5 ερωτήσεις στην stand up κωμικό Ήρα Κατσούδα

Μετά την επιτυχία της παράστασης «Για Γυναίκα καλή είναι» και μια συνεχόμενη sold out χρονιά, η Ήρα Κατσούδα επέστρεψε φέτος τον χειμώνα με την τρίτη solo παράσταση της, το “MINIMAL”. Σε αντίθεση με το σαλόνι στο πατρικό της, η Ήρα προσπαθεί να ξεφορτωθεί όλα τα περιττά από τη ζωή της και να την κρατήσει με τα απολύτως απαραίτητα, σε minimal επίπεδα. Όμως η διάσπαση προσοχής που έχει, μια ομηρία που λαμβάνει χώρα στον νιπτήρα της, τα κριτήρια με τα οποία επιλέγονται τα Ιερά Ζώα, οι τοξικές σχέσεις, οι θεωρίες συνομωσίας, ο Νομός Ηλείας και πολλά ακόμα, δεν την αφήνουν να τα καταφέρει. Ο Μινιμαλισμός ή Τέχνη του ελάχιστου, είναι καλλιτεχνικό ρεύμα, με εφαρμογή κυρίως την γλυπτική και την ζωγραφική, που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ την δεκαετία του 1960. Και αυτό από μόνο του δεν έχει καμία σχέση με την παράσταση, που θα παίζεται για λίγες ακόμα Πέμπτες στο Θέατρο Αλκμήνη.

-Τι ΔΕΝ σημαίνει να είσαι stand up comedian; Ποια κλισέ καταρρίπτεις εδώ και τώρα;

Δεν καταλαβαίνεις πόσο χαίρομαι επιτέλους με αυτή την αντίστροφη ερώτηση! Ξεκινάμε με τα sos-άκια των κλισέ. Αρχικά ΔΕΝ σημαίνει ότι είσαι 24/7 χαμογελαστή και αστεία ή απαραίτητα και η «ψυχή της παρέας». Ξέρεις, είναι αυτό που λες ότι είσαι stand up comedian σε κάποιον/κάποια και βλέπεις στα μάτια τους μια υποφώσκουσα προσδοκία, ένα αναδυόμενο «κάνε με να γελάσω». Και αυτό γίνεται όπου να’ ναι, όπου σε πετύχουν. Σε παρέα, σε γυράδικο, μέχρι και σε αναμονή ιατρείου (μου έχει τύχει). Νομίζω γενικά είμαι ευχάριστος άνθρωπος, αλλά σίγουρα δεν είμαι κατά παραγγελία ευχάριστη.

Επόμενη στάση, το κλισέ του «είσαι τυχερή που είσαι stand up comedian. Κοιμάσαι όλη μέρα και πας το βράδυ και παίζεις». Μακάρι, αλλά όχι. Οι κωμικοί ΔΕΝ κοιμόμαστε όλη μέρα, ξυπνάμε κατά τις 8, ντυνόμαστε και πάμε παράσταση. Προσωπικά, ξυπνάω γύρω στις 9 το πρωί, να προλάβω να τα κάνω όλα. Πρέπει να ασχοληθείς με τα λογιστικά, με τα διαδικαστικά της παράστασης, να κανονίσεις περιοδεία, να γράψεις, να δεις τι γίνεται με το πρόμο κτλ. Έχει 1002 πράγματα που πρέπει να κάνεις. Για να καταλάβεις, όσο δούλευα στον χώρο της διαφήμισης, παίζει να δούλευα λιγότερες ώρες την μέρα. Ως stand up comedian είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, αλλά στον χώρο του θεάματος.

Προτελευταίο κλισέ, για να μην κουράσω γιατί θα μπορούσα να μιλάω για ώρες για αυτό, είναι ότι όχι, ΔΕΝ τα σκεφτόμαστε εκείνη την ώρα. Αρκετός κόσμος νομίζει πως ό,τι λέμε στις παραστάσεις είναι «έμπνευση» της στιγμής και πως μας έρχονται εκείνη την ώρα. Όχι. Είναι κείμενα δουλεμένα, γραμμένα και δοκιμασμένα. Προφανώς, υπάρχει και ένα μικρό ποσοστό αυτοσχεδιασμού, αλλά θα ήταν τελείως αντιεπαγγελματικό να μην έχεις προετοιμάσει τίποτα και να επαφίεσαι στην έμπνευση της στιγμής. Και τέλος, όταν λες σε κάποιον ότι είσαι κωμικός και σου λέει «πες ένα αστείο», ΔΕΝ θα πω!

-Ποιο είναι το αγαπημένο stand up της ζωής σου; Άλλης ή άλλου κωμικού.

