Μικροπράγματα
Από την Μαρία Ξένου
Είναι αρχές δεκαετίας του ’90, Κυριακή του Πάσχα στην Πάρο, καλεσμένη με την οικογένειά μου σε συγγενικό σπίτι. Μέσα στο πλήθος που γλεντάει, τραγουδάει και χορεύει, ξαφνικά επικρατεί απόλυτη σιωπή… Μια φωνή καμπάνα, ζεστή και δυνατή, έρχεται από κάποιον άντρα στον χώρο γύρω μου, που διαπερνάει τα αυτιά μου και καταφέρνει να με καθηλώσει. Ήμουν, δεν ήμουν 13-14 ετών. Το τραγούδι τόσο γνωστό στα αυτιά μου, προφανώς το άκουγα στο ραδιόφωνο, σε εκδρομές ή στο σπίτι μου τις Κυριακές. ”Στα ώπα ώπα σ΄ειχα και σε ζηλεύανε.. Μα ποιος είναι αυτός ο κύριος απέναντί μου που τραγουδάει;” ρώτησα τη μητέρα μου. ΄”Αυτός ρωτάς ποιος είναι; Ο Αντώνης Ρεπάνης, δικό του είναι το τραγούδι και όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις”.. Η τελευταία ανάμνηση μου από εκείνη τη μέρα είναι ο κόσμος ξεσηκωμένος να το χορεύει, να τραγουδάει μαζί του και να του το ζητάει ξανά και ξανά.. Το τραγούδι ήταν η ”Διπρόσωπη”…
Αντώνης Ρεπάνης~Που να γυρνάς που να γυρνάς~Μη μου ξαναφύγεις πια~’Ολοι οι καλοί χωράνε~20-11-2015
Αφιέρωμα στον Αντώνη Ρεπάνη στην εκπομπή ολοι οι καλοί χωράνε 20-11-2015 Στίχοι: Νίκος Γκούμας Μουσική: Αντώνης Ρεπάνης 1. Πάνος Γαβαλάς 2. Ευδοκία 3. Μάνος Παπαδάκης 4. Γιάννης Κότσιρας Ξημέρωσε, ξημέρωσε Κι ο ύπνος δε με παίρνει Κι η σκέψη μου εσένανε Κι απόψε πάλι φέρνει.
Οκτώβριος του 2022 στην Πάρο και πάλι, συναντώ στον τόπο καταγωγής της, τη σύζυγό του Μαρία Ρεπάνη. Χωρίς τον ίδιο τον Αντώνη Ρεπάνη δίπλα μας πια..60 χρόνια γνήσιο λαϊκό τραγούδι. Πόσα αλήθεια έχει να μου αφηγηθεί! Προσπαθώ να μην παρεμβαίνω πολύ. Μια ζωή γεμάτη μελωδία πώς να την χωρέσεις σε προτάσεις και ερωτήσεις;
Μαρία Ρεπάνη: – Ο Αντώνης γεννήθηκε στο Περιστέρι, με καταγωγή από τους γονείς του την Χίο και τη Μυτιλήνη. Παντρεύτηκαν στη Σμύρνη και με τη μικρασιατική καταστροφή χάθηκαν και βρέθηκαν στην Θεσσαλονίκη και από κει ως πρόσφυγες πια ήρθαν στο Περιστέρι. Ήταν ο μικρότερος από τα έξι παιδιά και όταν ο πατέρας του ο Μανώλης πέθανε, ο Αντώνης ήταν 10-12 ετών. Η μητέρα του, η Νικολέττα δυσκολευόταν πολύ να τα φέρει εις πέρας και τον μεγάλωσε και η κατά 13 χρόνια μεγαλύτερή του αδερφή, η Λέλα. Το Περιστέρι, ο Αντώνης δεν το εγκατέλειψε ποτέ! Σκέψου ότι για να ψωνίσει το οτιδήποτε, έφευγε από το σπίτι μας στα Άνω Πατήσια και πήγαινε εκεί, έβρισκε διαρκώς αφορμές. Εκεί ήταν ο κουρέας του, το συγκεκριμένο καφενείο που πήγαινε και συναντούσε τους παιδικούς του φίλους, που τους είχε ως το τέλος.
