99 πράγματα που μού έμαθε το «Succession» για τη ζωή

Το Σάββατο τελείωσα το Succession. Ξέρω. Δεν έφτασα απλώς αργά στο πάρτι. Στην ουσία το είδα Instagram stories κλεισμένη στο ασανσέρ της πολυκατοικίας, σαν να μην έφτασα ποτέ. Σαφώς ακόμα διεργάζομαι όσα είδα. Προσπαθώ να σκεφτώ τα επόμενα βήματα του Κένταλ Ρόι, τον εγωισμό της Σιβ που παρίστανε τον νεκρό στα τελευταία λεπτά της σειράς. Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή της.

Δεν θα κάνω καμία ανάλυση της σειράς. Έχει γραφτεί ό,τι ήταν να γραφτεί έναν χρόνο πριν και κάτι.

Αν το Succession είναι κάτι σαν Σαιξπηρικό δράμα ή σαν αρχαιοελληνική τραγωδία ή και τίποτα από τα δυο ταυτοχρόνως, τότε το απόσταγμα είναι η χυδαιότητα αυτού του κόσμου, τα υπαρξιακά ερωτήματα που δεν κοιτάνε τσέπες, οι μορφές βίας που συχνά σε κοροϊδεύουν πως είναι χάδια πάνω στο κατακερματισμένο σου εγώ.

Κάθε ατάκα, κάθε διάλογος, κάθε σκηνή μπορεί να μετατρέψει το μυαλό σου σε generator προσβολών που σκοτώνουν ανθρώπους ζωντανούς, μέσα στη λειτουργία τους ως rulebooks σε μια ζωή που τήρησε την υπόσχεσή της πως δεν θα είναι δίκαιη.

Αν κράτησα 99 μαθηματάκια από το Succession, με έναν «it is what it is» υποτόνου αποδοχής, τότε ας πούμε ότι είναι αυτά. Ίσως είναι και άχρηστα μιας και ο μπαμπάς μου δεν ήταν μεγιστάνας και εγώ είμαι μια successor ανθρωπίλας της διπλανής πόρτας >>

Όταν αποτυγχάνεις συνεχώς, ίσως είναι ένα καλό σημάδι ότι ο στόχος σου χρειάζεται μια προσαρμογή, μια αλλαγή. Ή ότι απλώς πρέπει να πάρεις μια απόσταση για να τον δεις πιο καθαρά, στην ολότητά του.

Το τι σημαίνει «καλός πατέρας» είναι σχετικό. Όπως και το τι σημαίνει να σε αγαπάνε τα παιδιά σου.

Από ένα σημείο και μετά, το παιχνίδι δεν παίζεται καν για τα λεφτά, αλλά για την ισχύ, την απόκτηση και τη διατήρησή της.

Δεν χρειάζεται να προσπαθεί κανείς πολύ ώστε να φαίνεται πλούσιος.

Το να είσαι διατεθειμένος να φερθείς σαν χαλάκι της εξώπορτας έρχεται με κόστος, αλλά οδηγεί και σε κέρδη. Δυστυχώς.

Οι πιο κοντινοί άνθρωποι του «βασιλιά» είναι δαρμένα σκυλιά.

Μερικές φορές, τα «αποφάγια» σε ένα τραπέζι είναι εκατομμύρια. Πολλά εκατομμύρια.

Οι πιο κοντινοί άνθρωποι του «βασιλιά» είναι δαρμένα σκυλιά.

Ο χρήσιμος ηλίθιος πετυχαίνει. Ο ευφυής και αξιοκρατικά κατάλληλος, όχι και τόσο.

Ή είσαι μια τύπισσα σαν τη Σιβ ή ερωτεύεσαι μια τύπισσα σαν τη Σιβ. Από το δεύτερο γλιτώνεις. Με το πρώτο ζεις μέχρι να πεθάνεις.

Μπορεί να μισείς τον άνθρωπο που αγαπάς περισσότερο από οτιδήποτε.

Μπορεί να θέλεις να μοιάσεις στον ίδιο τον ανθρωπότυπο που σου προκαλεί αποστροφή.

Δεν υπάρχει όριο, ούτε μέτρο, σε όσα χυδαία μπορείς να πεις στα αδέρφια σου.

Μια dick-pic μπορεί να σε καταστρέψει.

Αυτό δεν ισχύει απαραιτήτως και για τον παραλήπτη της.

