Μικροπράγματα
Οι εικόνες του Γιώργου Καραμποτάκη απ’ το Πήλιο και το κείμενό του:
«Είναι η ώρα που πνίγεται το δείλι και κουράζομαι ψάχνοντας τα ερέβη…»
Έτσι τελειώνει η Ρίμα από την ποιητική συλλογή, στροφή, κοχύλια, σύννεφα του Σεφέρη.
Έρεβος το πυκνό σκοτάδι που επικρατεί στα βάθη της Γης. Εκεί ακροβατούσαν οι ψυχές μέχρι να φτάσουν στις πύλες του Άδη. Ο Έρεβος προήλθε από το Χάος και την Γαία με την μεσολάβηση του
Έρωτα. Η Νύχτα το αδερφικό ήμισy του και ο Έρεβος συμβολίζουν την σιωπή και το βάθος της νύχτας.
Μαζί δημιούργησαν τον αιθέρα, το Φως του Ουρανού και την Ημέρα, τα τρία βασικά στοιχεία του σύμπαντος κατά την αρχαία μυθολογία. Η Περσεφόνη, οι Ερινύες, ο Κέρβερος, οι Εκατόγχειρες και ο Πλούτωνας κατοικούν στον Έρεβο και γιορτάζουν την μεγαλύτερη νύχτα με την μορφή της εποχής του χειμώνα. Εμφανίζονται στα δάση των ψηλών βουνών των Κενταύρων προσπαθώντας να τους ξυπνήσουν από τον αιώνιο χειμερινό λήθαργο τους.
Όταν καταφτάσουν, το τοπίο αποκόπτεται από τα εγκόσμια και ακροβατεί στο μεταίχμιο της εξωκοσμικής ύλης. Σφοδροί άνεμοι ζωντανεύουν τα δάση κάνοντας τα να χορεύουν από τον Αιθέρα που τους αγγίζει ,αλλά δέντρα ουρλιάζουν από την ασφυχτική πίεση που τα στραγγαλίζει σπάζοντας .Το φως του ουρανού γίνεται ένα λευκό δειλινό, σαν πέπλο πυκνής ομίχλης που ξεδιψάει την Γαία με την βροχή που φέρνει. Η Γαία πλέον υποχωρεί σαν το χιόνι της άνοιξης στο εξωκοσμικό πεδίο που ταλαντεύεται, αποκαλύπτοντας τους κοιμώμενους Κένταυρους που ο Έρεβος έχει τυφλώσει στον αιώνιο ύπνο στις ρίζες του δάσους.
Οι Κένταυροι αιωρούμενοι στο αιώνιο Χάος ξυπνάνε και καλπάζουν μαζί με τους κατοίκους του Ερέβους μέχρι την αρχή της άνοιξης που το Έρεβος εξαφανίζεται και οι Κένταυροι επιστρέφουν στο βουνό τους, το σημερινό Πήλιο για να γιορτάσουν την απελευθέρωση τους από τα δεσμά του σκοτεινού, έρεβου χειμώνα.
*instagram.com/giorgos_photoworld