-Πώς γνωριστήκατε και προέκυψε η οικογένειά σας;
Ο αδερφός μου ο Αλέκος, μου είπε μια μέρα να πάμε στους Θρακομακεδόνες, ο Αντώνης τραγουδούσε στο κέντρο ”Επίσημη αγαπημένη” που ήταν του αδερφού του, όταν δεν είχε κάπου αλλού δουλειά. Μου άρεσε πολύ η φωνή του, το στυλ του, το ντύσιμό του, να σου πω εδώ οτι όλα τα χρόνια της ζωής του είχε τον ίδιο ράφτη, πρόσεχε παρά πολύ τι θα φορέσει.. Ήταν πολύ κύριος και ευγενικός, μιλήσαμε ,πήγαμε και σε μια ταβέρνα, ένα σινεμά θυμάμαι στις 12/12. Σε δεκαπέντε μέρες ήρθε και με ζήτησε, σε ένα μήνα αρραβωνιαστήκαμε και σε ένα χρόνο έγινε ο γάμος μας. Τόσο απλά και όμορφα! Το 1972 γεννήθηκε ο Μανώλης και το 1975 η Ματίνα.
-Και η αγάπη του για το τραγούδι; Πώς γεννήθηκε;
Στην οικογένεια του Αντώνη όλοι τραγουδούσαν πολύ ωραία. Ο αδερφός του ο Μάκης, είχε μεγάλη φιλία με τον Μπιθικώτση, ήταν δίπλα τα σπίτια τους. Είχε λοιπόν ο Μάκης μια κιθάρα και όποτε ερχόταν ο Μπιθικώτσης τραγουδούσαν. Όταν έφευγε, ο Αντώνης την ξεκρεμούσε και έπαιζε. Ήταν εντελώς αυτοδίδακτος από 4 ετών. Η κιθάρα ήταν η μόνιμη συντροφιά του, την έπιασε 4 ετών και την άφησε δεκαπέντε μέρες πριν φύγει. Την είχε σε απόσταση που να μπορεί να την πιάνει. Η κιθάρα του είναι ακόμη και σήμερα στην θέση της, εκεί που την άφησε. Η πρώτη επαγγελματική του ενασχόληση όμως ήρθε πριν το στρατό περίπου στα 17 του χρόνια. Στην Ομόνοια υπήρχε ένα μουσικό στέκι, το μπαρ του Μάριου. Εκεί σύχναζαν όλοι οι συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικοί. Μια μέρα μπήκε ο Τσιτσάνης αναζητώντας κιθαρίστα. ”Ρε μάγκα, έχω ακούσει ότι παίζεις ωραία κιθάρα και έχεις και ωραία φωνή”, είπε του Αντώνη. Αυτή ήταν η αρχή μιας μακροχρόνιας φιλίας και συνεργασίας για πάνω από μια δεκαετία.
-Μεγάλο σχολείο ο Τσιτσάνης!
Σαφώς! Τους συνέδεε δυνατός δεσμός φιλίας, ο Τσιτσάνης τον είχε σαν γιο του. Στις πρόβες πριν από την ηχογράφηση των τραγουδιών του με την φωνή του Αντώνη, ο Τσιτσάνης για να τραγουδήσει πιο εκφραστικά του έλεγε “ Κλάψε ρε μάγκα Ρεπάνη!” Και τι δεν έζησαν μαζί! Αποθέωση από τον κόσμο. Κάποτε πήγαν σε γήπεδο των Τρικάλων, που έπαιζε ο Παναθηναϊκός. Όταν οι φίλαθλοι πήραν είδηση την παρουσία τους σε ένα γεμάτο γήπεδο σηκώθηκαν όλοι όρθιοι και τραγουδούσαν τη Συννεφιασμένη Κυριακή. Ο Τσιτσάνης σεμνός όπως ήταν πάντα έλεγε ”Αντώνη, κάθισε να δούμε τον αγώνα.” Έτρωγαν πάντα μαζί μετά τη δουλειά σε κάποιο ταβερνάκι.
