Μικροπράγματα
του Σωτήρη Ι. Στυλιανού
Το σημερινό άρθρο μου το άντλησα και την αφορμή την έλαβα από ένα λάθος μιας κυρίας που μου είπε ότι το Πάσχα πήγε σε όλες τις λειτουργίες της εκκλησίας μας. Όταν την διόρθωσα και της είπα πως πρέπει να λέει ακολουθίες, με ρώτησε σε τί διαφέρουν;
Από θεολογική άποψη η Θεία Λειτουργία είναι ένα από τα μυστήρια της εκκλησίας μας. Ο ιερέας επικαλείται το Άγιο Πνεύμα να μετουσιώσει τα Τίμια Δώρα σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Και στη συνέχεια, λίγο πριν το τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο ιερέας μεταδίδει και οι πιστοί μεταλαμβάνουμε την θεία κοινωνία, δηλαδή το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.
Εκκλησιολογικά η Θεία Λειτουργία αρχίζει πάντα με την εκφώνηση του ιερέα που λέει το «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Επίσης κατά τη Λειτουργία γίνεται η μεγάλη είσοδος όπου ο ιερέας μεταφέρει τα Τίμια Δώρα από την προσκομιδή στην Αγία Τράπεζα και με τον τρόπο αυτό συμβολίζεται η πορεία του Κυρίου προς τον Γολγοθά και την Σταύρωσή Του.
Από την άλλη πλευρά, ακολουθία είναι μία σειρά από προσευχές, ύμνους και τροπάρια. Οι ακολουθίες του νυχθημέρου, δηλαδή κάθε ημέρας, είναι αρκετές και συγκεκριμένα ο Εσπερινός, το Απόδειπνο, το Μεσονυκτικό, ο Όρθρος και οι Ώρες. Στις Ακολουθίες δεν τελείται η Θεία Ευχαριστία ούτε υπάρχει η Θεία Μετάληψη και άρα δεν κοινωνούμε. Συχνά διαβάζονται αναγνώσματα από την Παλαιά Διαθήκη ενώ σε λίγες από αυτές ακούμε αποστολικές και ευαγγελικές περικοπές.
Οι λεπτομέρειες αυτές δεν είναι η ουσία της πίστης μας, είναι όμως καλό, νομίζω, να τις γνωρίζουμε και να ονομάζουμε όσα τελούνται στην εκκλησία μας με το σωστό όνομά τους.