σε ,

Εξωφρενικός κυνισμός και παραπλάνηση – Ο Δρίτσας να ζητήσει συγγνώμη

«Μια φορά το εξάμηνο!» οι βιασμοί παιδιών στη Μόρια, παρότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα διαφωνούν

dritsas 5 0

Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ στις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών και προσφύγων στη Μόρια υπήρξε εκκωφαντική. Λεφτά χάθηκαν, άνθρωποι χάθηκαν, κάποιος πέθανε απ’ το χιόνι. Και επίσης, όπως λένε οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (και αποκάλυψε το Newseek πέρσι) υπήρξαν πολλοί βιασμοί παιδιών μέσα στους καταυλισμούς.

Παρόλα αυτά, ο Θοδωρής Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ (σύζυγος της Τασίας Χριστοδουλοπούλου που επίσης είχε… διαπρέψει στο Προσφυγικό) προσπάθησε να τους βγάλει όλους τρελούς.

Σε συζήτηση στην TV, o εκπρόσωπος του ΚΙΝ.ΑΛ. κ. Καρανικόλας είπε: «Στη Μόρια υπήρχαν ναρκωτικά, εμπόριο ανθρώπων… Ακόμα και βιασμοί μικρών παιδιών», με τον κ. Δρίτσα να τον διακόπτει σε εκείνο το σημείο σχολιάζοντας «μια φορά το εξάμηνο, αυτά τα λέγανε τα κανάλια».

Δρίτσας – Καρανικόλας

Δρίτσας – Καρανικόλας

Προσπερνώ ότι δεν θέλησε καν να διαψεύσει το εμπόριο ανθρώπων και μένω σ’ αυτό που έκπληκτοι ακούσαμε.

Το λέγανε τα κανάλια;

Κλασική πολιτικάντικη τακτική: Τα επινόησαν δήθεν τα βοθροκάναλα που έκαναν αντιπολίτευση οπότε δεν ίσχυαν. Μόνο που δεν τα λέγανε τα κανάλια, αλλά το έγκριτο Newsweek μετά από έρευνα, με μαρτυρίες μεταναστών και προσφύγων και με στοιχεία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Screenshot at Νοε 21 17 32 40

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είπαν ότι τους ερχόταν κάθε λίγο ένα παιδί θύμα βιασμού. Ο διοικητής του Κέντρου της Μόριας είχε φυσικά υποστηρίξει τότε πως υπήρχαν μόνο «αναφερόμενοι βιασμοί, όχι διαπιστωμένοι», και κατηγόρησε εμμέσως τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα για πολιτικά παιχνίδια τονίζοντας ότι τέτοιες φημολογίες «αποτελούν βούτυρο στο ψωμί ακροδεξιών».

Ας μην πιστέψουμε λοιπόν -για χάρη της συζήτησης και μόνο- ούτε τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, ούτε το Newsweek. Δεν υπήρχε ένας βιασμός παιδιού κάθε δυο βδομάδες. Και πάλι, ο κύριος Δρίτσας παραπλανεί αισχρά χρεώνοντας απαξιωτικά τις μαρτυρίες και τις καταγγελίες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα «στα κανάλια».

Κάθε έξι μήνες αντί για κάθε δυο βδομάδες;

Για χάρη της κουβέντας, ας δεχτούμε επίσης πως δεν γίνονταν βιασμοί παιδιών κάθε δυο βδομάδες, αλλά κάθε έξι μήνες. Ακόμα και έτσι. Πόσο αισχρός κυνισμός! Πώς είναι δυνατόν κάποιος να μην πει έστω ότι «υπήρξαν κάποια τραγικά περιστατικά που μας συγκλόνισαν» παρά μόνο να πει «μια φορά το εξάμηνο»; Εξάλλου ο συνομιλητής του κ. Δρίτσα δεν είχε πει πόσο συχνά ή σπάνια βιάζονταν παιδιά, μόνος του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να υποβαθμίσει το θέμα λέγοντας στην τύχη μια συχνότητα την οποία έβγαλε απ’ το μυαλό του.

Εννοείται πως μετά το χαμό όχι μόνο δε ζήτησε συγγνώμη ο κύριος Δρίτσας (ούτε φυσικά παραιτήθηκε όπως του ζητούν πολλοί) αλλά βγήκε κι από πάνω, κατηγορώντας τους «τους επαγγελματίες καλοθελητές» για «κινδυνολογία και μισαλλοδοξία».

*Κλείνοντας να πω πως τα περί παιδικής κακοποίησης δεν τα έλεγαν μόνο οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, αλλά και οι ίδιοι οι μετανάστες και πρόσφυγες. Ακόμα και ένα μόνο απ’ αυτά να ισχύει (πόσο μάλλον ένας βιασμός κάθε εξάμηνο) θα ήταν πραγματικά φριχτό.

Screenshot at Νοε 21 17 23 45

***

Screenshot at Νοε 21 17 23 33

***

Screenshot at Νοε 21 17 23 10

Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
2 Comments
παλαιότερα
νεότερα δημοφιλέστερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
KonstantinosZe4
KonstantinosZe4
6 χρόνια πριν

Κυνισμός , αποθράσυνση , εκχυδαϊσμός του πολιτικού λόγου και γκεμπελική προπαγάνδα. Ιδού η κληρονομιά της 5ετους κυβερνησης της “πρώτης φοράς Αριστεράς”. Που δυστυχώς δεν κρύβεται τόσο στην αυθορμητη αποστροφή λόγου του Δρίτσα , όσο στην λυσσαλέα υπεράσπισή του από τους χιλιάδες μικρούς Πολάκηδες που ζουν , αναπνέουν και μισούν αναμεσα μας.

konstantinos konstant.
konstantinos konstant.
6 χρόνια πριν

Εεεεελα μωρέ τώρα που το κάνατε και θέμα…. Σιιιιιγα. Μια φορά το εξαμηνο, δηλαδή μόνο 2 παιδάκια το χρόνο.

Μιλάμε επομένως για καταπληκτικό επίτευγμα του ΣΥΡΙΖΑ…. Με τόσα που ακούμε για κακοποιήσεις στην καθημερινότητα, οι 2 φορές τον χρόνο στα κέντρα κράτησης ακούγεται παράδεισος. Αφού άρχισα να σκέφτομαι να στείλω εκεί το παιδί μου το καλοκαίρι, αντί γι’ αυτά τα επικίνδυνα τα camp, αλλά είναι μακριά ρε γμτ…..

Ντροπή… Και ξεφτίλα.