Όσοι είμασταν το 2004 σε ηλικία να θυμόμαστε τα τεκταινόμενα, μία στιγμή είναι που μας έχει εντυπωθεί στην μνήμη σαν τατουάζ. Η στιγμή που ο Άγγελος Χαριστέας (ή της Ελλάδος όπως τον έγραφε ο αθλητικός τύπος της εποχής) στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, πάγωνε το γήπεδο Ντα Λουζ της Πορτογαλίας στο 57′ λεπτό με μια κεφαλιά- κεραυνό που καρφώθηκε στα δίχτυα της οικοδέσποινας Εθνικής Πορτογαλίας χαρίζοντας στην Ελλάδα την σημαντικότερη, αθλητική της στιγμή και μία από τις πιο απροσδόκητες κατακτήσεις τίτλου παγκοσμίως.
Όμως αγαπητές και αγαπητοί αναγνώστες, εσείς που θυμάστε αυτό το γκολ σαν εψές, “Έβγαλε βρόμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε” που λέει και το γνωστό τραγούδι.
Ένας νεαρός φοιτητής πληροφορικής, όταν ρωτήθηκε ποιος σκόραρε το μυθικό αυτό γκολ μπερδεύτηκε λίγο και έχασε την ερώτηση …
Μπορείτε να το δείτε στο 13 λεπτό:
Ο νεαρός απάντησε ο Κώστας Τσιμίκας ο οποίος έχει γεννηθεί το 1996 και ήταν μόλις 8 ετών το 2004.
Και κάπου εκεί έρχεται εκείνο το μικρό, γλυκό σοκ που καταλαβαίνεις ότι ο χρόνος πέρασε χωρίς να το πάρεις χαμπάρι. Για κάποιους, το γκολ του Χαριστέα είναι ακόμη «χθες». Για άλλους, είναι απλώς μια ιστορία που άκουσαν, ένα highlight στο YouTube, μια ερώτηση που μπορεί εύκολα να μπερδέψει. Κι όμως, αυτή η στιγμή συνεχίζει να ενώνει γενιές, είτε τη ζήσαμε μπροστά στην τηλεόραση με κομμένη την ανάσα είτε τη μάθαμε χρόνια μετά. Γιατί τελικά, κάποια γκολ δεν είναι απλώς γκολ· είναι μνήμη, συναίσθημα και λίγο από εκείνο το καλοκαίρι που έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ.

