Δημήτρης Καβατζικλής
Όποιος έχει μεγαλώσει με ένα ή περισσότερα αδέρφια γνωρίζει πολύ καλά ότι οι διαφωνίες και οι καυγάδες μεταξύ αδερφών για ασήμαντες συνήθως αφορμές δεν σταματάνε ποτέ. Κοιτάζοντας πίσω πιθανότατα μετανιώνουμε για όλες αυτές τις συγκρούσεις, καθώς πλέον μας φαίνονται τελείως ασήμαντες και ανούσιες, γράφει ο Independent.
Ωστόσο, μια έρευνα από το Κέντρο Οικογενειακών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ δείχνει ότι ένας υγιής ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια μπορεί να βοηθήσει στην ψυχική και συναισθηματική τους ανάπτυξη δίνοντας τους πολύτιμες κοινωνικές δεξιότητες.
Η μελέτη, με τίτλο Toddlers Up είναι μέρος ενός πενταετούς ερευνητικού προγράμματος που ανέλυσε τη γνωστική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών ηλικίας δύο έως έξι ετών.
140 παιδιά συμμετείχαν στη μελέτη και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ύπαρξη ενός αδερφού ή μιας αδερφής μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην πρώιμη ανάπτυξη ενός ατόμου, ακόμη και αν η σχέση είναι αρνητική.
Η μελέτη περιελάμβανε βιντεοσκοπήσεις όπου τα παιδιά αλληλεπιδρούσαν με συγγενείς, φίλους και αγνώστους, συνεντεύξεις, ερωτηματολόγια και μια σειρά δοκιμών που αξιολόγησαν τη χρήση της γλώσσας, τη μνήμη και τον αυτοέλεγχο.
Ωστόσο, η έρευνα έδειξε ότι μόνο ο ήπιος ανταγωνισμός είχε θετικά αποτελέσματα, αφού η διαρκής διαμάχη μεταξύ δύο αδελφών για αρκετά χρόνια θα μπορούσε να οδηγήσει σε δυσκολία στην οικοδόμηση σχέσεων και σε θέματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή.
Η Δρ. Claire Hughes, η οποία εργάστηκε στη μελέτη είπε:
«Η παραδοσιακή άποψη είναι ότι η ύπαρξη ενός αδελφού ή μιας αδελφής οδηγεί σε μεγάλο ανταγωνισμό για την προσοχή και την αγάπη των γονέων. Στην πραγματικότητα, τα ευρήματα μας δείχνουν ότι η κοινωνική αντίληψη των παιδιών επιταχύνεται μέσω της αλληλεπίδρασης τους με τα αδέλφια τους.
Ένας από τους βασικούς λόγους για αυτό φαίνεται να είναι ότι ο αδελφός ή η αδερφή είναι φυσικός σύμμαχος. Συχνά βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος και ασχολούνται με τις ίδιες δραστηριότητες, γεγονός που τα βοηθά να αναπτύξουν επίγνωση των ψυχικών καταστάσεων με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπα.»
Οι μελετητές παρατήρησαν ότι όταν τα παιδιά βρισκόταν σε ένα περιβάλλον παιχνιδιού, συχνά συζητούσαν σε βάθος τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Αυτό ονομάζεται «συναισθηματικό ικρίωμα» και επιτρέπει στα παιδιά να δημιουργήσουν μια ιστορία που τα βοηθά να αναπτύξουν ιδέες σχετικά με την ψυχική τους κατάσταση.
Επιπλέον, όταν δύο παιδιά βρίσκονται μόνα τους σε ένα δωμάτιο και πειράζονται ή διαφωνούν μεταξύ τους, εκφράζουν κάποιους είδους συναισθηματική γλώσσα. Μερικές φορές το νεαρότερο από τα αδέρφια, που έχει λιγότερη εμπειρία ζωής, βελτιώνεται κοινωνικά λόγω της αλληλεπίδρασης του με έναν μεγαλύτερο παιδί.
Η Hughes πρόσθεσε: «Τα παιδιά που είχαν τις καλύτερες αποδόσεις σε εργασίες που έχουν σχεδιαστεί για να δοκιμάσουν την κοινωνική τους κατανόηση προέρχονταν από οικογένειες όπου η μητέρα ξεκίνησε συνομιλίες στις οποίες τα παιδιά επεξεργάστηκαν ιδέες, υπογράμμισαν διαφορές απόψεων ή συντονίστηκαν στα ενδιαφέροντα τους.
Έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στον ευεργετικό αντίκτυπο που έχει ο διάλογος στην ανάπτυξη των παιδιών. Αυτή η έρευνα δείχνει ότι πρέπει επίσης να επικεντρωθούμε στη φύση και την ποιότητα του διαλόγου.»
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όταν τα μικρότερα αδέρφια σου καταστρέφουν την τέλεια ζωή σου 😂