Της ζωής μου; Βαρύ. Κοίτα, επειδή σαν άνθρωπος βαριέμαι εύκολα και επειδή όλοι μας μεγαλώνοντας αλλάζουμε γνώμες, οπτικές και κατά συνέπεια τα πράγματα με τα οποία γελάμε έχω αλλάξει διάφορα αγαπημένα special συν το γεγονός ότι έχω αγαπημένα bit από διάφορα special και όχι ολόκληρη παράσταση αυτή καθαυτή. Ένα διαχρονικό όμως που έχει μείνει σχετικά, είναι το “Speck of dust” της Sarah Silverman. Και φυσικά το “Inside” του Bo Burnham. Είναι φουλ καραντινιάρικο και γλυκόπικρο, αλλά νομίζω ότι αν καταστρεφόταν ο κόσμος και έπρεπε να μείνει μόνο ένα ντοκουμέντο για τα χρόνια της πανδημίας θα έπρεπε να είναι αυτό.

-Πόσο αφορά η επικαιρότητα τα αστεία σου, ακόμα και στις ήδη διαμορφωμένες και δουλεμένες παραστάσεις; Αστείο για τον βασιλιά ας πούμε θα κάνεις;

Στα δομημένα μου κείμενα ποτέ δεν ασχολούμαι με την επικαιρότητα. Αυτό γίνεται αφενός επειδή το να γράψεις ένα δουλεμένο αστείο απαιτεί κόπο και χρόνο με αποτέλεσμα να μην αξίζει να επενδύσεις σε κάτι το οποίο είναι μοιραίο να ξεχαστεί το πολύ σε μια εβδομάδα και αφετέρου ότι υπάρχει το ίντερνετ και με το που γίνεται κάτι, όχι μόνο θα σχολιαστεί αλλά θα υπερσχολιαστεί. Με το που γίνει το οτιδήποτε τις επόμενες 2 ώρες θα έχει γεμίσει το ίντερνετ με αστεία σχετικά με το θέμα. Από κακά μπουμερίστικα αστεία, μέχρι ωραία αστεία δεύτερης και τρίτης σκέψης και ο κόσμος θα είναι χορτασμένος με το συγκεκριμένο θέμα. Οπότε, οργανικά την επικαιρότητα δεν την περιλαμβάνω στην ρουτίνα μου. Τώρα, αν έχει συμβεί κάτι και δοθεί η πάσα ή ταιριάζει με κάποιο αστείο μου, φυσικά και θα κάνω αναφορά. Δεν θα αφήσω να πεθάνει μια τέτοια ευκαιρία, σε αντίθεση με τον τέως βασιλιά.

-Με τι άλλα πράγματα ασχολείσαι πολύ εκτός από την κωμωδία; Τραγουδάς; Μαγειρεύεις; Ταξιδεύεις;

Ναι, ναι και ναι! Τραγουδάω όλη μέρα στο σπίτι. Δεν είναι απαραίτητα ακουστικό βάλσαμο ψυχής, αλλά δεν χρεώνω εισιτήριο, οπότε το κάνω τίμια και ενίοτε φάλτσα σπίτι μου. Θα μου πεις τώρα οι γείτονες όμως πληρώνουν νοίκι και θα σου πω ναι, το καταλαβαίνω, αλλά και αυτοί φωνάζουν συνέχεια. (ψυχολογικά με γείτονες αλέρτ). Μαγειρεύω πολύ, μου αρέσει, με ηρεμεί. Δοκιμάζω συνταγές, βγάζω από το μυαλό μου άλλες, κάνω συνδυασμούς υλικών. Όλα αυτά όταν δεν μαγειρεύω για να φάω. Δεν εννοώ ότι δεν τρώω αυτά που φτιάχνω, αλλά όταν μαγειρεύεις επειδή πεινάς, ε, δεν κάνεις και τέχνη. Θέλω να πω όταν γυρίζω σπίτι αργά, δεν έχω φάει όλη την μέρα και πάω να φτιάξω κάτι για να επιβιώσω, εκεί που λέει η συνταγή «το αφήνουμε να αργοψηθεί στους 170 βαθμούς για 3 ώρες», θα το βάλω στους 220 για μια ώρα. Και βασικά γιατί λέω ψέματα; Όταν μαγειρεύω επειδή πεινάω, δεν μπορώ να περιμένω καν μια ώρα. Θα φτιάξω κάνα μακαρόνι ή κάναν τραχανά ή οτιδήποτε γίνεται εντός 20λέπτου μήπως και γλιτώσουν οι γύρω μου από περιττά νεύρα. Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που όταν πεινάνε γίνονται εκνευριστικοί και εριστικοί.

Και πάμε τώρα στο πιο αγαπημένο μου θέμα. Τα ταξίδια. Είναι η αδυναμία μου, μπορώ να φάω όλα τα λεφτά μου σε ταξίδια. Θεωρώ ότι στα ταξίδια μορφώνεται ένας άνθρωπος με έναν τρόπο που δεν θα σου δώσει κανένα βιβλίο. Ειδικά τα εκτός Ευρώπης και Δυτικού πολιτισμού. Πολλές φορές, πνιγόμαστε στα μικροπροβληματά μας και θεωρούμε δυσμενείς κάποιες συνθήκες ή καταστάσεις που βιώνουμε, ξεχνώντας ότι αυτό αποτελεί πρόβλημα επειδή έχουμε λυμένα τα υπόλοιπα και με μέτρο σύγκρισης τον Δυτικό τρόπο ζωής που δεν είναι και πλανητικά ο επικρατέστερος. Και εκεί που κάθεσαι και μιζεριάζεις με κάτι που σου φαίνεται αβάσταχτο, πας ένα ταξίδι Αφρική βλέπεις ανθρώπους να έχουν χάσει 3 από τα 7 παιδιά τους, αλλά να χορεύουν και να τραγουδάνε όχι επειδή πέθαναν τα 3, αλλά επειδή έζησαν τα 4 και αλλάζεις οπτική. Είμαι τυχερή, έχω ταξιδέψει αρκετά εκτός Δύσης, έχω πάει σε χώρες της Ασίας, στην Αφρική – Αιθιοπία, στην Ινδία.

