Δημήτρης Καβατζικλής
Οι καλλιτέχνες του 20ού αιώνα υπήρξαν τολμηροί πειραματιστές και εξακολουθούν να εμπνέουν δημιουργούς μέχρι σήμερα. Ο Χιλιανός ζωγράφος Pablo Benzo, που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο, είναι ένας από αυτούς. Μέσα από τους ονειρικούς του πίνακες, υμνεί τα ιστορικά καλλιτεχνικά κινήματα της εποχής, γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν, λέει το mymodernmet.
Ο Benzo αντλεί έμπνευση από τους κυβιστές και τους σουρεαλιστές, οι οποίοι απέρριψαν τον ρεαλισμό και στράφηκαν προς τον εσωτερικό κόσμο για να εκφράσουν κάτι που μιλά στην κοινή ανθρώπινη εμπειρία. «Για μένα, η τέχνη του 20ού αιώνα είναι σαν μια γλώσσα της διαίσθησης», λέει ο ίδιος. «Ήταν μια εποχή όπου οι καλλιτέχνες έσπασαν την επιφάνεια της πραγματικότητας για να ανακαλύψουν τι βρίσκεται από κάτω. Ένας αιώνας θάρρους, διάλυσης των μορφών και ανασύνθεσής τους μέσα από το συναίσθημα, τη μνήμη και την κίνηση. Δεν τη βλέπω μόνο ως ιστορική αναφορά, αλλά ως συναισθηματική κληρονομιά», λέει.
O Benzo παίζει με την προοπτική, δημιουργώντας «πίνακες μέσα σε πίνακες» που θυμίζουν τις πρώτες κυβιστικές συνθέσεις. Στο έργο Vestige of an Imagined Encounter, για παράδειγμα, δύο πίνακες είναι κρεμασμένοι σε ένα εσωτερικό σκηνικό, πάνω από έναν αφηρημένο καναπέ και μια λάμπα. Σε άλλο έργο, Memories Fade, απεικονίζει μια παραμορφωμένη φιγούρα ενός άνδρα καλλιτέχνη που ζωγραφίζει ένα γυμνό γυναικείο σώμα.
Ο ζωγράφος αποτυπώνει αυτά που δύσκολα εκφράζονται με λόγια, «αισθήσεις, αντιφάσεις και τη σιωπηλή μυστηριώδη παρουσία των πραγμάτων». Οι καμπύλες, ασύνδετες και βελούδινες μορφές του συνθέτουν ανθρώπινες φιγούρες, τοπία και γνώριμα αντικείμενα απαλλαγμένα από τους κανόνες. Όπως εξηγεί ο ίδιος, «ζουν σε έναν χώρο όπου η λογική λυγίζει και το χρώμα ανασαίνει με τον δικό του ρυθμό».
