Μικροπράγματα
ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Θα ήθελα να εκφράσω την ταπεινή μου άποψη για όσα έργα του κινηματογράφου είδα στα οποία πρωταγωνιστούσε η μακαρίτισσα πλέον Αλίκη Βουγιουκλάκη, που πάρα πολλοί την θαύμαζαν και δίκαια την αποκάλεσαν εθνική σταρ της χώρας μας. Όμως δεν δίνει σωστά μηνύματα στους νέους κυρίως, αλλά και σε όλους τους ανθρώπους. Δυστυχώς οι ρόλοι που έπαιζε, πάντα ως πρωταγωνίστρια, εξέπεμπαν μία αυθάδεια και μία φοβερή ασέβεια και απρέπεια προς τους μεγαλύτερούς της.
Αυτό το πρότυπο ζωής πιστεύω ακράδαντα ότι κάνει ζημιά στους νεότερους. Το να ειρωνεύεσαι τους καθηγητές σου όπως στην ταινία με τίτλο: «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», που έγινε μεγάλη επιτυχία τότε, και αυτός ο τρόπος αυθάδειας προς εκείνους που σε διδάσκουν και προσπαθούν να σου μεταδώσουν τη γνώση, είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο της εφηβείας που όλοι λίγο-πολύ το έχουμε εκδηλώσει στα γυμνασιακά μας χρόνια. Σ’ αυτήν την κινηματογραφική ταινία, όμως, το κακό παρά έγινε. Αυτό εξάλλου γίνεται φανερό από τα πολλά σκαμπίλια που της έδιναν οι συμπρωταγωνιστές που υποδυόταν τους καθηγητές της σε αυτήν την πασίγνωστη ταινία.
Εδώ πρέπει νομίζω να σχολιάσω, γιατί άραγε τόση μεγάλη υποτίμηση προς τους μεγαλύτερούς της από αυτήν την εθνική ηθοποιό μας; Η γνώμη μου είναι ότι αντανακλά το όλο πνεύμα εκείνης της εποχής, καθώς είχε αρχίσει να χαλάει η κοινωνία μας σιγά-σιγά από τότε, και μάλιστα αρχίζοντας από την περιφρόνηση προς τους μεγαλύτερους. Χαρακτηριστική είναι μία σκηνή από την ταινία «Η Αλίκη στο ναυτικό». Εκεί σε κάποια στιγμή η Αλίκη κάνει έναν πολύ προσβλητικό μορφασμό, μια απαράδεκτη γκριμάτσα με ένα ειρωνικό χαμόγελό της προς τον πατέρα της, που στην αρχή, όποιος βλέπει το έργο, ίσως να γελάσει, που όμως, όταν το σκεφτούμε πιο βαθιά δηλώνει αγένεια και ασέβεια στους γονείς.
Πιστεύω ότι τόσο στα έργα με τη Βουγιουκλάκη όσο και στις περισσότερες ελληνικές ταινίες εκείνης της εποχής προβάλλονται πρότυπα που καταρράκωσαν τις αξίες και συνετέλεσαν ώστε να επικρατήσει νέος τρόπος νοοτροπίας και ζωής. Μία πτυχή της ζωής που επηρεάστηκε τρομερά είναι οι ερωτικές σχέσεις. Ο έρωτας, και μάλιστα από τις ηλικίες του λυκείου, θεοποιήθηκε και, ναι μεν κατέληγε σε γάμο, αλλά όχι με την προοπτική της δημιουργίας οικογένειας, παρά μόνο μέσα σε ένα πλαίσιο καλοπέρασης και επίδειξης.
Σε όλα τα έργα με τη Βουγιουκλάκη, και ιδιαίτερα στα πιο δημοφιλή, υπάρχει πολύ έντονο το ερωτικό στοιχείο με ιστορίες που καταλήγουν σε ευχάριστο τέλος, δηλαδή σε ένα γάμο, όμως με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Από εκείνη τη στάση ζωής έως τη σημερινή τάση των νέων να συζούν χωρίς γάμο και, γενικά, να κρατούν τα προνόμια και τα ευχάριστα, αλλά να αποφεύγουν τις υποχρεώσεις και τους κόπους της απόκτησης παιδιών, η απόσταση αποδείχθηκε μικρή και ολέθρια για την κοινωνία και τη χώρα.
Η Αλίκη θεωρείται ότι υπήρξε μια δυναμική γυναίκα και άξια επαγγελματίας που, όμως, με τους ρόλους της συνετέλεσε στην επικράτηση του ευδαιμονισμού, που είναι πηγή κοινωνικής κατάπτωσης. Πάντως, κατά μία αξιόπιστη και άγνωστη στους πολλούς πληροφορία, πριν το θάνατό της είχε μετάνοια και εξομολογήθηκε, πράγμα ιδιαίτερα παρήγορο.
Νοέμβριος 2024.
Σωτήρης Ι. Στυλιανού.
Συνταξιούχος Βιβλιοθηκονόμος.
Πτυχιούχος Νομικής και Θεολογικής.