Θυμάμαι, τραγουδούσαν κάποια εποχή σε ένα σχήμα Τσιτσάνης-Παπαιωάννου και ο Αντώνης έπαιζε κιθάρα ασταμάτητα για έξι ώρες. Με το που τελειώνει το πρόγραμμά του ο Τσιτσάνης και την ώρα που ανέβαινε ο Παπαϊωάννου του λέει ο Τσιτσάνης, ”Αντώνη σταμάτα να κάνουμε ένα διάλειμμα να ξεκουραστούμε. Και την ώρα που κατεβαίνουν ο Παπαιωάννου του είπε χαριτολογώντας. ”Αντώνη, στον πατέρα σου πας να το κάνεις αυτό;” Τι να κάνει ο Αντώνης ανέβηκε πάλι και συνέχισε να παίζει ώρες ατελείωτες. Τραγούδησαν με τον Τσιτσάνη την ”Αρχόντισσα”, το 1960 την καλύτερη εκτέλεση. Επίσης σε πρώτη εκτέλεση ο Αντώνης είπε ” Το χαστούκι”, ”Πού σε βρήκα πόύ με βρήκες”, ”Εσύ γλυκιά μου μόνο”, ”Κάποιο ηλιοβασίλεμα” και άλλα του Τσιτσάνη. Κάποια εποχή ηχογραφούσαν τραγούδια του Τσιτσάνη μαζί με τον Διονυσίου, τον Μπιθικώτση, την Γκρεϊ. Και ο Αντώνης έτυχε να αρρωστήσει. Θυμάμαι τη Γκρέί να έρχεται και να τον παίρνει σηκωτό να πάνε για την ηχογράφηση. Να σου πω και κάτι που θυμήθηκα και για την Πόλυ Πάνου. Τραγουδούσαν σε ένα μαγαζί στην Αχαρνών στου ”Τζίμη του χοντρού” με την Πάνου και τον Στέλιο Καζαντζίδη. Μετά το τέλος του προγράμματος ο Αντώνης γύρισε στο σπίτι και κοιμήθηκε. Ξημερώματα η Πόλυ Πάνου τον ειδοποιεί ότι το μαγαζί κάηκε. Όμως ο Αντώνης είχε αφήσει εκεί την κιθάρα του, που συχνά έπαιρνε και ο Καζαντζίδης και έπαιζε γιατί του άρεσε ο ήχος της. Κάηκε λοιπόν η κιθάρα του! Από τότε τη νέα που απέκτησε, πάντα την είχε μαζί του δεν την ξανάφησε ποτέ πίσω στο μαγαζί όταν έφευγε όπως και το μπαγλαμαδάκι του.
-Γνωρίζω όμως ότι έψαλλε και πολύ ωραία.
Ναι, βέβαια από 7 ετών ξεκινά να ψέλνει ανελλιπώς στην Ευαγγελίστρια στο Περιστέρι. Διδάχτηκε την βυζαντινή μουσική πλάι σε ένα σπουδαίο ψάλτη από την Κωνσταντινούπολη. Έψελνε όπου μπορούσε! Μετά από γλέντια, σε εκδρομές, σε εκκλησάκια στο Αλεποχώρι στο εξοχικό μας. Σε όποια εκκλησία πήγαινε, ιδίως στο Περιστέρι του ζητούσαν οι ψάλτες να ψάλλει.
