Γιάννης Δημητρέλλος
Το μόνο θετικό που προκύπτει από τα πρόσφατα τρομακτικά περιστατικά γυναικοκτονιών, είναι πως ο διάλογος για το αυτονόητο – αν τις λέμε «γυναικοκτονίες» ή όχι – τείνει να περιοριστεί αρκετά, κυρίως μεταξύ ορισμένων celebrities της ελληνικής alt-right που επιμένουν δογματικά στις θέσεις τους. Η γυναικοκτονία εξελίσσεται σε κοινωνική μάστιγα στην Ελλάδα και παγκοσμίως.
Κάποτε εξυμνούσαμε χώρες όπως η Σουηδία, για την προοδευτική αντιμετώπιση των ερωτικών σχέσεων μέσα στις κοινωνίες τους. Πλέον, το «Σουηδία γίναμε» ξεθωριάζει. Σύμφωνα με την Daily Sabah, μόνο τον περασμένο Απρίλιο συνέβησαν πέντε γυναικοκτονίες μέσα σε λίγες εβδομάδες και ο πρωθυπουργός της χώρας αναγκάστηκε να καταγγείλει δημοσίως τα γεγονότα αυτά, σε σχετικό διάγγελμα του.
Είναι άραγε μόνο η Σουηδία και η Ελλάδα μέρη του προβλήματος; Ξεκάθαρα όχι. Ρεπορτάζ του MSNBC αναφέρει πως από την επιβολή των πρώτων lockdown παγκοσμίως μέχρι και σήμερα, τα περιστατικά ενδο-οικιακής βίας έχουν αυξηθεί κατακόρυφα στην Κίνα (300%!), στον Καναδά, στην Βόρεια και τη Νότια Αμερική.
Σύμφωνα με σχετική μελέτη που καταγράφηκε τον Απρίλιο του 2020 σε χώρες όπως η Κίνα, η Γαλλία, η Αργεντινή και η Κύπρος έχουν σημειωθεί ραγδαίες αυξήσεις στα περιστατικά ενδο-οικογενειακής βίας, ενώ στο Κεμπέκ λόγω των εκατοντάδων χιλιάδων περιστατικών που σημειώνονται κάθε χρόνο, η κυβέρνηση επέβαλλε αρχικά επέβαλλε αυστηρά μέτρα για την προστασία των γυναικών, όπως υποχρέωση για «βραχιολάκι» εντοπισμού σε υπόπτους και δημιουργία κέντρων υποστήριξης κακοποιημένων γυναικών. Στη συνέχεια, ανακοίνωσε τον περιορισμό των επιδοτήσεων γι’ αυτα τα μέτρα.
«Θα με σκοτώσει ο άντρας μου»
Το πρόβλημα όμως, φαίνεται να είναι ακόμα μεγαλύτερο. To παραπάνω ρεπορτάζ του MSNBC αναφέρει πως μ’ ένα google search σε φράσεις όπως «Με χτυπάει ο άντρας μου συνέχεια» ή «θα με σκοτώσει ο άντρας μου» βγαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες αποτελέσματα γυναικών που βιώνουν σχετικά προβλήματα. Ταυτόχρονα, τίποτα που να παραπέμπει σε πρωτοβουλία αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος δεν προκύπτει από αυτά τα google searches. Από το στρατόπεδο των ανδρών τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.
«Πώς να την κάνεις να σε θέλει»
Αν αναζητούμε φράσεις όπως how to control your wife ή πως να ελέγξεις τη γυναίκα σου θα βρούμε εκατοντάδες χιλιάδες αποτελέσματα. Το «how to manipulate your girlfriend» και το παρόμοιο ελληνικό «πως θα την κάνεις να σε κυνηγάει/να κολλήσει μαζί σου» είναι επίσης αρκετά δημοφιλείς αναζητήσεις. Τουτέστιν, κάθε άντρας που σκέφτεται/σχεδιάζει να βλάψει τη σύντροφο του, εχει πιθανούς τρόπους για να το πετύχει, κυριολεκτικά στις άκρες των δακτύλων του. Σε καμία περίπτωση οι σχετικές σελίδες που προκύπτουν σε κάθε αναζήτηση δεν προτρέπουν άμεσα σε έγκλημα, μπορούν όμως κάλλιστα – και χωρίς την υπαιτιότητα των δημιουργών τους- να εξελιχθούν σε χρήσιμα εργαλεία.
Είναι τρομακτικό κι όμως συμβαίνει. To lifestyle που χτίστηκε γύρω από τον άντρα- alpha male, έχει ξεφύγει από τα εξώφυλλα των κωστοπουλικών περιοδικών και θυμίζει περισσότερο αυτό του ψυχασθενή νάρκισσου Patrick Bateman, μέσα από τις σελίδες της «Αμερικάνικης Ψύχωσης» του Brett Easton Ellis.
Την ίδια στιγμή, η ελληνική κοινωνία, όπως και πολλές ακόμα ανά τον πλανήτη, το μόνο που κάνει είναι το να διαπιστώνει το πρόβλημα και ενίοτε να συζητά και για το αυτονόητο: αν πρέπει να το λέμε «γυναικοκτονία» ή όχι, ενώ και εκείνη η τηλεοπτική τοποθέτηση του αστυνομικού Μπαλάσκα πως η άμεση ομολογία «βγάζει λάδι» εν δυνάμει γυναικοκτόνους, σίγουρα δεν βοήθησε την κατάσταση.
Επίσης, ούτε οι αναρτήσεις αντρών που απολογούνται εκ μέρους της πατριαρχίας μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, όσο κι αν ορισμένοι, όπως ο Ζήσης Ρούμπος, θίγουν εύγλωττα τα κακώς κείμενα της.
Κάποια μικρά βήματα, όπως η δημιουργία του αμερικάνικου μη κερδοσκοπικού οργανισμού A Call To Men, που επιχειρει΄να διδάξει το σεβασμό από τον άνδρα προς τη γυναίκα ίσως δίνουν ένα καλό παράδειγμα και στη δική μας κοινωνία, όπου οι macho άντρες και οι bimbo γυναίκες των reality γίνονται με άνεση viral, όπου μια γραφική ξεπατικωσούρα της αμερικάνικης pop/trap είναι διαρκής «τάση» στο ελληνικό τραγούδι και προβάλλεται παντού, όπου τα αγόρια από τη στιγμή που παίρνουν στα χέρια τους ένα κινητό, μαθαίνουν να πηθικίζουν τον 50 Cent και τον Eminem και τα κορίτσια τη Nicki Minaj και την Cardi B.
Αγόρια και κορίτσια «μαθαίνουν» ότι είναι κουλ να μισείς τους παχουλούς, τους μαύρους, τους ομοφυλόφιλους, γιατί το ίδιο κάνουν και αυτοί που βγαίνουν στα παράθυρα των τηλεοπτικών εκπομπών, αυτοί που ενδεχομένως ψηφίζουν και οι γονείς τους στις εκλογές.
Ναι, ίσως πρέπει επιτέλους κάποιος να μας πάρει όλους (ανεξαιρέτως) από το χέρι και να μας μάθει από την αρχή κάποια πράγματα: Πώς είναι κουλ να αγαπάς κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από το χρώμα ή το σχήμα του σώματός του, πως μπορείς να βρεις μια άκρη με το κορίτσι σου, χωρίς να της φερθείς τοξικά. Υπάρχει κι άλλος δρόμος.