Μια dick-pic μπορεί να σε χαρακτηρίσει, επίσης. Ναι, στο τέλος της μέρας, μπορεί να είσαι απλώς μια φωτογραφία του πέους σου και τίποτα παραπάνω.

Το να λυγίζεις είναι δείγμα αδυναμίας για τους περισσότερους. Ό,τι άποψη και αν έχει ο ψυχολόγος σου για αυτό.

Ποτέ δεν είσαι πραγματικά έτοιμος για έναν θάνατο. Όσο θέμα χρόνου και αν είναι.

Το να είσαι ασυγκάτητα αισιόδοξος είναι δείγμα κακής κρίσης.

Τα καλά πράγματα δεν έρχονται όταν δεν τα περιμένεις.

Μερικές φορές τα καλά πράγματα δεν έρχονται ποτέ.

Ή έρχονται μεταμφιεσμένα σε «κακά πράγματα». Ναι, τα καλά πράγματα συχνά δεν είναι τα πράγματα που αντιλαμβανόσουν ως «καλά» μέχρι να αναγκαστείς να παίξεις με ό,τι έχεις.

Ο τροχός γυρίζει. Αλλά μέχρι τότε η ζωή σε έχει μεταμορφώσει σε κάποιον άλλο. Όχι απαραίτητα καλύτερο,, μα σίγουρα όχι χειρότερο. Ίσως σε κάποιον που δεν μπορεί να χαρεί με το γεγονός ότι γύρισε η ζαριά.

Κανείς δεν θα σου πει την ωμή αλήθεια όταν κρέμεται από τα @@ σου.

Το να ζεις χωρίς να περιμένεις να σε αγαπάνε, μπορεί να είναι ένας ήρεμος τρόπος να ζεις.

Το να καταπιείς το δικό σου σπέρμα, όσα ναρκωτικά και αν έχεις κάνει, είναι κάτι που θα σε κυνηγάει για καιρό. Αλλά όταν έχεις πολλά λεφτά, δεν έχουν τόση σημασία οι απόψεις των άλλων για εσένα.

Η εμπιστοσύνη είναι υπερτιμημένη. Και εντελώς σπάνια.

Το να είσαι «δαρμένο σκυλί» είναι ανεξάρτητο της οικονομικής σου κατάστασης.

Κανείς δεν θα σου πει την ωμή αλήθεια όταν κρέμεται από τα @@ σου.

Μπορεί κάποιος να κρέμεται από τα @@ σου χωρίς να το έχει πραγματικά ανάγκη.

Το ποδοπάτημα της αξιοπρέπειας συνηθίζεται.

Συχνά είναι ένα αναπόφευκτο επακόλουθο της απληστίας.

Κάποιες φορές το να πάρεις τα λεφτά σου και να φύγεις είναι η ιδανική λύση.

Υπάρχουν κάποιοι καλοί λόγοι να μην ενημερώνεσαι μόνο από ένα μέσο ενημέρωσης. Ούτε από δυο.

Η οικογένειά σου σού μαθαίνει πώς να επιβιώνεις. Και συναισθηματικά. Και αυτό είναι το πρόβλημα.

Ο χρήσιμος ηλίθιος έχει και τον δικό του προσωπικό χρήσιμο ηλίθιο.

Η ηλιθιότητα δεν έχει πάτο. Είναι η άβυσσος.

Το να είσαι παροιμιωδώς ηλίθιος δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Πάντα υπάρχει κάποιος που θα σε πληρώνει μόνο και μόνο για να στο τρίβει στα μούτρα καθημερινά.

Εννοείται πως μπορείς να είσαι εντελώς ηλίθιος και χυδαία πλούσιος.

Μην κάνεις ναρκωτικά. Αλλά αν κάνεις, κάνε τα τουλάχιστον στη σωστή σειρά. Μπορεί να καταστρέψουν το βράδυ σου. Ή τη ζωή σου.

Όταν γίνεσαι χυδαία ειλικρινής με κάποιον, η σχέση σας δεν πάει απαραιτήτως μπροστά.

Το να είσαι παροιμιωδώς ηλίθιος δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Πάντα υπάρχει κάποιος που θα σε πληρώνει μόνο και μόνο για να στο τρίβει στα μούτρα καθημερινά.

Το να στρέφεσαι στην πολιτική σαν να είναι κάτι εύκολο μπορεί να λειτουργήσει και ως άτυπο IQ test.

Η μαριονέτα σου κάποια στιγμή σταματάει να λειτουργεί. Και αυτό είναι δεδομένο.