-Από πού να αρχίσουμε για τις συνεργασίες του;
Εξήντα χρόνια συνεργασίες φοβάμαι μην ξεχάσουμε κάποιον. Εκτός από τον Τσιτσάνη και Παπαιωάννου που αναφέραμε, συνεργάστηκε για χρόνια στο πάλκο με τον Καζαντζίδη, την Μαρινέλα, τον κουμπάρο μας τον Γαβαλά, μεγάλη επιτυχία του το τραγούδι ”Πού να γυρνάς” που είχε γράψει ο Αντώνης. Σε πολλά γλέντια στο σπίτι του Γαβαλά τραγουδούσαν μαζί ,ο Αντώνης έπαιζε κιθάρα και ο Γαβαλάς τουμπερλέκι, πολύ ωραίες αναμνήσεις! Σε πολλά σχήματα και για πολλά χρόνια εμφανίστηκαν με τον Χιώτη, τον Μπιθικώτση, την Πόλυ Πάνου, τον Στράτο Διονυσίου, Μητσάκη, Μπακάλη.
Είχε τραγουδήσει πολύ Καλδάρα, το ”Ανεβαίνω σκαλοπάτια” πρώτη εκτέλεση, ”Γιατί γλυκιά μου κλαις” και αυτό σε πρώτη εκτέλεση. ¨Είχε δώσει τραγούδια ως συνθέτης στην Πόλυ Πανου, την Μοσχολιού, την Γιώτα Λύδια, την Καίτη Γκρευ, τον Κόκκοτα, τον Μπιθικώτση, τον Μυτιληναίο (”Ποια είσαι εσύ”), την Σακελλαρίου, την Πίτσα Παπαδοπούλου το ”Θυσιάστηκα” πολύ γνωστό τραγούδι και αγαπημένο, τον Χρηστάκη τον οποίο τακτικά φιλοξενούσε, τον Μενιδιάτη, τον Παπαδάκη, τον Λεωνίδα Βελλή, τον Αντώνη Καλογιάννη. Ο Νομικός τραγούδησε το ”Όλες οι αγάπες μου”, μεγάλη επιτυχία. Και στον Μαργαρίτη ένα από αυτά που έδωσε ήταν το ”Μα τι λέω” που επίσης ξεχώρισε.
Συνεργάστηκε με σπουδαίους στιχουργούς όπως η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, ο Βίρβος, ο Καμηλιέρης, ο Γαβριηλίδης, ο Οικονόμου, ο Αξιώτης, ο Τουτουντζής.
Με τον Άκη Πάνου είχαν μεγάλο θαυμασμό ο ένας για τον άλλο και αλληλοεκτίμηση. Ο ένας βιρτουόζος κιθαρίστας και συνθέτης και ο άλλος μεγάλος στιχουργός. Του είχε πει ο Αντώνης, ”Δίνε μου βρε Άκη, τους στίχους σου” και ο Πάνου απάντησε: ”Είσαι καλά Ρεπάνη, εγώ μετά τι θα έχω;”
-Μιλήστε μου για την φιλία του με τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Μαρία Ρεπάνη:- Πέρα από συνεργάτες ήταν και πολύ φίλοι. Έβγαιναν μαζί, στην Θεσσαλονίκη γνώρισε και πρώτη φορά τη Μαρινέλλα πλάϊ στον Στέλιο. Τραγούδησαν σε πολλά σχήματα μαζί και με τη Μαρινέλλα αλλά δυστυχώς ο Καζαντζίδης δεν είπε ποτέ κάποιο τραγούδι του Αντώνη. Θυμάμαι είχαν πάει κάποια στιγμή για ψάρεμα, του Αντώνη δεν του άρεσε, αλλά δεν ήθελε να του χαλάσει το χατίρι. Δεν έπιαναν τίποτα ώσπου κάποια στιγμή τσίμπησε στον Αντώνη. Όταν το ανέβασε, ο Καζαντζίδης του είπε “Ρε Ρεπάνη, ένα σου τσίμπησε και έβγαλες δράκαινα; Ριξτην πάλι γρήγορα μέσα!”
ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΠΑΝΗΣ LIVE ΝΟΝ ΣΤΟΠ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΠΑΝΗΣ LIVE ΝΟΝ ΣΤΟΠ.. Ακούμε τα τραγούδια..
-Και ο Μανόλης Χιώτης ήταν πολύ δικός του άνθρωπος.
Ναι, είχαν μεγάλη αγάπη ο ένας για τον άλλο. Ο Αντώνης πήγαινε στο σπίτι του για πρόβες με τις ώρες, ο Χιώτης ήθελε όλα του τα τραγούδια να είναι τέλεια. Ήξερε όλες τις γυναίκες του τη Λίντα, τη Ναχη, τη Μπέμπα Κυριακίδου. Ο Χιώτης του έδωσε πολλά τραγούδια όπως το ”Σήκω κοπέλα μου”, ”Το παλιό μπαγλαμαδάκι” με καταπληκτική ερμηνεία, ”Εσύ είσαι αριστοκράτισσα”, ”Μάνα δυστυχισμένη”. Είναι πραγματικά συγκλονιστικές οι ερμηνείες του Αντώνη στα τραγούδια του Χιώτη. Η τελευταία συνεργασία του με τον Χιώτη ήταν στα ”Ξημερώματα”, έκλεισαν για τη σεζόν και μετά από λίγο ο Χιώτης πέθανε. Ο Αντώνης είχε συγκλονιστεί.
– Ωστόσο ιδιαίτερα ξεχωριστός στη ζωή του Αντώνη Ρεπάνη υπήρξε ο Στράτος Διονυσίου.
Ναι, αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Υπήρξαν για πάνω από είκοσι χρόνια φίλοι και συνεργάτες αγαπούσε πολύ ο ένας τον άλλο. Γνωρίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 καθώς ηχογραφούσαν μαζί τραγούδια άλλων ως ντουέτο και άμεσα ξεκίνησε να γράφει τραγούδια πάνω στην φωνή του Διονυσίου καθώς του άρεσε πολύ. Το μοναδικό ”Αγάπη μου επικίνδυνη” ,”Αετός αετό μεγάλωνε”(Ένας αετός γκρεμίστηκε) σε μουσική του Αντώνη και στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, ”Χθες το βράδυ στην ταβέρνα’, ”Τα αγκάθια της καρδιάς σου”, ” Άστε με απόψε μοναχό”, ”Καρδιά μου αλήτισσα”. Και πόσα ακόμη αξέχαστα λαϊκά τραγούδια! Και βέβαια ο θρυλικός ”Παλιατζής” τραγούδι του ’71. Τραγούδι διαχρονικό! Ποιος δεν έχει τραγουδήσει τον Παλιατζή! Μετά τον θάνατο του Αντώνη έκανα ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη και σε ένα μαγαζί που είχαμε πάει για φαγητό ξαφνικά ακούω το Παλιατζή στα τούρκικα. Συγκινήθηκα πολύ! Να ξέρεις ότι ο Αντώνης, όταν έφυγε από τη ζωή ο Διονυσίου, έπεσε σε βαθιά θλίψη, του κόστισε πάρα πολύ.
– Αληθεύει ότι τραγούδι του Αντώνη Ρεπάνη ακουγόταν στα γήπεδα της Τουρκίας;
Ναι, η Εθνική Τουρκίας πήρε το τραγούδι του ”Συγκεντρώσου”, που τραγούδησε ο Μαργαρίτης και το έκαναν διασκευή για τον ύμνο της ομάδας και προκαλούσε μεγάλο πάταγο μέσα στο γήπεδο.
-Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το τραγούδι θρύλο! Τη ”Διπρόσωπη” ή κατα πολλούς το ”Σβήσε με κυρά μου απ’ τα τεφτέρια σου.”
