«Ήρθανε και οι φίλοι μου να μάθουν το ρεζίλι μου, μάτωσαν τα χείλη μου, άλλη μια φορά». Ξυπνούσα σαν φάλτσα νότα του Κώστα Μακεδόνα, όταν συνειδητοποιούσα πως γι’ άλλη μια μέρα θα έπρεπε να δουλέψω στο μαγαζί με τα αθλητικά. Φορούσα το κόκκινο πουκάμισο, το σκουφάκι του Άγιου Βασίλη (και όμως ναι, για τα κορίτσια το αντίστοιχο σκουφάκι είχε κέρατα ταράνδου, καμία τύχη), το φρεσκοσιδερωμένο παντελόνι και τα αθλητικά παπούτσια, κοιταζόμουν στον καθρέφτη του αυτοκινήτου, χαιρετούσα άκεφα τον πατέρα μου και έμπαινα στο μαγαζί. Η παράσταση ξεκινούσε.
Φώτα σ’ εμένα παρακαλώ.
Μπαίνοντας στο μαγαζί, ένας ήχος τρυπούσε τα αυτιά μου: «Heal the wooooooorld, let them know it’s Christmas time and heeeeeeal the wooooorld» ακούγονταν οι φωνές ενός γκρουπ από εκατομμυριούχους ποπ σταρς της δεκαετίας του `80 που έκαναν πράξη αυτό που αργότερα περίγραψε ιδανικά ο Τζίμης Πανούσης ως «φιλανθρωπία με ναρκωτικά και ροκ εν ρολ».
Η μουσική αυτή, με τα ding-dong των ξυλόφωνων περασμένα από αντηχήσεις και άλλα εφέ συνθεσάιζερ, διασκορπιζόταν πάνω από τα νευρικά κεφάλια πελατών, που συνωστίζονταν στην ουρά του ταμείου ή πάνω από κρεμάστρες με αθλητικές φόρμες, κάλτσες, παπούτσια, μπροστά από συναδέλφους μου, που υποκρίνονταν πως όχι, όλα πάνε καλά και δεν έχουν ξεθεωθεί στην κούραση. Η πώληση είναι κυρίως, μια εξελιγμένη εκδοχή της υποκριτικής.
Mariah Carey – All I Want for Christmas Is You (Make My Wish Come True Edition)
“All I Want For Christmas Is You” by Mariah Carey (Make My Wish Come True Edition)Listen to Mariah Carey: https://MariahCarey.lnk.to/listenYD Subscribe to th…
Μέχρι να χαιρετήσω μερικά από τα παιδιά που θα δουλεύαμε μαζί την ίδια βάρδια, η μουσική είχε αλλάξει. Η Mariah Carey σ’ ένα ντελίριο ευτυχίας, φώναζε BABY ALL I WANT FOR CHRISTMAAAAS IS YOUUUUUUUU. Βγαίνοντας από το αποθηκάκι που όλοι κάναμε κάτι σαν ασκήσεις θάρρους (ή έστω ένα τσιγάρο) πριν βγούμε για δουλειά – το αποθηκάκι μέσα στο οποίο έπαθα την πρώτη κρίση πανικού της ζωής μου – έβλεπα το πρώτο περιστατικό με πελάτη: Εκείνος ζητούσε βερμούδα (στο καταχείμωνο). Ο πωλητής δεν μπορούσε να βρει τη βερμούδα που ήθελε ο πελάτης. Όμως ο πελάτης ήταν αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση και ξαφνικά έβρισκε μια βερμούδα, ένα παντελόνι, ένα κοντάρι σημαίας, κάτι τελοσπάντων που ήταν κοντά σε αυτό που ήθελε να αγοράσει. Φώναζε και κατηγορούσε τον πωλητή ως άσχετο. Ωρυόταν «Φέρε μου έναν υπεύθυνο νεαρέ!».
Από σεβασμό προς το συνάδελφο που «δικαζόταν» για μια βερμούδα, καθόμουν μακριά και έκανα πως τακτοποιώ t-shirts ή έδινα κάποιο φτηνό ζευγάρι απομίμησης γνωστού brand αθλητικών παπουτσιών σε κάποιο φιλήσυχο ηλικιωμένο που είχε να πλύνει τα πόδια του από την εποχή που είχαμε δραχμές. Τελικά, ο υπεύθυνος, ως μοντέρνος Πόντιος Πιλάτος έβρισκε τη λύση, ψιθυρίζοντας κάτι σε πλήρη πληθυντικό και με ανείπωτη ενοχή. Οι Destiny’s Child στο background τραγουδούσαν Does it feel like Christmas? Ναι, εμένα μου λες.
Destiny’s Child – 8 Days of Christmas (Official Music Video)
Watch the official music video for “8 Days of Christmas” by Destiny’s ChildListen to Destiny’s Child: https://DestinysChild.lnk.to/listenYDSubscribe to the o…
Οκτώ μέρες μετά στις 2 Ιανουαρίου, είχε προγραμματιστεί η ετήσια απογραφή, δηλαδή ένα 14ώρο δουλειάς στην αποθήκη, με πρωταγωνιστές εμένα και όλους τους – ξεθεωμένους – συναδέλφους μου, που είχαν υπομείνει 8ώρα και 10ώρα και 12ώρα αντιμέτωποι με πελάτες που δεν έλεγαν να φύγουν από το κατάστημα, ακόμα και όταν η ώρα είχε πάει εννέα και τέταρτο και τα φώτα είχαν σχεδόν κλείσει.
Επιστροφή στο Τώρα
Η παραπάνω αφήγηση χρονολογείται από την παραμονή Χριστουγέννων του 2005 και ο υποφαινόμενος έπαψε να εργάζεται ως πωλητής όταν μάζεψε τα χρήματα που απαιτούνταν για το μεταπτυχιακό του στην Αγγλία. Σήμερα, 16 χρόνια μετά, οι εμποροϋπάλληλοι δεν περνούν καλύτερα. Αρκετές Κυριακές είναι πια εργάσιμες και ακόμα και οι αργίες των Χριστουγέννων είναι υπό συζήτηση για το άνοιγμα μαγαζιών γνωστών επιχειρήσεων του λιανεμπορίου. Η κασέτα με τα χριστουγεννιάτικα που διαρκεί περίπου μισή ώρα και παίζει σε λούπα, σε κάθε μαγαζί, από το πρωί ως το βράδυ, έχει μείνει ίδια και απαράλλαχτη.
Είναι cringe το να «κουνάς το δάκτυλο» μέσα από ένα κείμενο, το ξέρω. Όμως ο πελάτης δεν έχει πάτα δίκιο. Όμως αυτό το cringe «δάκτυλο» έχει ιερό σκοπό: Όταν ψωνίζετε, να είστε ευγενικοί και να δείχνετε κατανόηση προς τον πωλητή. Let them know it’s Christmas time, όπως θα έλεγε και ο Bob Geldof.
Band Aid 30 – Do They Know It’s Christmas? (2014)
Band Aid 30 – ‘Do They Know It’s Christmas’ Buy the song. Stop the virus. #BandAid30 Download now on iTunes – http://po.st/DoTheyKnowGoogle Play – http://p…
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
https://mikropragmata.lifo.gr/zoi/i-mitera-pou-apofasise-na-pei-tin-alitheia-sta-paidia-tis-gia-ta-dora-ton-christougennon/
