Το Νορίλσκ είναι η βορειότερη πόλη στον κόσμο και συχνά χαρακτηρίζεται ως μία από τις «πιο καταθλιπτικές» περιοχές του πλανήτη. Ιδρύθηκε κατά τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης πάνω σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας Γκούλαγκ και μια ισχυρή βιομηχανία εξόρυξης, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ακόμα κι αν δεν έχετε ακούσει για το Νορίλσκ, πιθανότατα έχετε δει φωτογραφίες από τα ατελείωτα μπρουταλιστικά κτίρια πνιγμένα στο νέφος και το χιόνι, μια καθημερινή εικόνα για τους 175.000 κατοίκους που ζουν εκεί, αναφέρει το faroutmagazine.

Καθιερώθηκε ως οικισμός το 1935. Οι κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν για την εξόρυξη νικελίου και άλλων πόρων μέσω εξορύξεων και σκληρής εργασίας. Το εκτενές σύστημα Γκούλαγκ έφερε όλο και περισσότερους ανθρώπους στο σκληρό κλίμα του Νορίλσκ, και ο οικισμός απέκτησε καθεστώς πόλης το 1953. Την ίδια χρονιά, λίγο μετά τον θάνατο του Στάλιν, οι κρατούμενοι στα στρατόπεδα Νορλαγκ ξεκίνησαν απεργία, πυροδοτώντας αυτό που αργότερα έγινε γνωστό ως η Εξέγερση του Νορίλσκ, μια κρίσιμη στιγμή στην εσωτερική πολιτική ιστορία της ΕΣΣΔ, καθώς ήταν μία από τις πρώτες πραγματικές διαδηλώσεις κατά του απάνθρωπου συστήματος Γκούλαγκ.

Τα Γκούλαγκ του Νορίλσκ έκλεισαν το 1956, μέχρι τότε όμως είχαν στοιχίσει τη ζωή σχεδόν 17.000 κρατουμένων, πολλοί από τους οποίους πέθαναν από υποθερμία ή ασιτία λόγω των σκληρών χειμώνων της πόλης. Από τη δεκαετία του 1960, η πόλη επιβιώνει χάρη στη βιομηχανία χαλκού και νικελίου, η οποία υποστηρίζει τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της. Παρ’ όλα αυτά, τα ορυχεία νικελίου παραμένουν από τα πιο επικίνδυνα στον κόσμο, και οι χειμώνες του Νορίλσκ συνεχίζουν να στοιχίζουν ζωές κάθε χρόνο.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να την επισκεφθεί κανείς, ειδικά από το εξωτερικό της Ρωσίας. Επισήμως, το Νορίλσκ χαρακτηρίζεται ως κλειστή πόλη, πράγμα που σημαίνει ότι οι ξένοι δεν μπορούν να την επισκεφθούν χωρίς ειδική άδεια από το ρωσικό κράτος. Ακόμη κι αν σας δοθεί άδεια εισόδου στην πόλη, η άφιξη εκεί είναι από μόνη της ένας τεράστιος άθλος. Καταρχάς, δεν υπάρχουν δρόμοι προς ή από το Νορίλσκ, πράγμα που σημαίνει ότι είναι προσβάσιμο μόνο με πλοίο ή αεροπλάνο.

Το ταξίδι στην πόλη μέσω του ποταμού Νταλντικάν είναι η κυρίαρχη μέθοδος μεταφοράς εδώ και δεκαετίες, αλλά είναι γεμάτο δυσκολίες, καθώς ο ποταμός παγώνει τακτικά τον χειμώνα καθιστώντας την πλεύση αδύνατη. Το αεροπορικό ταξίδι, επομένως, είναι η προτιμότερη μέθοδος μεταφοράς, αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι η πόλη απέχει σχεδόν 3.000 χιλιόμετρα από τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, οπότε οι πτήσεις είναι αρκετά ακριβές και διαρκούν πάνω από έξι ώρες.