Από το 1965 ζούσε στην Κυψέλη, εκεί έτρωγε σε ένα μαγαζί τον Γρύλλο που σύχναζε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Πρέπει να ήταν το ’72 όταν τον πλησιάζει λοιπόν μια μέρα και του λέει ‘Ρεπάνη, έχω ένα πολύ ωραίο τραγούδι για σένα αν μου δώσεις ένα κατοστάρικο. Και πάρτο όλο δικό σου, στο όνομά σου”. Ο Αντώνης της απάντησε ότι θα μπει κανονικά το όνομά της και 50 % κανονικά τα ποσοστά. Το τραγούδι ήταν η ”Διπρόσωπη”. Ήμουν στην Ιταλία όταν το συνέθεσε και μου το τραγούδησε απο το τηλέφωνο και ενθουσιάστηκα ,του είπα αμέσως ότι θα πάει πολύ καλά. Ήταν η πρώτη εκτέλεση σε δίσκο 45αρι, από πίσω είχε το ”Είναι η σκέψη μου τρελή” και όλοι είχαν ποντάρει σε αυτό. Η Παπαγιαννοπούλου του έδωσε και το ”Ένας αετός γκρεμίστηκε” αλλά τότε ήταν η χούντα και λογοκρίθηκε! Μπήκε επίσημα σφραγίδα λογοκρισίας το θεώρησαν ύποπτο! Το ’73 αν δεν κάνω λάθος σε μια εκπομπή αφιέρωμα στην Παπαγιαννοπούλου δεν του επέτρεψαν να το τραγουδήσει. Η ”Διπρόσωπη”, για να επανέλθω έχει πάνω από 30 επανεκτελέσεις από τον Αγγελόπουλο, τον Περπινιάδη. Όταν πρωτοκυκλοφόρησε δούλευε ο Αντώνης σε ένα μαγαζί στις Τζιτζιφιές. Το έλεγε πάνω από πέντε φορές σε κάθε πρόγραμμα. Ο κόσμος ξάπλωνε στην πίστα, έκλαιγαν, τον αγκάλιαζαν, βάζανε φωτιά στις γραβάτες τους με ουίσκι. Τα λουλούδια ήταν τόσα και τα πιάτα που τον έκρυβαν.
-Πώς αντιδρούσε με την αγάπη του κόσμου;
Ένιωθε υπέροχα, εισέπραξε τεράστια αγάπη από τον κόσμο. Παρέμεινε όμως σεμνός παρότι ήξερε πολύ καλά την προσφορά του στο λαϊκό τραγούδι. Στο κέντρο ”Αστροφεγγιά” τραγουδούσε 23 χρόνια συναπτά και όταν άρχισαν πια με τα κινητά να τον βιντεοσκοπούν οι νέοι και να φωνάζουν ”γεια σου Ρεπάνη δάσκαλε” ένιωθε μοναδικά. Κάθε φορά δε σου κρύβω μέχρι να εμφανιστεί είχε άγχος αλλά με το που έβγαινε είχε την χαρά μικρού παιδιού. Τραγούδησε εκεί μέχρι και το 2016.
– Από τους νεότερους τραγουδιστές ξεχώριζε κάποιον;
Του άρεσε πολύ ο Νταλάρας, η Αλεξίου, η Βιτάλη, ο Τερζής, ο Ανδρεάτος, ο Μάλαμας και ως συνθέτης πολύ. Ο Λιδάκης, ο Μπάσης, η Γλυκερία και ο Κότσιρας ήταν από αυτούς που ξεχώριζε. Κάποια στιγμή ήμασταν σε ένα ταβερνάκι στο Φάληρο τον αναγνώρισαν και του έφεραν μια κιθάρα και άρχισε να τραγουδάει. Ξαφνικά από το άλλο τραπέζι μια γυναικεία φωνή άρχισε να τον συνοδεύει, ήταν η Νατάσσα Θεοδωρίδου, που μόλις είχε έρθει Αθήνα από την Θεσσαλονίκη. Της είχε μάλιστα πει, ” Μα εσύ έχεις πολύ ωραία φωνή”!
-Πώς ήταν ως άνθρωπος ο Αντώνης Ρεπάνης; Ποια ήταν η καθημερινότητά του;
Ο Αντώνης από το πρωί που ξυπνούσε και αφού έπινε τον καφέ του άνοιγε πάντα το ντοσιέ του να γράψει μουσική. Αν δεν είχε έμπνευση έκανε μια βόλτα και γυρνούσε και ξαναπροσπαθούσε. Ήμασταν 49 χρόνια μαζί. Κάναμε πολλά ταξίδια λόγω της δουλειάς του πήγαμε δυο φορές Αμερική, δυο μήνες επιτυχίας, πήγαμε στο Σικάγο, στη Ν. Υόρκη ήταν και ο Οικονομίδης μαζί μας. Ήταν ένας υπέροχος πατέρας, σωστός οικογενειάρχης, σοβαρός, τίμιος άνθρωπος, απολάμβανε την θάλασσα, το ωραίο φαγητό, την καλή παρέα. Κάναμε πάντα μαζί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και έπειτα έφευγε για το μαγαζί όσο τα παιδιά ήταν μικρά. Όταν τα παιδιά μεγάλωσαν όλοι μαζί κάναμε Πρωτοχρονια, πάντα οικογενειακά στο μαγαζί που τραγουδούσε.
Σε αυτό το σημείο ζήτησα από το γιο του Αντώνη Ρεπάνη , Μανώλη, να μπει στη συζήτησή μας ο οποίος είναι ο υπεύθυνος πλέον για το αρχείο του πατέρα του και έχει την διαχείρισή του.
Μαρία Ξένου:-Μανώλη, υπάρχει διαισθάνομαι κάποια πικρία από την οικογένειά σας σχετικά με την αναγνώριση της προσφοράς του πατέρα σου στο λαϊκό τραγούδι.
Μανώλης Ρεπάνης:- Ναι υπάρχει! Βλέπεις, εξήντα χρόνια υπηρέτης του λαϊκού τραγουδιού του τόπου μας, με τραγούδια παρακαταθήκες δεν θεωρώ ότι έτυχε της αναγνώρισης, που του άξιζε ούτε από την Πολιτεία. Δεν έγινε ποτέ κάποια συναυλία αφιέρωμα στο όνομά του παρ’ όλο που είχε τόσο μεγάλο έργο. Επίσης ο πολύς κόσμος δεν ξέρει ότι όλες αυτές τις επιτυχίες τις έχει συνθέσει ο πατέρας μου. Από κάποια στιγμή και έπειτα απογοητεύτηκε τόσο πολύ και από τις εταιρείες, που έπαψε να δίνει τραγούδια του, έμεινε μόνο στην ερμηνεία. Έγραφε και τα κρατούσε μόνο για εκείνον. Βλέπεις, δεν ήταν ποτέ στα κυκλώματα. Για αυτό ακόμη και σήμερα δεν μπορεί κάποιος να βρει σε δισκοπωλεία cd ή δίσκους και άλμπουμ του γιατί δεν κυκλοφορούν από τις εταιρίες. Υπάρχουν σχεδόν 300 ανέκδοτα τραγούδια του , τα οποία μπόρεσα και ψηφιοποίησα με πολύ κόπο ώστε να διασωθούν. Θεωρώ καθήκον μου, και θα προσπαθήσω όσο μπορώ τα τραγούδια αυτά να βρουν το δρόμο τους, ώστε να τα γνωρίσει το κοινό, γιατί πραγματικά αξίζουν. Αντιπροσωπεύουν το γνήσιο, καλό λαϊκό τραγούδι! Φυσικά αισθάνομαι τιμή αλλά και βάρος που διαχειρίζομαι όλη αυτή την σπουδαία κληρονομιά ,όλο του το έργο. Νιώθω πολύ περήφανος για τον πατέρα μου και μας λείπει πολύ ωστόσο μελετώντας όλο αυτό το υλικό, όλα αυτά που με κόπο δημιούργησε τον νιώθω πάντα κοντά μου!
***
Ο Αντώνης Ρεπάνης εμφανίστηκε τελευταία φορά τηλεοπτικά σε εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα όπου έπαιζε και τραγουδούσε πέντε ώρες χωρίς να έχει κάνει καμία πρόβα. Το 2019, τέλος Μαΐου έφυγε από τη ζωή από πνευμονικό οίδημα αφήνοντας πίσω στην οικογένειά του, αλλά και σε όλους μας τον πολύτιμο θησαυρό του, τα αθάνατα λαϊκά τραγούδια του.