Δυο θεολόγοι λένε ότι ο Ιησούς ήταν θύμα σεξουαλικής βίας. Να γιατί

Μπορεί η ιστορία του Ιησού (πόσο μάλλον η Ανάστασή του ή η φύση του ως «Θεανθρώπου») να αμφισβητείται έντονα από ιστορικούς, όμως η Σαρακοστή είναι σύμφωνα με την Εκκλησία μια πρόσκληση σε όλους όσους επιθυμούν να προβληματιστούν βιώνοντας τα βασανιστήρια της σταύρωσης του Ιησού, όπως αυτή περιγράφεται στην Καινή Διαθήκη.

Είναι μία από τις πιο γνωστές ιστορίες της ανθρώπινης ιστορίας, ωστόσο, παρόλο που μνημονεύεται τόσο συχνά, υπάρχει ένα κομμάτι της ιστορίας που, σύμφωνα με τους ακαδημαϊκούς Katie Edwards και David Tombs σε δημοσίευση του «The Conversation», δέχεται ελάχιστη προσοχή: η απογύμνωση του Ιησού.

Η απογύμνωση του Ιησού

Πρόκειται μια δυνατή απεικόνιση ταπείνωσης, βίας και κακοποίησης. Η ιδέα ότι ο Ιησούς δέχτηκε κακοποίηση μπορεί να φαίνεται περίεργη στην αρχή, αλλά η σταύρωση ήταν η «υπέρτατη τιμωρία» και η απογύμνωση και έκθεση των θυμάτων δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια σκόπιμη ενέργεια που οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν για να ταπεινώσουν και να υποβαθμίσουν εκείνους που ήθελαν να τιμωρήσουν. Που σημαίνει ότι η σταύρωση ήταν κάτι περισσότερο από φυσική, ήταν επίσης μια συναισθηματική και ψυχολογική τιμωρία. Γι’αυτό και στη χριστιανική τέχνη ο εσταυρωμένος απεικονίζεται πάντοτε με το ιμάτιο – θα ήταν πολύ προκλητικό αν απεικονιζόταν χωρίς αυτό.

Στον αντίλογο, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η απογύμνωση του Ιησού είναι μεν μια μορφή βίας και κακοποίησης, αλλά όχι απαραίτητα σεξουαλική βία ή σεξουαλική κακοποίηση. Ωστόσο, αν λάβουμε υπόψιν ότι ο σκοπός της απογύμνωσης ήταν να ταπεινώσει και να εξευτελίσει τον αιχμάλωτο και ότι η απογύμνωση έγινε ενάντια στη θέλησή του με μοναδικό σκοπό τη διαπόμπευση, τότε η αναγνώρισή του ως μορφή σεξουαλικής βίας ή σεξουαλικής κακοποίησης φαίνεται εντελώς δικαιολογημένη. Η όλη σκηνή υπογραμμίζει την ευάλωτη θέση του γυμνού κρατούμενου, ο οποίος απογυμνώνεται και εκτίθεται μπροστά στις συγκεντρωμένες τάξεις των Ρωμαίων στρατιωτών. Η εξουσία και ο έλεγχος της ρωμαϊκής εξουσίας αντιπαραβάλλεται με την ευπάθεια και την αναγκαστική υποταγή του .

Καταπολέμηση του στίγματος

Το φύλο του Ιησού είναι κεντρικό στοιχείο στην απροθυμία των πιστών να αναγνωρίσουν τη σεξουαλική κακοποίηση στην οποία υποβάλλεται. Η σεξουαλική κακοποίηση δεν αποτελεί μέρος της αφήγησης της αρρενωπότητας που είναι εγγενής στις αναπαραστάσεις του Ιησού. Οι γυμνές γυναίκες, ωστόσο, αναγνωρίζονται αμέσως ως σεξουαλικά αντικείμενα- μια γυναίκα που εξαναγκάστηκε να απογυμνωθεί θα αναγνωριζόταν αμέσως ως θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Αν ο Χριστός ήταν γυναικεία φιγούρα, δεν θα διστάζαμε να αναγνωρίσουμε τη δοκιμασία του ως σεξουαλική κακοποίηση. Πολλοί χριστιανοί εξακολουθούν να διστάζουν να δεχτούν το γεγονός ότι ο Ιησούς υπήρξε θύμα σεξουαλικής βίας και φαίνεται να θεωρούν τη σεξουαλική κακοποίηση ως αποκλειστικά γυναικεία εμπειρία.

Η σεξουαλική κακοποίηση του Ιησού λείπει από την εξιστόριση των Παθών και του Πάσχα. Είναι όμως χρήσιμο να αναγνωρίσουμε τον Ιησού ως θύμα σεξουαλικής βίας για να αντιμετωπίσουμε το  στίγμα που δέχονται όσοι έχουν βιώσει σεξουαλική κακοποίηση και ιδιαίτερα οι άνδρες. Όταν αναγνωρίσουμε τη σεξουαλική κακοποίηση του Ιησού ίσως να είμαστε πιο πρόθυμοι να αναγνωρίσουμε τη σεξουαλική κακοποίηση και στο δικό μας περιβάλλον.