Γιώργος Τσαγκόζης
Πήγα στα Χανιά, το τριήμερο 26-29 Σεπτεμβρίου, για το Chaniartoon 2025, για να βρεθώ ανάμεσα σε κόμικς, animation, μουσικές και το βασικότερο για κουβεντούλα με δημιουργούς από την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Δηλαδή, τι άλλο να ζητήσει ένας φίλος της τέχνης, και ειδικά της 9ης; Το Chaniartoon δεν είναι απλώς ένα φεστιβάλ· είναι μια γιορτή εικόνας και ήχου που απλώνεται σε όλη την πόλη!
Φέτος πραγματοποιήθηκε η 9η διοργάνωση, με το κεντρικό θέμα της έκθεσης να είναι το “Into the Crisis” – μια καλλιτεχνική εξερεύνηση πάνω στις έννοιες της κρίσης, υπαρξιακής και οικονομικής, μέσα από την οπτική των Ελλήνων δημιουργών. Βρέθηκα κι εγώ εκεί, για να ζήσω από κοντά το πώς τα Χανιά μετατρέπονται σε ένα ανοιχτό εργαστήριο τέχνης και δημιουργικότητας.
Ήταν η πρώτη φορά που παρευρέθηκα στο Chaniartoon, οπότε δεν ήξερα τι να περιμένω ως προς την ποιότητα της διοργάνωσης, τον αριθμό των δημιουργών και τη διάθεση του κόσμου. Όσα έζησα με εξέπληξαν θετικά.
Η ποιότητα της διοργάνωσης, με τις καλοστημένες εκθέσεις, τις ομιλίες των δημιουργών, τα περίπτερα με όλο σχεδόν το παρόν και το μέλλον των ελληνικών κόμικς, και φυσικά τη ζωντανή μουσική που δε λείπει από κανένα φεστιβάλ που σέβεται τον εαυτό του, ήταν εξαιρετική. Ως βετεράνος των ελληνικών φεστιβάλ κόμικς, μπορώ να πω ότι σε κάποια σημεία θύμιζε ως προς το μεράκι που έβαλαν οι διοργανωτές τους, τα ιστορικά φεστιβάλ της Βαβέλ.
Στην έκθεση είδαμε καρέ από νέα κόμικς όπως το «Θανάσης Βέγγος – Η γαλέρα της ζωής μου» των Θανάση Πέτρου και Σπύρου Δερβενιώτη, τη διασκευή σε κόμικ της ταινίας του Σταύρου Τσιώλη «Ας περιμένουν οι γυναίκες», τη «Προφητεία του Αρμαντίλλο» του Ιταλού σταρ των κόμιξ Τζέροκαρκάλε που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά και για το οποίο μιλήσαμε με τους συνεκδότες του τον Γιάννη Ιατρού και τον Μάριο Ιωαννίδη, τον διευθυντή του φεστιβάλ, το εξαιρετικό νέο κόμικ του Μιχάλη Διαλυνά «Zawa», καθώς και δύο σημαντικά αφιερώματα: στα 18 χρόνια «Hard Rock» του Τάσου Μαραγκού (Tasmar) και στα 20 χρόνια του επικού κόμικ του Γιάννη Ρουμπούλια «Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα». Ξεχωριστές ήταν επίσης οι συλλογικές ανθολογίες Η μέρα της κρίσης – με 55 δημιουργούς να αποτυπώνουν ιστορίες γύρω από την οικονομική και υπαρξιακή κρίση, και Μες στην Ελλάδα των Τεμπών, όπου 20 σκιτσογράφοι παρουσίασαν έργα αφιερωμένα στο έγκλημα των Τεμπών.
Αγοράσαμε τα κομιξάκια μας, παρακολουθήσαμε τις εξαιρετικές ομιλίες του φεστιβάλ, δοκιμάσαμε τις τσικουδιές μας και απολαύσαμε τις τρεις μεγάλες μουσικές βραδιές του Chaniartoon.
Την Παρασκευή ο Μπάμπης Μπατμανίδης με την μπάντα του παρουσίασαν ζωντανά το soundtrack της ταινίας Ας περιμένουν οι γυναίκες, με την ταινία να προβάλλεται ταυτόχρονα στο φόντο. Το Σάββατο στη σκηνή ανέβηκαν οι Social Waste, ενώ την Κυριακή το φεστιβάλ έκλεισε με τον Σπύρο Γραμμένο. Η τελευταία συναυλία διακόπηκε από μια ξαφνική μπόρα, που λειτούργησε σαν φυσικό φινάλε του αποκαλόκαιρου και της διοργάνωσης.
Άφησα τα Χανιά και το Chaniartoon με τις καλύτερες εντυπώσεις και με αισιοδοξία για το μέλλον των ελληνικών κόμικς. Εις το επανιδείν!
