Βάνα Κράβαρη
Οι ζωές μας μπαίνουν τόσο εύκολα στον αυτόματο, που το λες και οριακά επικίνδυνο. Πού είναι η συνειδητότητα τέλος πάντων; Χαμένη πίσω από ξυπνητήρια, υποχρεώσεις, ωράρια, αναμονές σε στάσεις και φανάρια, σκρολαρίσματα και διπλοκανονίσματα. Ταυτίστηκες; Προφανώς. Από τη στιγμή που χτυπάει το πρώτο από τα πέντε ξυπνητήρια που έχεις ενεργοποιήσει, μαζί με τα snooze που πατάς ξανά και ξανά για “πέντε λεπτάκια” ακόμα, ξεκινάει η αυτοματοποιημένη καθημερινότητα. Εν τω μεταξύ, αυτό με το snooze σε απασχολεί τελευταία, σωστά; Γιατί τι ύπνος είναι αυτός τις πρωινές ώρες όταν διακόπτεται κάθε δέκα λεπτά από ένα ακόμα ξυπνητήρι και μετά ένα ακόμα και ένα ακόμα, σωστά; Σκέφτεσαι να πάρεις απόφαση να απαγορεύσεις στον εαυτό σου το snooze, σωστά; Γιατί καταστρέφει την πρωινή σου ρουτίνα. Θα σηκώνεσαι από το πρώτο ξυπνητήρι, σωστά; Λάθος. Σύμφωνα με νέα έρευνα, το snooze δεν είναι τόσο κακό όσο νομίζεις.
Plot twist.
Είναι γνωστό. Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Σε αυτούς που ξυπνούν με το πρώτο ξυπνητήρι και σε εκείνους που εξαντλούν το snooze μέχρι να μη μπορούν να το εξαντλήσουν άλλο. Κάποιοι το κάνουν και με τις σχέσεις τους αυτό. Άσχετο. Τέλος πάντων, ως τώρα, η επιστημονική κοινότητα ήταν με το μέρος των δεύτερων, με επιστημονικά στοιχεία να αποδεικνύουν πως η συνήθεια του snooze έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στον ύπνο όσο και στη σωματική μας υγεία.
Στα νεότερα όμως, σύμφωνα με καινούργια έρευνα, το snooze δεν είναι τόσο κακό όσο νομίζουμε ως συνήθεια. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο The Journal Of Sleep Research, και προέκυψε ως μια προσπάθεια εξερεύνησης του “snooze” ως concept και ως συνήθεια, αναφορικά με το πόσο συχνή είναι αλλά και το πόσο πιθανό είναι να επηρεάζει τις ζωές, τη διάθεσή μας, την ποιότητα του ύπνου μας και τη γνωστική μας λειτοργία.
Η έρευνα χωρίστηκε σε δυο πειράματα – το πρώτο περιλάμβανε ένα κουίζ αναφορικά με τις συνήθειες ύπνου 1.732 ανθρώπων. Όπως είναι αναμενόμενο, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως το snooze είναι μια αρκετά συνηθισμένη τακτική, ειδικά σε νεότερα άτομα, και ακόμα πιο ειδικά σε όσους κοιμούνται αρκετά πιο αργά από το συνηθισμένο. Ωστόσο, τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα προέκυψαν από το δεύτερο πείραμα.
Για τις ανάγκες του δεύτερου περιράματος 31 φανατικοί snoozers πέρασαν δυο βράδια σε ένα εργαστήριο ύπνου. Ένα από τα δυο πρωινά που ξύπνησαν εκεί, τους επιτράπηκε να πατήσουν snooze για 30 ακόμα λεπτά. Το άλλο πρωινό, έπρεπε να σηκωθθούν κατευθείαν από το κρεβάτι. Έπειτα πέρασαν από μια σειρά από τεστ ώστε να υπολογιστεί το πώς το σώμα τους ανταποκρίθηκε σε κάθε μια από τις μεθόδους ξυπνήματος.
Τα συμπεράσματα;
Εν τέλει, η μελέτη εντόπισε πως ενός το snoozing οδήγησε σε μια μικρή απώλεια ύπνου (περίπου έξι λεπτών), δεν είχε καμία αρνητική επίπτωση στην έκκριση κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, στη διάθεση ή την ποιότητα ύπνου καθόλη τη διάρκεια της νύχτας. Βασικά, όταν οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα του snooze, είχαν καλύτερη επίδοση σε γνωστικά τεστ από τα οποία πέρασαν κατευθείαν αφού ξύπνησαν -εύρημα που στηρίζει το ενδεχόμενο το snooze να μας βοηθάει τελικά να λειτουργούμε καλύτερα σε κάποιες περιπτώσεις.
Οι ειδικοί πιστεύουν πως αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός πως με το “snooze” παρεμποδίζεται αυτό το “σοκ” του να περνάς από βαθύ ύπνο σε ένα απότομο ξύπνημα, μιας και με το πάτημα ενός κουμπιού (αφής) περνάς ξανά σε ένα πιο light στάδιο ύπνου, ξυπνώντας εν τέλει πολύ πιο ήπια, πιο σταδιακά.
Προφανώς και τα αποτελέσματα της έρευνας αξίζει να ληφθούν υπόψη με επιφύλαξη, μιας και το δείγμα ήταν αρκετά μικρό και τα συμπεράσματά της αμφισβητούν επιστημονικές μελέτες χρόνων. Επιπλέον, η ανάγκη να πατάει κανείς το snooze μπορεί να αποτελεί δείγμα άλλων θεμάτων, όπως έλλειψη επαρκούς ύπνου.
Από την άλλη, η μελέτη δίνει ένα μικρό πατ-πατ στην πλάτη όσων δεν έχουν καταφέρει να σταματήσουν το καθημερινό, αυτοματοποιημένο snooze, μετατρέποντας το πρωινό ξύπνημα σε καθημερινό σίριαλ. Ένα πατ-πατ στους περισσότερους από εμάς δηλαδή. Ναι, και από αύριο κομμένο. Ή και όχι.
Με πληροφορίες από stylist.co.uk