Δημήτρης Καβατζικλής
Μια επίσκεψη στην Ιαπωνία δεν θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς να δοκιμάσει κανείς τις γαστρονομικές της λιχουδιές. Η γοητεία τους δεν έγκειται μόνο στη γεύση, αλλά και στον τρόπο παρασκευής τους. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι το mochi, που έχει μακροχρόνια παράδοση στην ιαπωνική κουζίνα και συναρπάζει πολλούς με την ποικιλία γεύσεων και τη μαλακή, μαστιχωτή υφή του. Κανείς όμως δεν φτιάχνει mochi όπως ο Mitsuo Nakatani, λέει το mymodernmet.
Η «μαγεία» λαμβάνει χώρα στο Nakatanidou, το κατάστημα που ο Nakatani διευθύνει εδώ και πάνω από 30 χρόνια. Βρίσκεται στη Νάρα, κοντά στο Κιότο, και υποδέχεται επισκέπτες που θέλουν να να παρακολουθήσουν το mochitsuki, δηλαδή την τελετουργία παρασκευής mochi. Κατά τη διάρκεια του mochitsuki, οι μάγειρες χτυπούν το κολλώδες ρύζι με ένα μεγάλο ξύλινο σφυρί, μετατρέποντάς το σε μια μαλακή πάστα που στη συνέχεια χωρίζεται και παίρνει τη μορφή του mochi.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Nakatani εκτελεί αυτή τη διαδικασία με τόση δεξιοτεχνία και ταχύτητα, ώστε θεωρείται ο ταχύτερος μάστερ mochi σε όλη την Ιαπωνία. Μια επίσκεψη στο Nakatanidou προσφέρει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει κανείς την τεχνική του πάνω στη ζύμη από τα παράθυρα του καταστήματος.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Καθώς ένας βοηθός χτυπάει το mochigome (κόκκους ρυζιού) με εντυπωσιακή ακρίβεια, ο Nakatani ανακατεύει την πάστα με το χέρι στο ίδιο ξύλινο γουδί. Οι δύο τους έχουν αναπτύξει μια χορογραφία απόλυτης ακρίβειας, που έχει αποτρέψει οποιονδήποτε τραυματισμό κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Υπάρχουν πολλά στυλ χτυπήματος mochi, αλλά το πιο παραδοσιακό είναι ένας να χτυπά και ο άλλος να ανακατεύει με το χέρι», λέει ο Nakatani. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι συνήθως χτυπά το ρύζι πολύ γρήγορα για περίπου δύο λεπτά, με έναν μέσο όρο τριών χτυπημάτων ανά δευτερόλεπτο. «Δεν υπάρχει επίσημη εκπαίδευση για την παρασκευή mochi. Είναι κάτι που αποκτάς με την εμπειρία» προσθέτει. «Το κλειδί για να είσαι καλός στο ανακάτεμα είναι ο συγχρονισμός και η εμπιστοσύνη στον άλλον. Χρησιμοποιούμε κραυγές για να συντονιζόμαστε και να δημιουργούμε ρυθμό. Για μένα, η παρασκευή mochi είναι σαν μάχη. Οποιοσδήποτε μπορεί να φτιάξει mochi, αρκεί να έχει τη θέληση».