Ο κόσμος είναι γεμάτος μαριονέτες. Μερικές από αυτές τις σέβεσαι/φοβάσαι και τρομερά, γιατί δεν έχεις εντοπίσει ακόμα τα σχοινιά τους.

Αν λεφτά και ισχύς είναι ο στόχος σου, να είσαι έτοιμος να μάθεις να ζεις χωρίς αξιώσεις για αγάπη και ειλικρίνεια. Ακόμα και όταν είσαι απελπισμένος.

Αν είσαι απελπισμένος και ξέρεις πως αυτό είναι εμφανές, τότε να είσαι σίγουρος πως σιγά σιγά πλησιάζεις τον προσωπικό σου πάτο.

Βέβαια από εκεί και μετά μόνο προς τα πάνω μπορείς να κινηθείς. Αρκεί να μπορείς να το δεις.

Ο κόσμος δεν έχει καθόλου πλάκα.

Είμαστα πράγματι ένα «τίποτα», όπως είπε ο Ρόμαν. Γενικώς ο Ρόμαν είχε δίκιο σε πολλά.

Το να ταυτίζεσαι με τον Κένταλ είναι ένα καλό σημάδι ότι υπάρχει μια βολική παγίδα γύρω σου, που πρέπει να εντοπίσεις.

Όταν νιώθεις σκατάνθρωπος, δεν είσαι και τόσο.

Για κάποιους ανθρώπους, τα παιδιά είναι πράγματι αξεσουάρ.

Όταν νιώθεις σκατάνθρωπος, δεν είσαι και τόσο.

Όταν νιώθεις ότι κάνεις «αυτό που πρέπει να γίνει» όσο σκληρό και αν είναι, ίσως και να είσαι σκατάνθρωπος. Δεν γίνεται αλλιώς.

Οι περισσότεροι δεν είμαστε «σοβαροί άνθρωποι», γιατί είμαστε γεμάτοι αδυναμίες.

Δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι killer. Εκτός αν είσαι ο διάδοχος του Λόγκαν Ρόι. Δηλαδή δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι killer.

Το γεγονός ότι είσαι πλούσιος, δεν σημαίνει και πως είσαι ενδιαφέρον. Βασικά, οι πλούσιοι άνθρωποι μπορεί να είναι εντελώς βαρετοί.

Mommy issues και daddy issues κρύβονται πίσω από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους εκεί έξω.

Τα nepo babies δεν είναι τίποτα χωρίς τον νεποτισμό. Και το χειρότερο είναι ότι το ξέρουν. Αυτό τα κάνει χειρότερα από τους γονείς τους.

Όταν κάποιος σου λέει πως σε θεωρεί κατώτερό του, πίστεψέ τον.

Αν «παίζεις» με δισεκατομμύρια, δεν εμπιστεύεσαι ούτε τα παιδιά σου.

Αν είσαι διατεθειμένος να μπεις στο αυτοκίνητο ενός ανθρώπου που είναι high για να βρεις ναρκωτικά, είσαι εθισμένος.

Και αυτό δεν είναι ποτέ a good look.

Αν «παίζεις» με δισεκατομμύρια, δεν εμπιστεύεσαι ούτε τον μπαμπά σου.

Το «συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να φάω σκατά» είναι μια καλή ατάκα για την απατημένη σου σύζυγο, μόνο αν είσαι ο Λόγκαν Ρόι: δηλαδή ένας άνθρωπος από τον οποίο κανείς δεν έχει την αξίωση να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη και να βράσει στις ενοχές του.

Το να φας το αγαπημένο τυρί του νέου συντρόφου της μητέρας σου είναι ένας άμεσος τρόπος να νιώσεις ότι παίρνεις εκδίκηση για τη συναισθηματική της απουσία. Αλλά μόνο για λίγο.

Ο σεξισμός σε ακολουθεί. Ακόμα και αν είσαι η κόρη του «βασιλιά». Βασικά, κυρίως τότε.

Όταν κάποιος σου λέει πως σε θεωρεί κατώτερό του, πίστεψέ τον. Αν και αυτός που σε θεωρεί στ’αλήθεια, δεν θα σου το πει ποτέ. 

Η προσπάθειά σου να μη νιώθεις τίποτα παγιώνεται. Και από ένα σημείο και μετά ισχύει ακόμα και όταν θέλεις να νιώσεις κάτι.

