στο Gagarin πιστεύουμε θα είναι εκρηκτικό. Θα παίξουμε παλιά κομμάτια, καινούργια κομμάτια από το EP Désir Excès, και κανένα-δυο χοτ ακυκλοφόρητα. Ενδέχεται να έχουμε παρέα στην σκηνή guest acts. Επίσης, χαιρόμαστε που θα μοιραστούμε τη σκηνή με Valisia Odell, Bipolia και Marva von Theo – είναι δυνατό line-up.

Ποια 5 τραγούδια μπαντών θα διαλέγατε για το σάουντρακ μια ταινίας με θέμα την Αθήνα;

Οδός 55 – Αττική – Βικτώρια

Mecano – Note of a Stroll in Spring

The Vyllies – Purple Gorilla

Mary and The Boy – Soon I’ll be away from you

Stress – Αθήνα

Οι DRAMACHINE  με τους VALISIA ODELL | MARVA VON THEO | BIPOLIA θα εμφανιστούν στο 
GAGARIN 205 στις Παρασκευή 14 Νοεμβρίου, για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες, πατήστε εδώ.

Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
0 Comments
παλαιότερα
νεότερα δημοφιλέστερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια