Όταν ζούσα στην πόλη, δεν πρόσεχα καν τον καιρό έξω. Ως σπιτόγατος ρύθμιζα το ερκοντίσιον ή τη θέρμανση όπως έπρεπε και δεν με αφορούσε καθόλου η εξωτερική θερμοκρασία.
Από τότε που ήρθαμε και ζούμε στην Χαλκιδική, σ’ ένα σπίτι που φτιάχτηκε ως εξοχικό πριν από 5 δεκαετίες, χωρίς να έχει βιώσει ακόμη καμία ενεργειακή αναβάθμιση, με μηδαμινή μόνωση που έχει ως αποτέλεσμα έξτρα κρύο το χειμώνα κι έξτρα καύσωνα το καλοκαίρι, ξαφνικά εθίστηκα στην παρακολούθηση των δελτίων καιρού.
Μια περίοδος παγωνιάς μπορεί στην πόλη να μου έδινε μια αίσθηση θαλπωρής, ή αντίστοιχα ένας καύσωνας να με χαλάρωνε, εδώ όμως οι μεταβολές του καιρού μπορεί να αποβούν -και έχουν αποβεί μερικές φορές- καταστροφικές. (Γι’ αυτό και μαζεύουμε χρήματα για ενεργειακή αναβάθμιση, πριν έρθει ξανά ο χειμώνας.)
Τέλος πάντων. Το τελευταίο διάστημα συμβαίνει κάτι που πολύ μου έχει αρέσει – και έχει κρατήσει ανέλπιστα πολύ. Έχουμε καιρό Λος Άντζελες.
Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος όρος, είναι όμως πολύ γνωστό κλισέ. Χωρίς να έχω πάει ποτέ εκεί έχω διαβάσει δεκάδες φορές για τον καιρό της πόλης: Είναι ο τέλειος, καθημερινά ηλιόλουστος καιρός – με θερμοκρασίες τόσο όσο.
Σταθερός, χωρίς πολλές εκπλήξεις, καθημερινά μεταξύ 17 με 27 βαθμούς Κελσίου δεν είναι ούτε πολύ ζεστός, ούτε κρύος. Δεν χρειάζεσαι ζακέτα το βράδυ, δε σκας μέσα στην ημέρα. Και έχεις ήλιο σχεδόν κάθε μέρα.
Ακόμα και τώρα που μπήκα να δω τον περίφημο «καιρό Λος Άντζελες» παρατηρώ μεγάλη, σταθερή ομοιότητα με τον «καιρό Σιθωνίας».
Παρότι η ομοιομορφία στη Σιθωνία θα διαταραχθεί για δυο μέρες και θα πέσει καναδυό βαθμούς η θερμοκρασία, τα πράγματα ξαναγίνονται ίδια κι απαράλλαχτα με όσα ζούμε εδώ ολόκληρο τον τελευταίο μήνα.
Κι έχω να πω ότι ανακάλυψα τον αγαπημένο μου καιρό. Ξέρω πως σύντομα οι βαθμοί θα πάρουν την ανηφόρα κι ο καύσωνας θα μας χτυπήσει αλύπητα (και σε ένα βαθμό απολαυστικά) αλλά αυτό περιμένω/φοβάμαι εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα, από τότε που υποτίθεται πως ήρθε το καλοκαίρι με το που έληξε η καραντίνα.
Είχα διαβάσει πως η Θεσσαλονίκη (όπου ζούσα σχεδόν όλη μου τη ζωή) είναι στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με τη Νέα Υόρκη και γι’ αυτό έχει συχνά παρόμοιο καιρό. Τώρα απολαμβάνω στη Χαλκιδική καιρό Λος Άντζελες. Σίγουρα θα τον βαριόμουν αν κρατούσε για πάντα, αλλά όσο αντέξει, για μένα θα είναι κέρδος.



Δλδ τα παλιά τα χρόνια δεν είχε πιο κρύο στην Χαλκιδική και πιο φυσιολογικό καιρό στην Αθήνα; Σαν τον έναν Νορβηγό γεωργό που λέει εμένα μου αρέσει η κλιματική αλλαγή γιατί τώρα μπορώ και καλλιεργώ κλίματα και φτιάχνω κρασί ενώ παλιά ήταν αδιανόητο. Και δεν σκέφτεται τις επιπτώσεις της ξηρασίας που θα πάει και στην πόρτα του κάποια στιγμή.