Μικροπράγματα
Από την Λία Μάγειρα
«Ορκίζομαι, εις το όνομα του Παντοδύναμού μας Θεού,
εις το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της Αγίας Τριάδος,
να χύσω και την υστέραν ρανίδα του αίματός μου, υπέρ πίστεως και Πατρίδος.
…Ορκίζομαι, «Ταν ή επί Τας» και «Νίκη ή Θάνατος» υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.»
Στις 17 Μαρτίου 1821, οι Μανιάτες ορκίστηκαν γονατιστοί μπροστά στην εκκλησία των Αγίων Ταξιαρχών «Νίκη ή Θάνατο» υπό την ηγεσία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Μέχρι το 1836 η κωμόπολη λεγόταν Τσίμοβα και ονομάστηκε Αρεόπολη με διάταγμα του Όθωνα, για να τιμηθεί η πολεμική αρετή των Μανιατών. Η ισχυρή οικογένεια των Μαυρομιχάληδων τη στόλισε με ωραίες εκκλησιές. Το χαρακτηριστικό της Αρεόπολης είναι το εντυπωσιακὀ πολυώροφο καμπαναριό των Αγίων Ταξιαρχών.
Η περιοχή συνέβαλλε στον Μακεδονικό Αγώνα. Από την Αρεόπολη ήταν ο εκδότης της εφημερίδας της Αθήνας « Ἐμπρός» Δημήτρης Καλαποθάκης. Ο Καλαποθάκης δημιούργησε το Ελληνομακεδονικό Κομιτάτο επιτροπή η οποία χρηματοδότησε και οργάνωσε την αποστολή ένοπλων σωμάτων στη Μακεδονία εναντίον της δράσης των κομιτατζήδων. Η εκστρατεία έγινε γνωστή ως Μακεδονικός Αγώνας.
Πάνω από την Αρεόπολη δεσπόζει το άγριο βουνό Σαγιάς. Τα σύννεφα κατεβαίνουν από την κορυφή του πολύ χαμηλά, φτάνοντας στο άνυδρο οροπέδιο. Το βουνό έχει ομίχλη ακόμα και το καλοκαίρι. Τριγύρω οι μανιάτικοι ελαιώνες με τα μικρόσωμα δέντρα και φραγκοσυκιές που ξεπετιούνται ανάμεσα στις πέτρες. Τόπος τραχύς, λιτός, δωρικός, επιβλητικός. Τόπος που γεννά ανθρώπους με ασυμβίβαστο χαρακτήρα. «Αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτω από τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο, αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο» γράφει ο Γιάννης Ρίτσος .
Περπατώντας στα πλακόστρωτα δρομάκια συναντάμε πολεμόπυργους, φρσγκοσυκιές, εκκλησιές. Οι πύργοι των Μαυρομιχάληδων, του Καπετανάκου, Μπαρελάκου Κουτράκου Πικουλάκη, είναι πετρόχτιστα αμυντικά μεγαλόπρεπα κτίρια με πολεμίστρες. Γύρω από την μεγάλη πλατεία των Αθανάτων, μαζεύεται η κίνηση το βράδυ. Τα παιδιά παίζουν μέχρι αργά μπροστά στο μνημείο της Επανάστασης του 1821, και στα πέτρινα κτίρια στεγάζονται καλαίσθητα μπαράκια και μεζεδοπωλεία.
Σήμερα διατηρητέος οικισμός, η Αρεόπολη φέρει τα σημάδια της αίγλης των Μαυρομιχάληδων στα πέτρινα σοκάκια και στις εκκλησίες της. Την ώρα που ο ήλιος βουτά στον Μεσσηνιακό Κόλπο βάφοντας τον ορίζοντα, ψάχνω για το
«κυπαρίσσι ανάμεσα σε δύο βουνά το λιόγερμα» του Γιάννη Ρίτσου.
Αρεόπολη ©2021 LiaMageira