Είσαι στ’αλήθεια γεμάτος ενέργεια και αισιοδοξία; Ή είναι (ακόμα ένα) μανιακό επεισόδιο;

Όποιος είναι πρόθυμος να γίνει ο «σκύλος» σου έχει κουνήσει την ουρά του και σε άλλους. Ακόμα και λίγο πριν.

Κάποιος μπορεί να αγαπάει και εσένα και τα λεφτά σου. Απλώς όχι ισάξια.

Είσαι στ’αλήθεια γεμάτος ενέργεια και αισιοδοξία; Ή είναι (ακόμα ένα) μανιακό επεισόδιο;

Τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια. Συνήθως είναι μαγειρεμένα.

Το «δεν ξέρω καν αν είσαι φτιαγμένη για μητέρα» δεν πληγώνει όλες τις γυναίκες.

Για να προσβάλεις κάποιον, χρειάζεται αυτός ο κάποιος να ενδιαφέρεται πραγματικά για την άποψή σου.

Όταν μαθαίνεις πως έχεις «ανοιχτή σχέση» τη μέρα του γάμου σου, έχεις πολλά να μάθεις και μετά από αυτόν. Όχι ευχάριστα.

Μπορείς να αποφύγεις την αλήθεια. Όχι για πάντα.

Οι άνθρωποι σε στηρίζουν όχι απαραιτήτως επειδή σε πιστεύουν.

Μπορεί να το κάνουν απλώς γιατί τους πληρώνεις.

Ή επειδή σε φοβούνται.

Η ζωή πράγματι δεν είναι για ιππότες, αλλά είναι για όσους διατεθειμένοι να βουλιάξουν στη λάσπη.

Το να κάνεις το εξής είναι η καλύτερη λύση κάποιες φορές: πάρε τα γ@μημένα τα λεφτά»

Κάποιος που νιώθει ότι έχει το δικαίωμα να «τσιμπήσει» λίγο κοτόπουλο από τη σαλάτα σου, νιώθει ότι γενικώς έχει δικαιώματα.

Είμαστε όλοι οδυνηρά τραυματισμένα όντα.

Επανάσταση = σαμποτάζ. Σαμποτάζ = επανάσταση.

Κάποιες φορές αυτό που «δικαιωματικά είναι δικό σου» δεν σου αξίζει.

Οι έξυπνοι άνθρωποι ξέρουν όντως τι είναι. Ωμά και σκληρά.

Το «άντε γαμήσου» κυριολεκτικά μπορεί να είναι η απάντηση σε πάρα πολλά πράγματα.

Αλλά και παραίνεση για κάτι που θα πάει καλά.

Τίποτα δεν είαι μια ευθεία γραμμή. Όλα κινούνται. Πάντα και για πάντα.

Αυτό πρέπει να το δεχτείς. Οι ψευδαισθήσεις δεν επιβιώνουν σε αυτόν τον κόσμο.

Κάποιες φορές αυτό που «δικαιωματικά είναι δικό σου» δεν σου αξίζει.

Αν το συνειδητοποιείς είσαι ελεύθερος από κάτι που δεν ήξερες καν ότι σε κρατάει εγκλωβισμένο.

Το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα πεθάνεις ένδοξα.

Σκέψου και το ενδεχόμενο ότι μπορεί να μην είσαι όσο καλός τύπος νομίζεις ότι είσαι.

Ή ότι είσαι ανίκανος να σκοτώσεις τους «δεινόσαυρους».

Το «δεν μπορώ να σε συγχωρήσω, αλλά σε αγαπάω» μπορεί να είναι ένας ειλικρινής τρόπος να αποχαιρετήσεις τον πατέρα σου. Αν το αξίζει φυσικά.

Δεν υπάρχει αρκετά καλή δικαιολογία για να ψηφίσεις έναν φασίστα.

Sometimes it is a big dick competition

Δεν υπάρχει σωστή στιγμή να παραιτηθείς.

Το συμφέρον σου δεν εγγυάται την ευτυχία σου.

Αλλά μπορεί να σε κάνει να την ξεχάσεις εντελώς. Ως concept.

Ο μεγαλύτερος πόνος σου μπολιάστηκε στο μυαλό σου κάπου στην ηλικία των 7. Πιθανότατα.

Αν νιώθεις «λίγος», θα αυτοεκπληρώνεις την προφητεία σου για πολύ. Ίσως και για πάντα.

Sometimes it is a big dick competition. Αλλά μπορείς να μη συμμετέχεις. Με κόστος πάντα.