Γιώργος Τσαγκόζης
Αύγουστος στην Αθήνα… πόσες ταινίες δεν εμπνεύστηκαν από τη ραστώνη που προσδίδει ο κατεξοχήν μήνας των θερινών διακοπών στην κατά τα άλλα χαοτική μας πρωτεύουσα; Με τα “Φτηνά τσιγάρα” που παίζονται ευλαβικά κάθε χρόνο τέτοια εποχή στα θερινά σινεμά ανά τη χώρα τον αυτοαναφορικό “Δεκαπενταύγουστο” του Γιάνναρη το “Τσιου” και το “Σπιρτόκουτο” μπορούμε να δείξουμε σε κάποιους μη γνώστες της ελληνικής πραγματικότητας, στο περίπου την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη αυτό τον μήνα. Αλλά, αν θέλουμε να τους δείξουμε με ακρίβεια την αίσθηση της Αθηναϊκής αυγουστίλας θα πρέπει να τους δείξουμε την πρώτη ελληνική ταινία με ζόμπι “Το κακό“.
“Το κακό” (2005) που εννοείται ότι γυρίστηκε Αύγουστο στην Αθήνα, περιλαμβάνει και συμπυκνώνει στο τρομο-πλαίσιο του, όλους τους συμβολισμούς των παραπάνω ταινιών, και για να μη λέτε “τα χει χάσει ο καημένος τον βάρεσε ο αυγουστιάτικος ήλιος”, σας παραθέτω τους 5 λόγους που η ταινία “έπιασε” την ουσία του αθηναϊκού Αυγούστου όσο καμία άλλη ταινία.
1.Οι άνθρωποι της ταινίας, σαν τον μέσο Αθηναίο κάτοικο προσπαθούν εναγωνίως να το σκάσουν με το που σκάει η “κατάρα”, τουτέστιν ο Αύγουστος. Θέλουν να ξεφύγουν από τα ζόμπι, δηλαδή την ακραία ζέστη και τη μυρωδιά της πόλης, αλλά τους κυνηγούν… οι λογαριασμοί. Οι διέξοδοι, δηλαδή τα ακτοπλοϊκά – αεροπορικά εισιτήρια και οι τιμές των δωματίων είναι τόσο αξεπέραστες που τους κρατούν αιχμάλωτους στην πόλη.
2. Η ατμόσφαιρα στην πόλη που θυμίζει σαν κάποιος να την έχει καταραστεί. Απόκοσμα άδειοι δρόμοι σαν μια αρχέγονη κατάρα να έχει πέσει πάνω της, όπως και στην ταινία.
3.Όσοι ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να το σκάσουμε κυκλοφορούμε είμαστε τα ζόμπι, που σαν “άδικες κατάρες” ψάχνουμε, με παραμορφωμένα γκροτέσκα πρόσωπα από την ξενέρα της παραμονής μας σε αυτήν την τσιμεντένια Βαβυλώνα, τα ελάχιστα ανοιχτά μπαρ για να πιούμε, όχι αίμα και τα μυαλά των ανθρώπων, αλλά έστω μια παγωμένη μπίρα
4. Η ανάγκη να κάνεις παρέας με άσχετους ανθρώπους που έχουν ξεμείνει στην πόλη που το μόνο που σας ενώνει είναι ότι πρέπει να υπομείνετε τη μιζέρια της αυγουστιάτικης Αθήνας. Μια παρέα που έχει συνήθως ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο.
5. Στο τέλος της ταινίας οι εναπομείναντες πρωταγωνιστές βρίσκονται στο γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη περικυκλωμένοι από ορδές ζόμπι, με κανένα εμφανές σημείο απόδρασης, αυτό φιλ@ μου λέγεται, έρχεται ο Σεπτέμβριος στην Αθήνα.
Δείτε όλη την ταινία εδώ.
