Βάνα Κράβαρη
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού για την ελληνική μουσική και τη «διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς». Ολόκληρο hashtag τρεντάρει. Τα ξέρετε, μη σας τα λέμε εμείς. Το νομοσχέδιο, μεταξύ άλλων, προβλέπει την υποχρεωτική εκτέλεση ελληνόφωνων τραγουδιών σε κοινόχρηστους χώρους, σε ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα και καζίνο. Και γενικώς, δεν έχει προσγειωθεί καλά. Ούτε και άσχημα. Έχει διχάσει, ναι. Ανάμεσα σε tweets και απόψεις, διαβάσαμε και κάτι από τον Φοίβο Δεληβοριά.
Τι είναι αυτό το «υποχρεωτική ποσόστωση ελληνικής» που λέτε όλοι;
Στις 29 Φεβρουαρίου αναρτήθηκε στο opengov τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού με τίτλο «Μέτρα για τη διαφύλαξη και την ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την προστασία και την ενίσχυση του ελληνόφωνου τραγουδιού και την προστασία και διάχυση της ελληνικής γλώσσας, στο πλαίσιο της διαφύλαξης και ανάδειξης της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς – Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της εμπορικής πολιτικής του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Πολιτισμού».
Στις διατάξεις του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται τα εξής:
-Επέκταση του ορίου διαφημιστικού χρόνου στους ραδιοσταθμούς ξενόγλωσσου ρεπερτορίου που θα αυξήσουν τη μετάδοση ελληνόφωνων τραγουδιών (δίνεται η δυνατότητα μέχρι και για 30% περισσότερες διαφημίσεις, σε περίπτωση που η αύξηση του ελληνόφωνου ρεπερτορίου ξεπεράσει το 50%)
-Ο καθορισμός ποσοστού εκτέλεσης ελληνόφωνων τραγουδιών σε κοινόχρηστους χώρους με μουσική (τουλάχιστον 45% για ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, καζίνο και χώρους αναμονής μέσων μαζικής μεταφοράς)
-Η δημιουργία διαδικτυακής βάσης δεδομένων για το ελληνόφωνο τραγούδι και την ορχηστρική μουσική Ελλήνων δημιουργών
Να αναφέρουμε, επίσης, πως στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο προβλέπονται και πρόστιμα από 2.000 έως 20.000 ευρώ για την παράβαση των σχετικών διατάξεων.
H ανάρτηση του Φοίβου Δεληβοριά
Μέσα σε όλες τις αντιδράσεις έχουμε και την ψύχραιμη -το τόνισε- τοποθέτηση του Φοίβου Δεληβοριά, που έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook:
“ΨΥΧΡΑΙΜΗ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Εγώ νομίζω πως το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο έχει μεν ατέλειες και υπερβολές, αλλά είναι μια πρώτη ιστορικά προσπάθεια να δοθούν κίνητρα στην ντόπια παραγωγή, που έχει ρημάξει μετά την κατάρρευση της δισκογραφίας και την απόλυτη κυριάρχηση του «τζάμπα». Ειδικά οι επιλογές που δίνονται στα ραδιόφωνα, αλλά και μια πολιτική που αφορά τα ξενοδοχεία, τα καζίνο κλπ μου φαίνονται μια χαρά. Παρατηρήσεις θα μπορούσαν να γίνουν σε σχέση με τον συγχρονισμό στις ταινίες. Επίσης δεν συμφωνώ με τον όρο «ελληνόφωνο», γιατί αποκλείονται ωραίες αγγλόφωνες ελληνικές παραγωγές που θα μπορούσαν να ωφεληθούν κι αυτές με το νόμο. Έγραψα τον συλλογισμό μου και σε εφημερίδα που μου το ζήτησε και θα το δημοσιεύσει. Βεβαίως διαβάζω πολλά αστεία (μερικά καλά) για εναλλαγή στα μπαρ των Smiths με την «Παπαλάμπραινα» » πχ. Δεν θα λειτουργήσει βέβαια έτσι, άλλωστε η ποιότητα και οι διαβαθμίσεις της έχουν άλλους νόμους. Όταν όμως σκίζεται (οικονομικά και πνευματικά) ένας νέος ηλεκτρονικός συνθέτης πχ να κάνει κάτι όμορφο, είναι καλό να ξέρει ότι το ραδιόφωνο ή οι δημόσιοι χώροι θα του δώσουν την ευκαιρία να υπάρξει και να διαδώσει τον κόπο του, ο οποίος αγνοείται παντελώς από τους αλγόριθμους και τα playlist. Και επίσης να νιώσει την πίεση του ανταγωνισμού και της συνύπαρξης με την διεθνή σκηνή. Εκτός αν ξεκινάμε με την προϋπόθεση πως ο Έλληνας είναι κατώτερο είδος ανθρώπου -και άρα οφείλει να είναι μόνο ακροατής ή κατ’ οίκον δημιουργός. Ας γίνει μια αυστηρή διαβούλευση κι ας περάσει ο νόμος- σε σχέση με άλλες χώρες, έχει αργήσει δεκαετίες, διότι παρεμποδιζόταν από έχοντες αντίθετο οικονομικό συμφέρον. Αυτά είναι τα δικά μου 2 σεντς- ή δραχμές, αν προτιμάτε, στην γενική κουβέντα.”
