Δημήτρης Καβατζικλής
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ναζί έκαψαν ένα αυστριακό κάστρο γεμάτο αριστουργήματα της τέχνης, συμπεριλαμβανομένων τριών έργων του Gustav Klimt με τίτλο «Φιλοσοφία», «Ιατρική» και «Νομολογία». Τους πίνακες είχε παραγγείλει το Πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1900 και προοριζόταν να κοσμήσουν το ταβάνι της μεγάλης αίθουσάς του κτηρίου, αλλά μετά την ολοκλήρωσή τους θεωρήθηκαν πορνογραφικές και δεν εκτέθηκαν ποτέ. Μέχρι σήμερα ήταν γνωστοί μόνο από ασπρόμαυρες φωτογραφίες, διαβάζουμε στο openculture.
Χάρη σε μια πρωτοποριακή τεχνική αποκατάστασης, οι φωτογραφίες απέκτησαν χρώμα και εκτίθενται σε μια διαδικτυακή γκαλερί με 130 πίνακες του καλλιτέχνη από το Google Arts & Culture με την ονομασία Klimt vs. Klimt. Είναι μια αναδρομική εξερεύνηση των πολλών αντιφάσεων του καλλιτέχνη. «Ήταν λόγιος ή καινοτόμος; Φεμινιστής ή γυναικάς; Διάσημος καλλιτέχνης ή ταπεινός τεχνίτης; Η απάντηση, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι και τα δύο», σημειώνει η Google.
Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης μια γκαλερί επαυξημένης πραγματικότητας, η οποία οργανώνει ψηφιακά 63 από τα αριστουργήματα του Klimt. Το κοινό μπορεί να περπατήσει τις αίθουσες του χώρου της γκαλερί σε κλίμακα και να μεγεθύνει τους πίνακες με εξαιρετικά υψηλή ανάλυση.
Έχοντας σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Τεχνών στη Βιέννη, τα πρώιμα έργα του Klimt είναι ακαδημαϊκά, ρεαλιστικά, επίσημά και κάπως συντηρητικά. Το 1888 εξελέγη επίτιμο μέλος του Πανεπιστημίου του Μονάχου και του Πανεπιστημίου της Βιέννης και έλαβε το Χρυσό Τάγμα της Αξίας από τον αυστριακό αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α’. Αργότερα το έργο του κρίθηκε άσεμνο, γεγονός που στάθηκε σημαντικό εμπόδιο στην καριέρα του.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, έγινε ιδρυτικό μέλος του κινήματος της «Αποσύνδεσης» της Βιέννης, δημιουργώντας μερικά από τα πιο διάσημα συμβολιστικά έργα κατά τη «χρυσή φάση» του, όταν πολλά από τα έργα του περιείχαν αληθινό φύλλο χρυσού ως φόρο τιμής όχι μόνο στον πατέρα του αλλά και στη βυζαντινή τέχνη. Αυτό ήταν και το αποκορύφωμα της καριέρας του κατά τη διάρκεια του οποίου παρήγαγε έργα όπως «Το φιλί».
Από πολλές απόψεις, ο Klimt ενσάρκωσε την αντίφαση. Θαυμαστής της πολυτέλειας, απέφευγε την πολυκοσμία και ξόδευε τόσο πολύ χρόνο ζωγραφίζοντας τοπία κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών που οι ντόπιοι τον αποκαλούσαν Waldschrat, «δαίμονα του δάσους».
Δείτε τη συλλογή εδώ. Και σε επαυξημένη πραγματικότητα εδώ.