Δημήτρης Καβατζικλής
Αν η μουσική είναι, εξ ορισμού, οργανωμένος ήχος, τότε το 4’33” είναι αντι-μουσική, η σκόπιμη απουσία οργανωμένου ήχου. Ωστόσο, δεν είναι σιωπή. Το κομμάτι αποτελεί ένα πλαίσιο του αποδιοργανωμένου ήχου όπως αυτός εμφανίζεται ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον, λέει το openculture.
Σε μια αίθουσα συναυλιών, το 4’33” περικλείει όλους τους μη μουσικούς θορύβους που παράγουν οι παρευρισκόμενοι, τόσο στη σκηνή όσο και τα καθίσματα. Φυσικά, το κομμάτι ακούγεται εντελώς διαφορετικό όταν παίζεται στους δρόμους μιας μεγάλης πόλης. Και ο John Cage έκανε ακριβώς αυτό το 1973, με ένα πιάνο στη μέση της Harvard Square στη Βοστώνη.
«Άνοιξε το κάλυμμα του πιάνου υπό τον ήχο των αυτοκινήτων που περνούσαν και δεν έκανε τίποτα για τέσσερα λεπτά και τριάντα τρία δευτερόλεπτα, εκτός από να ελέγχει το χρονόμετρο του», γράφει η Ellen Pearlman του Brooklyn Rail. «Στη συνέχεια, οι εργάτες μετέφεραν αργά- αργά το πιάνο με ένα καρότσι, ενώ ο αυτός έμοιαζε με ταλαιπωρημένο Ιάπωνα μοναχό.»
Δείτε το βίντεο
John Cage performs “4:33”
John Cage performs “4:33”
Το κλιπ προέρχεται από το οπτικοακουστικό αφιέρωμα του Nam June Paik στον συνθέτη με τίτλο A Tribute to John Cage, που τον θεωρούσε μια από τις σημαντικότερες πηγές έμπνευσης, μαζί με τους συμπατριώτες του, στο διεθνές πειραματικό καλλιτεχνικό κίνημα Fluxus. (Μια δεκαετία αργότερα θα συνεργαστούν για το πρωτοχρονιάτικο πρότζεκτ Good Morning Mr. Orwell).
«Εδώ ο Paik αντιστρέφει την πρόταση του John Cage υπερφορτώνοντας την οθόνη με μηνύματα», γράφει η Thérèse Beyler στο New Media Encyclopedia. «Αυτό είναι το Zen για την τηλεόραση», γράφει ένα από τα μηνύματα που εμφανίζονται στην οθόνη. «Ακούτε τον γρύλο;», ρωτάει ένα άλλο, «…ή ένα ποντίκι». Μάλλον απίθανο στην πολύβουη διασταύρωση, αλλά από την άλλη, μπορούμε να ακούσουμε οτιδήποτε αν προσπαθήσουμε πραγματικά.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μουσικό κουίζ, που *μόνο* οι άνω των 30 θα σκίσουν | Ξένη μουσική – Μικροπράγματα
Πόσο καλά γνωρίζεις την ξένη μουσική των ’70s, ’80s και ’90s; Κάνε το τεστ των 20 ερωτήσεων