-Ποια είναι τα αγαπημένα σου μπαρ στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη;

Τα αγαπώ τα μπαρ γιατί είναι χώροι που η κοινωνικοποίηση και η χαλαρότητα είναι εξορισμού συνθήκες. Θα σου πω τα τελευταία μου αγαπημένα. Για Αθήνα πηγαίνω πολύ στο Πάροτ και στο Superfly (και τα δυο Παγκράτι). Όμορφοι χώροι με ωραίους ιδιοκτήτες, καλά ποτά και φιλικό κόσμο.  Επίσης, δουλεύω πολύ από πέρυσι το Λόλα στα Πετράλωνα. Είναι ακριβώς δίπλα από το Θέατρο Αλκμήνη όπου κάνω τις παραστάσεις μου οπότε με το που τελειώνει η παράσταση, ένα ποτάκι στο Λόλα επιβάλλεται.

Θεσσαλονίκη τώρα, θα πω τα all time classic αγαπημένα μου και αυτά που πήγαινα πάντα. Να με συγχωρήσουν τα υπόλοιπα, αλλά λείπω χρόνια και έχω χάσει το bar update. Τρελό bar το Νίκης 35. Φίλος ο Μάκης που το έχει, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι οι μουσικές, τα ποτά και πάνω από όλα η μεγάλη μπάρα του. Το Rover επίσης (γίνονται και παραστάσεις stand up εκεί), αλλά και το θρυλικό Residents όπου έχω αφήσει ανά καιρούς το συκώτι μου και μερική αξιοπρέπεια.

-Θα κατέβαινες ποτέ στην πολιτική; Θα το σκεφτόσουν;

Με αγχώνει και μόνο η σκέψη! Αν δεν έπρεπε να συναναστρέφομαι με πολιτικούς και το βλέπαμε μόνο με γνώμονα το κοινό καλό δεν θα με άγχωνε τόσο. Όχι επειδή όλοι οι πολιτικοί είναι κακοί ή οτιδήποτε, απλά νομίζω ότι και μια χαρά άνθρωπος να είσαι στην κανονική σου ζωή, με τις καλύτερες απόψεις και προθέσεις του κόσμου, η τριβή με την ενεργή πολιτική σε αλλοτριώνει θέλοντας και μη, γιατί αναγκάζεσαι να παίξεις με τους κανόνες του υφιστάμενου παιχνιδιού. Επίσης στο μυαλό μου είναι ένας χώρος πιο σεξιστικός και από Χρηματιστηριακή και έχει όλο αυτό το «κορνιζαρισμένο» και υποκριτικό που δεν βρίσκω ότι μου ταιριάζει καθόλου.

-Έκανες λίστα νέων στόχων για τη νέα χρονιά; Ποιους μας αποκαλύπτεις;

Όποτε κάνω λίστα για οτιδήποτε, δεν την τηρώ ποτέ. Από λίστα στόχων μέχρι λίστα σούπερ μάρκετ (ειδικά την δεύτερη λίστα, μια που την γράφω, μια που την αφήνω σπίτι). Οπότε, δεν έχω μπει ποτέ στην διαδικασία new year new me. Αλλά, αν μπορώ να πω κάποιους στόχους είναι να είμαι πιο ήρεμη, ψύχραιμα δημιουργική και να μην τα αφήνω όλα τελευταία στιγμή. Αυτά στα θεωρητικά της ύπαρξης. Στα χειροπιαστά, ελπίζω να τελειώσω φέτος ένα θεατρικό που γράφω, να ξεκινήσω την ιντερνετική εκπομπή που όλο λέω να ξεκινήσω και κάτι γίνεται και μένει πίσω και να βγάλουμε επιτέλους με την Δήμητρα τον 3ο κύκλο ΜΠΡΑΗΤ ΣΑΗΝΤ του podcast που κάνουμε και συνδυάζει αναπηρία και κωμωδία.

Αν δεν το έχετε ακούσει, σας προτείνω να το κάνετε είναι από τα project που είμαι άπειρα περήφανη!

ΜΙΝΙΜΑΛ

Της Ήρας Κατσούδα, με την Ήρα Κατσούδα

Θέατρο Αλκμήνη

Αλκμήνης 8-12

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά

Τιμή Εισιτηρίου: 10 ευρώ

Ώρα: 21.00